Η ιστορία του εθνικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ισλανδίας, RÚV, χρονολογείται από το 1930, όταν ξεκίνησε ως ραδιοφωνική υπηρεσία.

Πέρασαν σχεδόν 40 χρόνια πριν το RÚV λανσάρει ένα τηλεοπτικό κανάλι το 1966, και ακόμη και τότε, μόλις το 1987 οι Ισλανδοί μπορούσαν να παρακολουθούν τηλεόραση κάθε μέρα της εβδομάδας.

Μέχρι να βγει στον αέρα το RÚV, ο μόνος τρόπος για να παρακολουθήσουν τηλεόραση οι Ισλανδοί ήταν να κλέψουν το σήμα του αγγλόφωνου σταθμού που προοριζόταν για στρατιώτες στη βάση του στρατού των ΗΠΑ στο Κεφλαβίκ. Μερικοί Ισλανδοί, συμπεριλαμβανομένου του διάσημου εθνικιστή συγγραφέα Χάλντορ Λάξνες, ανησυχούσαν για την επιρροή του προγράμματος των ΗΠΑ στον πολιτισμό της χώρας τους, ειδικά χωρίς τοπική εναλλακτική.

Όταν ξεκίνησε το RÚV, ο σταθμός ήταν στον αέρα μόνο δύο νύχτες την εβδομάδα. Τελικά, λειτούργησε σύμφωνα με ένα σχεδόν καθημερινό πρόγραμμα, εκπέμποντας μόνο λίγες ώρες κάθε μέρα, αλλά παρέμενε εκτός αέρα τις Πέμπτες. Πιστεύεται ευρέως ότι ήταν μια προσπάθεια ενθάρρυνσης των κατοίκων να βγουν σε εξωτερικούς χώρους και να κοινωνικοποιηθούν, αλλά ορισμένοι ντόπιοι τη θυμούνται ως μια ημέρα άδειας για το μικρό προσωπικό του σταθμού (το οποίο είχε επίσης άδεια όλο τον Ιούλιο μέχρι το 1983).

Αφού αντιμετώπισε τον αυξανόμενο ανταγωνισμό από ιδιωτικά κανάλια, συμπεριλαμβανομένου του Channel 2, το οποίο άρχισε να εκπέμπει στην Ισλανδία το 1986, το RÚV άρχισε τελικά να προβάλλει το πρόγραμμά του κάθε μέρα της εβδομάδας. Η πρώτη φορά που μεταδόθηκε Πέμπτη ήταν τον Οκτώβριο του 1986, όταν το Ρέικιαβικ φιλοξένησε μια σύνοδο κορυφής μεταξύ του Ρόναλντ Ρίγκαν και του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Ο Ρίγκαν έφτασε την Πέμπτη και το RÚV το κάλυψε ζωντανά.