Ο Φραντς Κάφκα, όπως λέει η ιστορία, συνάντησε ένα κοριτσάκι στο πάρκο όπου πήγαινε για να περπατήσει καθημερινά. Έκλαιγε. Είχε χάσει την κούκλα της και ήταν δυστυχισμένο.

Ο Κάφκα προσφέρθηκε να τη βοηθήσει να βρει την κούκλα και κανόνισε να τη συναντήσει την επόμενη μέρα στο ίδιο σημείο. Μη μπορώντας να βρει την κούκλα, έγραψε ένα γράμμα εκ μέρους της κούκλας και της το διάβασε όταν συναντήθηκαν.

"Σε παρακαλώ μη με θρηνείς, έχω πάει ένα ταξίδι για να δω τον κόσμο. Θα σου γράψω για τις περιπέτειες μου". Αυτή ήταν η αρχή και ακολούθησαν πολλές επιστολές. Όταν εκείνος και το κοριτσάκι συναντήθηκαν ξανά, της διάβασε από αυτά τα, προσεκτικά γραμμένα, γράμματα τις φανταστικές περιπέτειες της αγαπημένης της κούκλας. Το κοριτσάκι παρηγορήθηκε.

Όταν τελείωσαν οι συναντήσεις, ο Κάφκα της χάρισε μια άλλη κούκλα. Προφανώς έμοιαζε διαφορετική από την αρχική. Μια συνημμένη επιστολή εξηγούσε: "Τα ταξίδια μου με άλλαξαν..."

Πολλά χρόνια αργότερα, το ενήλικο πλέον κορίτσι βρήκε ένα γράμμα μέσα σε μια απαρατήρητη χαραμάδα στην κούκλα που της χάρισε ο Κάφκα. Συνοπτικά έλεγε: «ό,τι αγαπάς, τελικά θα το χάσεις, αλλά στο τέλος, η αγάπη θα επιστρέψει με διαφορετική μορφή».

Υπάρχουν πολλές εκδοχές της ιστορίας του Κάφκα και της κούκλας.

Είναι δύσκολο να διαβάσεις αυτή την ιστορία και να μη συγκινηθείς. Σε όποια ηλικία και να βρίσκεσαι. Όταν μπεις στο διαδίκτυο για να βρεις επιβεβαίωση για την ιστορία, υπάρχει μια πηγή που την ανέφερε ως «ιατρική ιστορία». Αυτό ακούγεται ορθό. Για το αν αυτό πραγματικά συνέβη ποτέ, η ιστορία είναι και αν παρέχει ένα πρότυπο για θεραπεία.

Υπάρχουν δύο σοφά μαθήματα σε αυτή την ιστορία: Η θλίψη και η απώλεια είναι πανταχού παρούσα ακόμη και για ένα μικρό παιδί. Και ο δρόμος προς τη θεραπεία είναι ότι η αγάπη επιστρέφει σε άλλη μορφή.

Νομίζω ότι υπάρχουν πλεονεκτήματα στο να βλέπεις τη θλίψη ως πανταχού παρούσα, ένα αναπόφευκτο μέρος του να είσαι άνθρωπος. Η θλίψη περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, αν και αυτή είναι ίσως η πιο βαθιά εκδήλωσή της. Η απώλεια της κούκλας στην ιστορία είναι καταστροφική για το κοριτσάκι. Αυτό είναι που κινεί τον Κάφκα να δημιουργήσει τις υπέροχες ιστορίες ταξιδιού και περιπέτειας. Κατάλαβε το βάθος του πόνου της. Αφιέρωσε τόσο χρόνο και φροντίδα για να δημιουργήσει αυτά τα γράμματα για το κοριτσάκι όσο και σε άλλα γραπτά.

Η αγάπη επιστρέφει, με διαφορετική μορφή; Ήταν τα γράμματα του Κάφκα το πραγματικό δώρο της αγάπης, και αυτό που τελικά ήταν η θεραπεία για το κοριτσάκι ήταν η σχέση που δημιούργησαν. Κάποιος νοιάστηκε αρκετά για τον πόνο της για να γράψει τις υπέροχες ιστορίες της για τις περιπέτειες της χαμένης κούκλας.

Πόσο θεραπευτικό είναι να έχεις αυτή την πεποίθηση, ότι η αγάπη θα επιστρέψει. Απλά είναι δική μας δουλειά να την αναγνωρίσουμε στη νέα της μορφή.