Γιατί λέγεται Μυστικός; Πού εφαγε ο Ιησούς με τους μαθητές; Πόσα Πάσχα υπάρχουν;

• O Μυστικός Δείπνος έγινε σε ένα διώροφο κτίριο λίγο έξω από τα τείχη της παλιάς πόλης της Ιερουσαλήμ. 
• Το τελευταίο δείπνο του Ιησού ήταν τόσο σημαντικό, που ο Λεονάρντο ντα Βίντσι απεικόνισε τη σκηνή στον διάσημο πίνακα του με τίτλο Ο Μυστικός Δείπνος. Ο ίδιος ο πίνακας είναι τεράστιος. Είναι περίπου 5 επί 8 μέτρα.
• Αυτό που είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί είναι ότι υπάρχουν ομάδες των τριών στον πίνακα, που πιθανώς αντιπροσωπεύουν την Αγία Τριάδα. Η μορφή του Ιησού μοιάζει με τρίγωνο. Τρία παράθυρα φαίνονται πίσω από τον Ιησού, και οι μαθητές είναι σε ομάδες των τριών. Θεωρείται ως η πρώτη στην Ιστορία της Τέχνης τοιχογραφία που απεικονίζει τους Αποστόλους να αντιδρούν ο καθένας με διαφορετικό τρόπο στην αποκάλυψη του Ιησού ότι κάποιος θα τον προδώσει.
• Ο Μυστικός Δείπνος λέγεται και στα τέσσερα ευαγγέλια, αλλά υπάρχει διαφορετική αφήγηση για το δείπνο στο βιβλίο του Ιωάννη. Λέει ότι η συγκέντρωση έγινε την ημέρα του Πάσχα, ενώ τα άλλα τρία ευαγγέλια λένε ότι η συγκέντρωση έγινε την προηγούμενη ημέρα του Πάσχα. Μια θεωρία για το γιατί η διαφορά στις ημερομηνίες είναι επειδή θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιήσει διαφορετικά ημερολόγια.

• Η ονομασία «μυστικός», οφείλεται, επειδή περιελάμβανε το «μυστήριο» της Θείας Μετάληψης και όχι επειδή ... ήταν κρυμμένοι, όπως φαίνεται στα Ματθ. 26, 26-20, Μάρκ. 14, 22-24, Λουκ. 22, 17-20 και Α΄ προς Κορινθίους 11, 23-30
• Η ονομασία Μυστικός Δείπνος δεν αναφέρεται πουθενά στην Καινή Διαθήκη, όμως σήμερα χρησιμοποιείται από όλα σχεδόν τα δόγματα του Χριστιανισμού.
• Δεν υπάρχουν πληροφορίες για το φαγητό στο Μυστικό Δείπνο, εκτός από το ψωμί και το κρασί. Σε πίνακες ανά τους αιώνες έχουν εμφανιστεί κι άλλες τροφές όπως ψάρι, χέλι, αρνί, ακόμα και χοιρινό.

PLUS: Το Πάσχα στην αρχαία εποχή ήταν μια εορτή ανοίξεως με θυσία για την επιτυχία και την ευφορία των ποιμένων και των ζώων, ήταν μια τελετή για την οποία δεν χρειαζόταν βωμός και ναός. Έπειτα ήταν το εβραϊκό Πάσχα στην Αίγυπτο, που είχε χαρακτήρα ποιμενικής εορτής· το Πάσχα στην έρημο με εντολή που δόθηκε από τον Θεό στον Μωυσή· το Πάσχα μετά την είσοδο στην Χαναάν που είχε νέο στοιχείο ότι γίνεται σε κατοικημένη χώρα και όχι στην έρημο· το Πάσχα μέχρι την μεταρρύθμιση του Ιωσία που εόρταζαν πιθανόν οικογενειακά στους οίκους των ιδιοκτητών στο Βασίλειο του Ιούδα και στα τοπικά ιερά στο Βασίλειο του Ισραήλ· το Πάσχα μετά την μεταρρύθμιση του Ιωσία (640-609 π.Χ.) που ήταν θυσία, ετελείτο στον ναό και χρειαζόταν ιερέας για την τελετή της θυσίας4· το μεταιχμαλωσιακό εβραϊκό Πάσχα, που εορταζόταν στον κεντρικό ναό, δηλαδή στην Πρωτεύουσα της Χώρας, τα Ιεροσόλυμα· και το τελευταίο Πάσχα, όπως φαίνεται στα ιερά Ευαγγέλια. Ο Χριστός, κατά την διήγηση των Ευαγγελιστών, στον Μυστικό Δείπνο, δεν έφαγε το Πάσχα στην σωστή ημέρα, ούτε έσφαξαν πασχαλινό αμνό, εν τούτοις έχει χαρακτήρα λειτουργικό (entaksis.gr)