Το ντοκιμαντέρ «Τέχνη για όλους» εστιάζει στη ζωή και την πτώση του Τόμας Κινκέιντ, ενός από τους πιο δημοφιλείς καλλιτέχνες του κιτς των δεκαετιών 1990 και 2000. Ο Κινκέιντ, με τα υπερβολικά ρομαντικά και ιδανικά τοπία που αποτύπωνε στους πίνακές του, κατάφερε να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία τέχνης, γεμίζοντας γκαλερί σε εμπορικά κέντρα και πουλώντας μαζικά έργα σε εκατομμύρια Αμερικανούς.

Ωστόσο, η επιτυχία του υπήρξε πλασματική και, παρά την αρχική του δημοτικότητα, οδήγησε σε μεγάλες οικονομικές απώλειες για πολλούς από τους θαυμαστές και τους συνεργάτες του. Το ντοκιμαντέρ περιγράφει την απογοήτευση των ανθρώπων που επένδυσαν τα χρήματά τους στα έργα του Κινκέιντ, τα οποία γρήγορα υπερεκτιμήθηκαν και, τελικά, κατέρρευσαν με τη σκόπιμη απομίμηση της τέχνης υψηλού επιπέδου.

Η ταινία προσπαθεί να αποδώσει την εικόνα του Κινκέιντ ως καλλιτέχνη με βάθος και ταλέντο, προτείνοντας ότι το κιτς ήταν μέρος μιας προσεκτικά σχεδιασμένης, εννοιολογικής ατζέντας. Ωστόσο, κάποιοι κριτικοί και θεατές βλέπουν την επιχειρηματική του προσέγγιση ως μια μορφή εκμετάλλευσης του αμερικανικού κοινού.

Η ιστορία του Κινκέιντ δεν είναι μόνο μια επιχειρηματική επιτυχία, αλλά και μια προσωπική τραγωδία. Παρά την εμφανή του προσήλωση στο οικογενειακό και χριστιανικό του προφίλ, ο καλλιτέχνης αντιμετώπισε σοβαρά προσωπικά προβλήματα, από τον αλκοολισμό και τη χρήση ναρκωτικών μέχρι την αποτυχία του ως σύζυγος και πατέρας. Η οικογένειά του, παρόλο που ήταν ειλικρινής για τις αποτυχίες του, προσπαθεί επίσης να αναδημιουργήσει μια εικόνα του Κινκέιντ ως μεγάλου καλλιτέχνη, υποστηρίζοντας ότι το έργο του μπορεί να αποκτήσει νέο κύρος μετά τον θάνατό του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Thomas Kinkade Studios (@thomaskinkade)

Οι δημιουργοί της ταινίας προσπαθούν να δώσουν την εντύπωση ότι ο Κινκέιντ ήταν ένας καλλιτέχνης που ήθελε να κάνει τέχνη «για όλους», ενσωματώνοντας στοιχεία του λαϊκού πολιτισμού και της θρησκείας στην καλλιτεχνική του δημιουργία. Παρά τη δημοτικότητα του έργου του, ωστόσο, το έργο του Κινκέιντ δεν θεωρείται από πολλούς ως «σοβαρή» τέχνη, καθώς οι τεχνικές του και το περιεχόμενο των έργων του χαρακτηρίζονται συχνά ως υπερβολικά εμπορικά και αδιάφορα.

Ο Κινκέιντ, με την επιχειρηματική του οξυδέρκεια, κατάφερε να κερδίσει εκατομμύρια δολάρια, αλλά, σύμφωνα με πολλούς, εκμεταλλεύτηκε τις ανασφάλειες του κοινού, δημιουργώντας μια τέχνη που κρυβόταν πίσω από την αυταπάτη της ποιότητας και του βάθους.

Το ντοκιμαντέρ καταλήγει με μια συναισθηματική αποτύπωση της ζωής του Κινκέιντ, ο οποίος μπορεί να γνώριζε ότι εκμεταλλευόταν τη συλλογική ανάγκη για συναισθηματική σύνδεση μέσω της τέχνης, και ίσως αυτή η συνειδητοποίηση να ήταν η πηγή των προσωπικών του δαιμόνων.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Thomas Kinkade Studios (@thomaskinkade)