Είμαστε στην Αθήνα του 1832 την εποχή που η πόλη βρισκόταν κάτω από τουρκική διοίκηση. Ένας γερμανός κάτοικος Αθηνών αποφάσισε να φτιάξει ένα θερμαντικό σώμα- καινοτομία στους Αθηναίους της εποχής εκείνης, πολλοί από τους οποίους, όπως για παράδειγμα ο επίσκοπος, έσπευσαν να θαυμάσουν από κοντά.

Την ιστορία αυτή την έγραψε ο αρχαιολόγος Λουδοβίκος Ρος στο βιβλίο του, μιας και εκείνο το διάστημα βρισκόταν στην Αθηνα. Χάρη στις Αναμνήσεις του Ρος γνωρίζουμε και για την πρώτη άμαξα με τροχούς που είδαν οι Αθηναίοι την ίδια περίπου περίοδο!

Ο Γερμανός αυτός λοιπόν ήταν εγκατεστημένος στην Αθήνα, ως πρακτικός άνθρωπος σκέφθηκε να κατασκευάσει μια θερμάστρα.

Πήρε σιδερένια ελάσματα και με τη βοήθεια ενός σιδηρουργού μπόρεσε μετά από πολλή ταλαιπωρία και κόπο να φτιάξει ένα είδος τετράγωνης λάρνακας στην οποία άνοιξε ένα σημείο και έβαλε έναν μακρύ σωλήνα, με αυτό τον τρόπο έφτιαξε μια μηχανή! Ετσι ξεκίνησε να λειτουργεί την θερμάστρα. Τα πρώτα ξύλα που έβαλε μέσα ήταν ξύλα ελιάς και όσοι ήταν εκεί γύρω ενθουσιάστηκαν. Η πρώτη θερμάστρα στην Αθήνα διαδόθηκε ακαριαία σε όλη την πόλη και έτσι πάρα πολλοί έσπευδαν να την δουν από κοντά

Παρόμοια, αν και όχι τόσο μεγάλη εντύπωση προκάλεσε και ένα ζεύγος δίτροχων φορτηγών αμαξιών, που ήρθαν το ίδιο περίπου χρονικό διάστημα. Τα αμάξια αυτά τα είχε στείλει από τη Μάλτα ο ναύαρχος Μάλκολμ για να χρησιμεύσουν στην κατασκευή της ανεγειρόμενης έπαυλής του στα Πατήσια.