Ο Αντώνης Δαγκλής, οδηγός φορτηγού, ξεκίνησε μια σειρά από δολοφονικές επιθέσεις που του χάρισαν το ζοφερό παρατσούκλι του «δράκος των Αθηνών». Τα θύματά του ήταν κυρίως ιερόδουλες και τα εγκλήματά του χαρακτηρίστηκαν από ακραία βαρβαρότητα.

Ο Δαγκλής, ο οποίος ήταν επαναλαμβανόμενος ανήλικος δράστης από την ηλικία των 14 ετών, έτρεφε ένα βαθύ μίσος για τις ιερόδουλες, ένα συναίσθημα που πηγάζει από το επάγγελμα της μητέρας του, όπως ισχυρίστηκε αργότερα. Το ποινικό του μητρώο περιλάμβανε την κατηγορία της αποπλάνησης ανηλίκου το 1988 και τη σύλληψη για επίθεση με μαχαίρι σε μια ομάδα ανδρών το 1989.

Το ανατριχιαστικό «παιχνίδι» του Δαγκλή ήρθε στο φως μετά τη σύλληψή του για τον βιασμό και την απαγωγή μιας Βρετανίδας με το όνομα Ann Hamson. Μετά τη σύλληψή του, ο Δαγκλής ομολόγησε τον βιασμό, τον στραγγαλισμό και τον τεμαχισμό δύο γυναικών, της Ελένης Παναγιωτοπούλου, 29 ετών και της Αθηνάς Λαζάρου, 26 ετών. Επίσης, παραδέχτηκε την απόπειρα δολοφονίας άλλων έξι και τη ληστεία και των οκτώ θυμάτων. Αργότερα ομολόγησε μια ανεξιχνίαστη δολοφονία μιας πόρνης, της οποίας το τεμαχισμένο σώμα βρέθηκε σε κάδο σκουπιδιών το 1992.

Κατά τη διάρκεια της δίκης του, ο Δαγκλής αποκάλυψε το βαθύ μίσος του για τις ιερόδουλες, δηλώνοντας: «Μισούσα όλες τις ιερόδουλες και συνεχίζω να τις μισώ. Πήγα να τους συναντήσω για σeξ, αλλά ξαφνικά ήρθαν στο μυαλό μου άλλες εικόνες. Άκουσα φωνές που με διέταξαν να σκοτώσω». Παραδέχτηκε μάλιστα ότι σκέφτηκε να στραγγαλίσει την αρραβωνιαστικιά του, αλλά συγκρατήθηκε.

Στις 2 Αυγούστου 1997, ο Δαγκλής βρέθηκε νεκρός στο κελί του, μαζί με τον συγκρατούμενό του Γ. Μακρίδη, σε προφανή σύμφωνο αυτοκτονίας. Είχε καταδικαστεί σε δεκατρείς ποινές ισόβιας κάθειρξης συν 25 χρόνια για τα αποτρόπαια εγκλήματά του. 

Η υπόθεσή του αποτέλεσε έμπνευση για το επεισόδιο της σειράς του «10η εντολή» με τίτλο, Κληρονομιά.