Το 2016, οι φίλοι του ποδοσφαίρου σε όλο τον κόσμο έβλεπαν ένα από τα μεγαλύτερα παραμύθια να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια τους. Κάποιοι θα γράψουν βιβλία για αυτό. Κάποιοι θα κάνουν ταινίες για αυτό. Και θα αξίζει τον κόπο γιατί αυτή ήταν πραγματικά η μητέρα όλων των αουτσάιντερ ιστοριών στην ιστορία των σύγχρονων σπορ. Το πρωτάθλημα της Λέστερ.

Για όσους δεν είναι μυημένοι στο ποδόσφαιρ, εάν δεν είστε ένας από τους πέντε κορυφαίους λεγόμενους «μεγάλους συλλόγους», είναι «αδύνατο» να κερδίσετε την Premier League. Για να προσθέσουμε κάποια προοπτική, η Λέστερ ήταν στον πάτο και πάλευε για τον υποβιβασμό στη δεύτερη κατηγορία περίπου την ίδια περίοδο της περασμένης σεζόν. Άλλωστε, η αγγλική κορυφαία κατηγορία είναι το πιο δύσκολο πρωτάθλημα στον κόσμο. Πιθανώς, ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους οι μπουκμέικερ έδιναν στη Λέστερ πιθανότητες 5000/1 για να την κερδίσει στην αρχή εκείνης της σεζόν.

Πώς έγινε λοιπόν αυτό; Κατά ειρωνικό τρόπο, όλα ξεκίνησαν με ένα όpγιο στην Μπανγκόκ στα τέλη Μαΐου του 2015. Αφού η Λέστερ απέφυγε τον υποβιβασμό υπό τον Νάιτζελ Πίρσον, ο ίδιος ήταν έτοιμος να οδηγήσει την ομάδα και στην επόμενη σεζόν. Αλλά όπως το είχε η μοίρα κανονισμένο, οι Ταϊλανδοί ιδιοκτήτες του συλλόγου πέταξαν με την ομάδα στην πατρίδα τους για μια «περιοδεία καλής θέλησης».

Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, τρεις νεαροί παίκτες της Λέστερ - συμπεριλαμβανομένου του Τζέιμς Πίρσον, γιου του Νάιτζελ, βιντεοσκοπήθηκαν να έχουν άσεμνες σεξουαλικές πράξεις με μια ομάδα Ταϊλανδών ιερόδουλων σε ξενοδοχείο της Μπανγκόκ. Ένας από τους παίκτες ακούγεται να αποκαλεί μια γυναίκα «σχιστομάτα» καθώς οι συμπαίκτες να γελάνε. Η κασέτα περιέχει επίσης άλλα αποκαρδιωτικά σχόλια που είναι πολύ σαφώς ρατσιστικά.

Στη συνέχεια, το τρίο μοιράστηκε τα βίντεο με φίλους στην Αγγλία. Το βίντεο έφτασε τελικά στον βρετανικό ταμπλόιντ Τύπο και κατέληξε να γίνει μεγάλο σκάνδαλο. Όπως γνωρίζετε οι περισσότεροι από εσάς, εάν είστε αθλητής ή διασημότητα από τη Δύση, μπορείτε να τη βγάλετε καθαρή με τα seχ tape (στην πραγματικότητα μπορείτε ακόμη και να ξεκινήσετε μια καριέρα της επιλογής σας με μία τέτοια), αλλά δεν μπορείτε να τη βγάλετε καθαρή με τον ρατσισμό. Ο κόσμος θα τα βάλει μαζί σου. Η Λέστερ έδωσε και στους τρεις παίκτες και στον Πίρσον το χαρτάκι της λύσης του συμβολαίου μετά το σκάνδαλο και βγήκε στην αγορά να βρει νέο προπονητή. Και εκεί μπήκε ο Claudio «the Tinkerman» Ranieri.

Τώρα, αυτό που είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί, είναι ότι ακόμη και για έναν σύλλογο όπως η Λέστερ, ο Ranieri δεν ήταν η πιο δημοφιλής επιλογή εκείνη την εποχή. Το άμεσο ιστορικό του δεν έκανε τα πράγματα αισιόδοξα και έκανε μια ήσυχη είσοδο. Αρκετοί πρώην παίκτες και ειδήμονες δεν πείστηκαν, με έναν να το αποκαλεί «επιλογή χωρίς έμπνευση» και άλλον να το θεωρεί «παράξενη πρόσληψη». Αλλά αυτό που ακολούθησε έγραψε ιστορία.

Εκ των υστέρων, αν δεν υπήρχε η ρατσιστική seχ tape, ο Ρανιέρι δεν θα ήταν ποτέ προπονητής της Λέστερ. Δεν θα είχε αναπτύξει ένα σύστημα και μια τακτική που θα ταίριαζε τόσο τέλεια στη Λέστερ, αμυνόμενος σε αριθμούς, και αντεπιθέσεις που έπιαναν τον αντίπαλο στον ύπνο. Ή να μετατρέψει τον Jamie Vardy από περιθωριακό παίκτη σε βασικό και να χρησιμοποιήσει τον ρυθμό και την ικανότητά του να ξεπερνάει τους ακραίους μπακ, ή να δημιουργεί χώρο στον Riyad Mahrez να κόψει και να σουτάρει.

Οι μεταγραφές που έκανε η Λέστερ εκείνο το καλοκαίρι έπαιξαν επίσης καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση του τίτλου. Ο σύλλογος έφερε τον Christian Fuchs και τον Shinji Okazaki και έκανε μόνιμη την υπογραφή του Roberth Huth, όλοι παίκτες που έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην πορεία προς την κορυφή. Αλλά ήταν η απόφαση του Ρανιέρι να φέρει τον N'Golo Kanté από την Caen, που αποδείχθηκε ότι ήταν μια ιδιοφυής κίνης, το κομμάτι που έλειπε από το παζλ.