Τα τελευταία χρόνια, η οικονομική κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει φέρει πολλές προκλήσεις στους πολίτες της, με μια από τις πιο σημαντικές να είναι η αύξηση του κόστους στέγασης. Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα, χιλιάδες Ευρωπαίοι πολίτες αδυνατούν να καλύψουν το κόστος ενοικίου τους.

Συγκεκριμένα, τα στοιχεία δείχνουν ότι κατά μέσο όρο, το 6,3% των πολιτών σε όλη την ΕΕ δεν μπόρεσαν να πληρώσουν το ενοίκιο τους τελευταίους 12 μήνες. Πρόκειται για έναν αριθμό που περιλαμβάνει μια ευρεία γκάμα από κοινωνικές ομάδες, με τους νέους να είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι. Αυτοί οι νέοι, ειδικά στη Γαλλία, την Ελλάδα και την Ολλανδία, έχουν υποφέρει περισσότερο από την αυξανόμενη πίεση της στέγασης. 

Τους τελευταίους δώδεκα μήνες, οι νέοι σε όλο το μπλοκ αντιμετώπισαν το αυξανόμενο κόστος, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Ολλανδία και την Ελλάδα.

Χιλιάδες πολίτες της ΕΕ δεν μπόρεσαν να καλύψουν το κόστος ενοικίου τους τελευταίους 12 μήνες, κατά μέσο όρο 6,3% σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Ο αριθμός δεν περιλαμβάνει καν άτομα που κινδυνεύουν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό.

Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό ατόμων που αντιμετωπίζουν προβλήματα, 17,7%, ακολουθούμενη από τη Γαλλία (16,7%), τη Σλοβενία (10,5%) και την Ολλανδία (10,4%).

Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό ατόμων που δυσκολεύονται με 17,7%, ακολουθούμενη από τη Γαλλία (16,7%), τη Σλοβενία ​​(10,5%) και την Ολλανδία (10,4%).

Το εύρος ηλικιών 16 έως 29 ετών είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 15% όλων των ανθρώπων στην ΕΕ που δεν μπόρεσαν να πληρώσουν το ενοίκιο τους, τους τελευταίους δώδεκα μήνες, κατά μέσο όρο 9,5% σε ολόκληρο το μπλοκ, αν λάβουμε υπόψη μόνο άτομα που δεν κινδυνεύουν από φτώχεια: 23,8% στη Γαλλία, 23,4% στην Ελλάδα και 16,1% στην Ολλανδία.

Το σύνολο δεδομένων της Eurostat, το οποίο εξαιρεί χώρες με χαμηλή αξιοπιστία δεδομένων, δείχνει επίσης ότι το 4,9% των ανθρώπων στην ΕΕ αντιμετώπισαν δυσκολίες στέγασης στη διάρκεια της ζωής τους, πράγμα που σημαίνει ότι, κάποια στιγμή, δεν είχαν δικό τους μέρος και αναγκάστηκαν να μείνουν σε προσωρινή διαμονή.

Αυτό που είναι ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι οι αριθμοί αυτοί δεν περιλαμβάνουν τους πολίτες που βρίσκονται ήδη σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Δηλαδή, το ποσοστό αυτό αφορά ανθρώπους που τυπικά δεν ανήκουν στις πιο ευάλωτες ομάδες, αλλά παρ’ όλα αυτά αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην κάλυψη βασικών αναγκών. Οι πολίτες αυτοί συχνά εργάζονται κανονικά και θεωρούνται μέρος της «μεσαίας τάξης», ωστόσο η διαρκής αύξηση του κόστους ζωής, σε συνδυασμό με τους μισθούς που δεν αυξάνονται αναλόγως, έχει δημιουργήσει μια κρίσιμη ανισορροπία.

Η αύξηση του κόστους στέγασης σε συνδυασμό με άλλες οικονομικές πιέσεις – όπως η αύξηση των τιμών στην ενέργεια και στα βασικά είδη διατροφής – έχει επιδεινώσει την ποιότητα ζωής πολλών Ευρωπαίων. Πολλοί πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με την επιλογή ανάμεσα στην κάλυψη του ενοικίου και άλλων βασικών αναγκών, όπως τρόφιμα, θέρμανση ή ιατρική περίθαλψη. Σε πολλές περιπτώσεις, οι πολίτες αναγκάζονται να ζουν σε κακές συνθήκες ή να μετακομίζουν σε φθηνότερες και λιγότερο βολικές περιοχές, μακριά από τον εργασιακό τους χώρο ή από τις βασικές υποδομές, όπως σχολεία και νοσοκομεία.

Η Ελλάδα φαίνεται να βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της κρίσης, καθώς το 17,7% των πολιτών της αδυνατούν να καλύψουν το ενοίκιό τους. Η οικονομική κρίση που ταλαιπώρησε τη χώρα την τελευταία δεκαετία και η αργή ανάκαμψη έχουν αφήσει βαθιά σημάδια στον πληθυσμό. Η ανεργία παραμένει σε υψηλά επίπεδα, οι μισθοί είναι συγκρατημένοι, ενώ το κόστος ζωής, ειδικά στα αστικά κέντρα, έχει αυξηθεί σημαντικά. Οι νέοι αντιμετωπίζουν ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα, καθώς η εύρεση οικονομικά προσιτής στέγης είναι σχεδόν αδύνατη για πολλούς από αυτούς.