Καθώς οι ασθενείς εξοικειώνονται όλο και περισσότερο με τα smart watches και τις φορητές συσκευές παρακολούθησης υγείας, οι γιατροί βρίσκονται μπροστά σε έναν νέο «πονοκέφαλο»: τι να κάνουν με τα δεδομένα που φτάνουν στα χέρια τους και πώς να τα αξιολογήσουν.

Η στάση τους απέναντι σε αυτά τα δεδομένα –και η πιθανή νομική ευθύνη που συνεπάγεται– επηρεάζει όχι μόνο τους ίδιους, αλλά και τους ασθενείς τους.

Το Medscape καταγράφει συστηματικά τις απόψεις επαγγελματιών υγείας γύρω από τέτοιου είδους ζητήματα. Σύμφωνα με τις έρευνες, δύο στους τρεις γιατρούς ανησυχούν κατά καιρούς για πιθανές νομικές επιπτώσεις, ενώ πάνω από τους μισούς πιστεύουν ότι μια καλύτερη επικοινωνία με τους ασθενείς θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο προσφυγής στα δικαστήρια.

Έρευνα του Πανεπιστημίου του Οχάιο (2024) δείχνει πως περίπου το 65% των Αμερικανών χρησιμοποιεί συχνά wearables για να παρακολουθεί δείκτες όπως ο καρδιακός ρυθμός. Παρά την εξάπλωση αυτών των συσκευών –από smart watches και πιεσόμετρα μέχρι εφαρμογές γυμναστικής– μόνο το 25% των χρηστών μοιράζεται τα δεδομένα με τον γιατρό του.

Η έκθεση ZS Future of Health 2024 φανερώνει και το άλλο πρόβλημα: το 71% των γιατρών στις ΗΠΑ αισθάνεται ότι «πνίγεται» από την υπερβολική ροή δεδομένων. Οι περισσότεροι παραδέχονται ότι δεν ξέρουν πώς να αξιοποιήσουν αυτή την πληροφορία, ενώ εκφράζουν και αμφιβολίες για την ακρίβειά της. Έτσι, τα δεδομένα συχνά δεν έχουν πρακτική αξία στη διάγνωση ή στη θεραπεία.

Σημαντικό ρόλο παίζει και το αν μια συσκευή έχει λάβει έγκριση από τον FDA. Για παράδειγμα, οι μετρήσεις καρδιάς από το Apple Watch θεωρούνται πιο αξιόπιστες, ακριβώς επειδή η συσκευή διαθέτει την επίσημη πιστοποίηση. Όταν ένας γιατρός δεν γνωρίζει το υπόβαθρο μιας συσκευής, μπορεί εύκολα να κάνει μια σύντομη διαδικτυακή αναζήτηση για κλινικές μελέτες ή επίσημες εγκρίσεις. Η διαδικασία δεν απαιτεί παρά λίγα λεπτά, αλλά αν δεν υπάρχει σχετική τεκμηρίωση, τα δεδομένα αντιμετωπίζονται με περισσότερη προσοχή.