Μέσα στο τρομακτικό «στρατόπεδο θεραπείας» του Ιδρύματος Challenger της Γιούτα που υποσχέθηκε να «διορθώσει» προβληματικούς εφήβους - προτού κλείσει εν μέσω κατηγοριών για κακοποίηση παιδιών και ανθρωποκτονία από αμέλεια μετά τον θάνατο ενός 16χρονου κοριτσιού

Το ντοκιμαντέρ του Netflix Hell Camp: Teen Nightmare θέτει στο προσκήνιο μια εφιαλτική κατασκήνωση «θεραπείας εφήβων» με έδρα τη Γιούτα – εδώ είναι η αληθινή ιστορία πίσω από το Challenger Foundation και τον ιδρυτή του. 

«Γκρεμίστε τα παιδιά και φτιάξτε τα ξανά», έλεγε ο Στιβ Καρτισάνο, ένας πρώην στρατιωτικός. Χρεώνοντας 15.900 δολάρια για ένα πρόγραμμα δύο μηνών, υποσχόταν «να οδηγήσει τα παιδιά στο σωστό δρόμο», όσους εφήβους είχαν χάσει το μονοπάτι τους.

Το 2020, η Πάρις Χίλτον κυκλοφόρησε το ενδεικτικό της ντοκιμαντέρ This is Paris, στο οποίο αποκάλυψε ανείπωτα μυστικά για το παρελθόν της, με το πιο καταραμένο να είναι η αναγκαστική επίσκεψή της στο Provo Canyon School στη Γιούτα. Η Χιλτον μίλησε για την κακοποίηση που βίωσε η ίδια και άλλοι μαθητές.

Τώρα, ένα νέο ντοκιμαντέρ του Netflix πρόκειται να εξετάσει μια άλλη από αυτές τις εγκαταστάσεις: το Challenger Foundation. Οι βάναυσες συνθήκες αυτού του διαβόητου στρατοπέδου θεραπείας στην άγρια ​​και η κακοποίηση των παιδιών είναι στο προσκήνιο.

Το Ίδρυμα Challenger ιδρύθηκε το 1988 από τον Καρτισάνο, και αρχικά παρουσιάστηκε ως ένας χώρος όπου οι προβληματικοί έφηβοι μπορούσαν να ξεπεράσουν προσωπικές προκλήσεις μέσω αυστηρής σωματικής και πνευματικής εκπαίδευσης.

Μη ξεχνάμε πως η δεκαετία του '80 ήταν μια εποχή όπου ο κόσμος άλλαζε και υπήρχε μια «βαθιά ανησυχία ότι η νεολαία της Αμερικής έπαιρνε λάθος δρόμο». Προσπαθώντας να επωφεληθεί από αυτόν τον αγώνα, ο Καρτισάνο ξεκίνησε το Challenger Foundation στην έρημο της Γιούτα, ένα πρόγραμμα τύπου bootcamp όπου «τα παιδιά ταλαιπωρούνται για να ξαναβρουν τον εαυτό τους».

 Για όσους δεν εκτελούσαν ορθά τις εντολές υπήρχαν βαριές τιμωρίες. Μεταξύ άλλων οι ποινές προέβλεπαν αποκλεισμό από το καθημερινό φαγητό, αλλά και τον εξαναγκασμό της μεταφοράς υπερφορτωμένων σακιδίων με κοπριά αγελάδας όλη την ημέρα. Η καθημερινότητα ήταν εξαντλητική μέχρι θανάτου.

Είναι γνωστή η ιστορία μιας έφηβης που πέθανε στην κατασκήνωση. Δύο χρόνια μετά την ίδρυση του στρατοπέδου, το 1990, η Κίρστεν Τσέις, κατά τη διάρκεια μιας σκληρής πεζοπορίας σε ένα βουνό στην έρημο, παραπονέθηκε για έντονους πονοκεφάλους. Το 16χρονο κορίτσι είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα μόλις τρεις ημέρες νωρίτερα. Κατέρρευσε και τελικά πέθανε από «θερμοπληξία και καταπόνηση». Αυτός ο θάνατος ήταν και το τέλος του Καρτισάνο αφού τα παιδιά επιτέλους μίλησαν - πολλοί έφηβοι έσπασαν τη σιωπή τους και κατήγγειλαν στις αρχές πως λιμοκτονούσαν και κακοποιήθηκαν σωματικά. Κάποια από τα παιδιά δέρνονταν άγρια ή δένονταν σε δέντρα για ώρες. 

Μετά τις αποκαλύψεις, το «Challenger Foundation» υπέβαλε αίτηση πτώχευσης και στη συνέχεια έκλεισε. Ο Καρτισάνο απαλλάχθηκε από ποινικές κατηγορίες, αλλά σε βάρος του κατατέθηκαν πολλές αστικές αγωγές σε πολιτικά δικαστήρια. Όλες διευθετήθηκαν εξωδικαστικά.