Αν και κάποιος θα περίμενε ότι οι λάτρεις της αρχιτεκτονικής –και ειδικά του μπρουταλισμού– θα πανηγύριζαν, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απογοήτευση για τους λάτρεις ενός εξειδικευμένου αντικειμένου από το να το βλέπουν να προσεγγίζεται επιφανειακά και λανθασμένα από τη mainstream κουλτούρα – και το «The Brutalist» κάνει πολλά τέτοια λάθη.

Ενώ οι κινηματογραφικοί κριτικοί αποθεώνουν την ταινία, δίνοντάς της πέντε αστέρια για την αυθεντική κινηματογράφηση με κάμερες VistaVision της δεκαετίας του '50, οι ειδικοί της αρχιτεκτονικής δεν συμμερίζονται τον ενθουσιασμό.

«Το ‘The Brutalist’ κάνει λάθος», έγραψε η Washington Post. «Διαιωνίζει ένα τεράστιο κλισέ», σημείωσαν οι Financial Times. Μάλιστα, τρεις διακεκριμένοι Αμερικανοί κριτικοί αρχιτεκτονικής ένωσαν τις δυνάμεις τους για να ηχογραφήσουν ένα ειδικό podcast με τίτλο: «Γιατί το ‘The Brutalist’ είναι μια φρικτή ταινία».

Η οργή των ειδικών δεν είναι αβάσιμη, καθώς παρά τους ισχυρισμούς της ταινίας ότι πρόκειται για μυθοπλασία, είναι προφανές ότι βασίζεται στον πραγματικό αρχιτέκτονα Marcel Lajos Breuer.

Όπως και ο φανταστικός László Tóth του Corbet (τον οποίο υποδύεται εξαιρετικά ο Adrien Brody), έτσι και ο Breuer ήταν ένας Ουγγροεβραίος αρχιτέκτονας, μαθητής του Bauhaus, που μετανάστευσε στις ΗΠΑ και εξελίχθηκε σε ηγετική φυσιογνωμία του μπρουταλισμού. 

Η μπρουταλιστική αρχιτεκτονική αποτέλεσε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα, αλλά και επαναστατικά κινήματα του 20ού αιώνα, αφήνοντας έντονα τα ίχνη της τόσο στην παγκόσμια όσο και στην ελληνική αρχιτεκτονική σκηνή.

Ωστόσο, η ταινία διαστρεβλώνει βασικά ιστορικά γεγονότα. Για παράδειγμα, οι πρωτοπόροι του μπρουταλισμού, συμπεριλαμβανομένων των Walter Gropius και Mies van der Rohe, έφυγαν από την Ευρώπη το 1937, πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο – όχι μετά, όπως παρουσιάζεται στο φιλμ.

Ο Breuer έγινε διάσημος για το σχεδιασμό του πρώην Μουσείου Whitney στη Νέα Υόρκη και της έδρας της UNESCO στο Παρίσι. Επιπλέον, τα πρώτα του βήματα στην αρχιτεκτονική περιλάμβαναν τη δημιουργία καμπύλων επίπλων από ατσάλι, σχεδόν πανομοιότυπα με εκείνα που βλέπουμε στις πρώτες σκηνές της ταινίας.

Οι ομοιότητες συνεχίζονται… αλλά και οι ανακρίβειες

Ακόμη και η βασική ιδέα της ταινίας μοιάζει να αντλεί έμπνευση από ένα πραγματικό, αλλά λιγότερο γνωστό έργο του Breuer. Στη δεκαετία του '50, σχεδίασε μια μπρουταλιστική εκκλησία για Βενεδικτίνους μοναχούς στη Μινεσότα – ένα στοιχείο που μεταφέρεται στο «The Brutalist», αν και με αρκετές σεναριακές υπερβολές.

Ο Corbet έχει παραδεχτεί ότι άντλησε έμπνευση από το βιβλίο Marcel Breuer and a Committee of Twelve Plan a Church: A Monastic Memoir, που καταγράφει λεπτομερώς τις προκλήσεις της ανέγερσης αυτού του έργου. Ωστόσο, φαίνεται πως η αληθινή ιστορία δεν του ήταν αρκετά δραματική οπότε έπρεπε να γίνουν αλλαγές.