Όταν σκέφτεστε τον Βόρειο και τον Νότιο Πόλο, η πρώτη σας σκέψη είναι μάλλον τα Χριστούγεννα και ακολουθούν οι πολικές αρκούδες. Ωστόσο, υπάρχει ένα πολύ πιο ενδιαφέρον πράγμα και για αυτά τα δύο μέρη. Αυτό είναι ότι κανένας δεν έχει καθορισμένη ζώνη ώρας.

Τόσο ο Βόρειος όσο και ο Νότιος Πόλος, συγκλίνουν στις γραμμές που καθορίζουν τη ζώνη ώρας στην οποία βρίσκεται ένα οποιοδήποτε μέρος. Βασικά, βρίσκονται σε κάθε ζώνη ώρας ταυτόχρονα.

Επειδή δεν υπάρχει καθορισμένη ζώνη ώρας, οι επιστήμονες και οι επισκέπτες των περιοχών αυτών, έχουν την ελευθερία να επιλέξουν μια ζώνη ώρας την οποία θα τηρήσουν. Υπάρχουν 24 ζώνες ώρας συνολικά, αλλά λόγω της μοναδικής τους θέσης, οι πόλοι που βρίσκονται τόσο στο βορρά όσο και στο νότο δεν τηρούν μία συγκεκριμένη. Οι ζώνες ώρας είναι ο τρόπος με τον οποίο ορίζουμε τη ζωή μας και τις ρουτίνες μας, είτε για να γνωρίζουμε πότε πρέπει να ξυπνήσουμε είτε για να γνωρίζουμε πότε πρέπει να βρισκόμαστε σε ένα μέρος όταν πρέπει. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, η μετάβαση σε ένα μέρος χωρίς τέτοιο χρονοδιάγραμμα μπορεί να προκαλέσει κάποιες δυσάρεστες καταστάσεις για όσους προσπαθούν να προσαρμοστούν σε αυτό.

Ένα άλλο ενδιαφέρον πράγμα που σχετίζεται με τις ζώνες ώρας του Βόρειου και του Νότιου Πόλου είναι ότι, λόγω της θέσης τους, οι πόλοι επίσης δεν έχουν κανονική μέρα και νύχτα όπως οι περισσότερες ζώνες ώρας. Αντίθετα, και οι δύο πόλοι υπόκεινται σε εκτεταμένες περιόδους τόσο του φωτός της ημέρας όσο και σε κάτι που μπορεί να μοιάζει σαν ατελείωτη νύχτα. Σύμφωνα με την National Oceanic and Atmospheric Administration, δεν υπάρχει καθόλου ηλιακό φως από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο στον Βόρειο Πόλο. Από τον Μάρτιο και μετά, ο ήλιος ανατέλλει προοδευτικά, φτάνοντας στο αποκορύφωμά του στα μέσα Ιουνίου.

Ωστόσο, η έλλειψη ζώνης ώρας και η γενική αποπροσανατολιστική αίσθηση που θα μας έδινε δεν είναι τόσο σημαντική υπόθεση, λόγω του γεγονότος ότι κανείς δεν ζει στον Βόρειο Πόλο συνέχεια. Πέρα από τις προαναφερθείσες ιδιαιτερότητες στους πόλους, στον Βόρειο Πόλο, ο πάγος μετατοπίζεται τακτικά, καθιστώντας τη γη αφιλόξενη για τους ιθαγενείς Ινουίτ που ζουν σε γειτονικές αρκτικές περιοχές της Ρωσίας, του Καναδά και της Γροιλανδίας.

Όσο για τον Νότιο Πόλο, η απάντηση είναι λίγο πιο δύσκολη. Ενώ η επιφάνεια της Ανταρκτικής δεν έχει μόνιμους κατοίκους, προσελκύει πολλούς επισκέπτες, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες. Επιπλέον υπάρχουν 66 ερευνητικοί σταθμοί στην Ανταρκτική. Οι ερευνητές που ζουν σε αυτούς τους σταθμούς θα επιλέξουν μια ζώνη ώρας την οποία θα τηρήσουν, τόσο για να επικοινωνήσουν με εκείνους που δεν βρίσκονται στον πόλο όσο και για να κάνουν τον χρόνο που περνούν στον Νότιο Πόλο να φαίνεται πιο «κανονικός» από ό,τι είναι.