Ο Δεκέμβριος δεν ήταν καλός μήνας για το Ιράν και τους συμμάχους του. Για αρχή, μια εκεχειρία μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ είναι τώρα σε ισχύ, η οποία θα δει τον Λίβανο να αποσυρθεί βόρεια του ποταμού Λιτάνι. Η Χεζμπολάχ θα σταματήσει να πολεμά το Ισραήλ.

Αν μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στον Λίβανο δεν ήταν αρκετά κακή για τη Χεζμπολάχ, οι Σύροι αντάρτες κατάφεραν να ανατρέψουν το καθεστώς Άσαντ.

Οι Σύροι αντάρτες που υποστηρίζονται από την Τουρκία έχουν καταλάβει πλέον τη Συρία. Για το Ισραήλ, αυτό αλλάζει το παιχνίδι, κάτι που μπορεί να οδηγήσει στο να γίνει η Τουρκία η νέα περιφερειακή δύναμη αντί του Ιράν.

Αυτή η συριακή εξέγερση, ενώ έχει αποδυναμώσει το Ιράν και τους συμμάχους του, μάλλον δεν είναι μια καθόλου καλή εξέλιξη για το Ισραήλ.

Η οργάνωση Hayat Tahrir al-Sham (HTS), το πρώην παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία, ηγήθηκε της επίθεσης. Ο Συριακός Εθνικός Στρατός, ο οποίος υποστηρίζεται από την Τουρκία, έχει επίσης προσχωρήσει στους αντάρτες. Μερικοί από τους Σύρους αντάρτες  είναι ριζοσπάστες ισλαμιστές, παρόλο που συμμερίζονται την περιφρόνηση του Ισραήλ για τον ιρανικό άξονα.

Ωστόσο, η ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ εξακολουθεί να είναι επωφελής από την ισραηλινή σκοπιά, καθώς οδηγεί στην αποδυνάμωση του Ιράν και των αντιπροσώπων του.

Η αποδυνάμωση του ιρανικού άξονα από τους Σύρους αντάρτες ενισχύει το πλήγμα που έχει υποστεί το ιρανικό καθεστώς μετά τον πόλεμο του Ισραήλ στον Λίβανο και τα αντίποινα του Ισραήλ στις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις στο εβραϊκό κράτος. Αυτό θα καταστήσει ακόμη πιο δύσκολο για το Ιράν, τη Χεζμπολάχ και άλλες ένοπλες ομάδες να ανασυνταχθούν εναντίον του Ισραήλ στο μέλλον.

Όπως ανέφερε το Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS), «Μετά τα σοβαρά χτυπήματα που έχουν υποστεί οι συμμαχοί του τον περασμένο χρόνο και λόγω των επιθέσεων που πραγματοποίησε το Ισραήλ στο ιρανικό έδαφος, η Τεχεράνη ασχολείται επί του παρόντος με τις προσπάθειες αντιμετώπισης της ζημιάς που συντηρούσε η Χεζμπολάχ στον Λίβανο και έχει λίγους πόρους ή στρατιώτες να στείλει στη Συρία. Είναι προφανές ότι οι Ιρανοί εξεπλάγησαν από την επίθεση των ανταρτών και τα απροσδόκητα επιτεύγματά τους».

Το πλεονέκτημα για την Τουρκία που προκύπτει από την επίθεση των ανταρτών που ήδη υποστηρίζει στη Συρία είναι μια πιο ενισχυμένη θέση στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής από ό,τι κατείχε από τότε που το Αζερμπαϊτζάν κέρδισε στον Δεύτερο Πόλεμο του Καραμπάχ το 2020 και στις επακόλουθες στρατιωτικές επιχειρήσεις που διήρκεσαν έως 2022.

Η νίκη του Αζερμπαϊτζάν στην περιοχή του Καραμπάχ, που επιτεύχθηκε με την υποστήριξη της Τουρκίας και του Ισραήλ, βοήθησε σημαντικά τις προσπάθειες προώθησης της τουρκικής επιρροής σε βάρος του Ιράν και των συμμάχων του. Η Αρμενία, με την υποστήριξη του Ιράν και της Ρωσίας, κατέλαβε παράνομα το Καραμπάχ και τις επτά περιοχές του Αζερμπαϊτζάν, παραβιάζοντας τέσσερα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για 30 χρόνια. Το ένα πέμπτο του Αζερμπαϊτζάν ήταν έτσι υπό τον έλεγχο μιας χώρας που ενεργούσε ως πληρεξούσιος του Ιράν, αφήνοντας σχεδόν ένα εκατομμύριο Αζέρους εκτοπισμένους.

Όταν το Αζερμπαϊτζάν ανέκτησε τον έλεγχο του Καραμπάχ, βοήθησε στη σημαντική μείωση της ιρανικής επιρροής στην περιοχή και στην ενίσχυση της τουρκικής επιρροής.

Το Αζερμπαϊτζάν συνέβαλε επίσης στην ενίσχυση της ισχύος του κοσμικού Ισλάμ εις βάρος του ριζοσπαστικού ισλαμισμού όπως αυτός που προωθείται το Ιράν, καθώς το Αζερμπαϊτζάν είναι ένα κοσμικό κράτος και κάθε περιοχή που ελέγχει είναι υπό το κοσμικό κράτος δικαίου.

Έτσι, με την προοπτική μιας ειρηνευτικής συμφωνίας, η ιρανική επιρροή μπορεί να έχει περαιτέρω μείωση καθώς η Αρμενία έχει απομακρυνθεί από την υποστήριξη του Πούτιν και θα εγκαταλείψει την υποστήριξή της προς την Τεχεράνη για να σχηματίσει συμμαχία με τη Δύση και να κάνει ειρήνη τόσο με το Αζερμπαϊτζάν όσο και με την Τουρκία.

Μια συμφωνία αναμένεται να συνταχθεί σύντομα και όταν επιτευχθεί ειρήνη μεταξύ Αρμενίας, Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν, αυτό θα είναι άλλο ένα πλήγμα για το Ιράν, το οποίο χρησιμοποιεί την Αρμενία ως παράθυρό του προς τον έξω κόσμο καθώς αντιμετωπίζει βαριές διεθνείς κυρώσεις. Μια ειρηνευτική συμφωνία θα κλείσει αυτή την επιλογή για το Ιράν.

Ο Ερντογάν και γενικότερα οι Τούρκοι αξιωματούχοι δεν κρύβουν τα αισθήματά τους κατά του Ισραήλ, μιλώντας για απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ, δείχνουν τις βλέψεις της Άγκυρας για την θέση που θέλει να έχει στη Μέση Ανατολή. Συνεχώς υπάρχει λεκτική επίθεση στο Ισραήλ, ενώ η Τουρκία αυτοπροσδιορίζεται ανοιχτά πλέον ως υπερασπιστής των δικαιωμάτων των μουσουλμάνων και δη των Παλαιστινίων.

Αν ο Δεκέμβριος του 2024 δεν ήταν ένας αρκετά κακός μήνας για το Ιράν και τους συμμάχους του, ο Ιανουάριος του 2025 μπορεί να είναι ακόμη χειρότερος για αυτούς όταν ο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ ξεκινήσει τη δεύτερη θητεία του στον Λευκό Οίκο.