Στην ιστορία της ανθρωπότητας διαχρονικά, υπάρχει η έμμονη προσπάθεια της κοινωνίας να επιβάλει μια φόρμα-δίπολο φύλων, ως βάση για τη διαμόρφωση μιας συγκεκριμένης/προδιαγεγραμμένης κοινωνικής ταυτότητας των ανθρώπων.

Επιχειρείται η συμμόρφωση στις κλειστές έννοιες της αρρενωπότητας ή της θηλυκότητας στη διαμόρφωση της αντίληψης των μελών της τόσο για το φύλο τους όσο και την αλληλεπίδρασή τους με τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας.

Η έξωθεν διαμορφωμένη και επιβεβλημένη αυτή ψευδής κοινωνική ταυτότητα, η προσαρμοσμένη στα συγκεκριμένα έμφυλα καλούπια συμπεριφοράς, λειτουργεί αφ’ ενός σαν ένα κέλυφος προστασίας από την επικριτική ματιά του στενότερου, αλλά και ευρύτερου περιβάλλοντος, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί ένα τεράστιο περιορισμό έκφρασης της προσωπικότητας του ατόμου.

Η διαδικασία της ρήξης, του σπασίματος του κελύφους αυτού, η απελευθερωτική επιλογή της εξόδου, είναι μια διαδικασία προσωπική, πολύπλοκη και πολύπλευρη, που μέσα από τις όποιες δυσκολίες, συντελεί στην απόρριψη της «φυσιολογικότητας» των έμφυλων ρόλων, την πραγματική συνάντηση του ατόμου με τον αληθινό του εαυτό και την αποδοχή μοναδικότητας του.

Με αφορμή τα 20 χρόνια Athens Pride, ο καλλιτέχνης Δημήτρης Αστερίου με μέσο τη ζωγραφική και τη γλυπτική, αφηγείται ιστορίες ανθρώπων στην προσπάθειά τους αυτή να έρθουν σε επαφή με τη φύση τους, να την αναγνωρίσουν και να επιτρέψουν στους/στις/στα εαυτούς/ές/ά τους να επικοινωνήσουν στο περιβάλλον τους.

Με έντονα, ζεστά χρώματα και πληθώρα υλικών -ακρυλικά, λάδια, μαρκαδόροι, ακουαρέλες, ξύλα, κόλλες και ready mades- σε έργα μεγάλων διαστάσεων και γλυπτές εγκαταστάσεις γυμνά σώματα μοναχικών εφήβων, ομόφυλων ζευγαριών, τρανς αγοριών και κοριτσιών, μέσα από ένα πλήθος συμβόλων μας καλούν να γίνουμε συμμέτοχοι σ’ αυτό το ταξίδι.

Άνθρωποι διχασμένοι ανάμεσα στη σωματικότητα της φύσης τους και τις ιδεοληψίες της κοινωνίας, μεταμορφώνονται: τα κεφάλια τους γίνονται κουτιά που φυλακίζουν τη σκέψη ασφυκτικά, ενώ κάποια άλλα γίνονται σπίτια -σύμβολα του καλλιτέχνη της πορείας προς την ωριμότητα τους και την ολοκλήρωση τους- σπάζουν το κέλυφος και μεταμορφώνονται σε απελευθερωμένα και περήφανα κυπαρίσσια που διεκδικούν την ασφάλεια και την ελευθερία τη χαρά τής ζωής με σιγουριά και αυτοπεποίθηση.

Συντελεστές/τριες/ά:

Δημιουργός: Αστερίου Δημήτριος
Παραγωγή: HUMAN CAST
Συμπαραγωγή: Athens Pride
Επιμέλεια έκθεσης: Αικατερίνη Κονταρίνη, Μαίρη Σακελλαρίου, Νάσος Κατσιαούνης
Τίτλοι έργων: Μύρων μ. Παβένος

Προσβασιμότητα εκδήλωσης:

Η Τεχνόπολη είναι πλήρως προσβάσιμη σε άτομα σε αμαξίδιο. Οι χώροι είναι κυρίως εξωτερικοί και επίπεδοι.

Ο κοντινότερος σταθμός μετρό είναι ο «Κεραμεικός» (Γραμμή 3 – Μπλε), σε απόσταση 50 μέτρων από την είσοδο στην οδό Ιάκχου, με διαθέσιμο ασανσέρ και προσβάσιμη τουαλέτα.

Εξυπηρέτηση με λεωφορεία και τρόλεϊ παρέχεται από τη στάση «Φωταέριο» στην οδό Πειραιώς, με πρόσβαση στις γραμμές 049, 815, 838, 914, Β18, Γ18 και το τρόλεϊ 21.

Δεν υπάρχει διαθέσιμος χώρος στάθμευσης εντός Τεχνόπολης· προτείνεται η χρήση Μέσων Μαζικής Μεταφοράς ή κοντινών ιδιωτικών πάρκινγκ.