Το Νευρομάρκετινγκ είναι τομέας του μάρκετινγκ ο οποίος χρησιμοποιεί την Νευροεπιστήμη με σκοπό την ανακάλυψη των υποσυνείδητων προτιμήσεων, αποφάσεων και κινήτρων των καταναλωτών. Ο όρος Νευρομάρκετινγκ επινοήθηκε από τον ολλανδό καθηγητή Ale Smidts το 2002

Το νευρομάρκετινγκ χρησιμοποιείται με διάφορους τρόπους. Το 2007, μια ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon, το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και το MIT Sloan School of Management χρησιμοποίησαν λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) για να μελετήσουν τι κάνει ο εγκέφαλος των ανθρώπων όταν παίρνουν αποφάσεις αγοράς.

Χρησιμοποιώντας απεικόνιση εγκεφάλου, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να προβλέψουν εάν ένα άτομο θα αγόραζε ένα προϊόν.

Τα αποτελέσματα της έρευνας νευρομάρκετινγκ μπορεί να εκπλήξουν. 

Στο βιβλίο του το 2008, Buyology: Truth and Lies About Why We Buy, ο Martin Lindstrom τεκμηρίωσε μια τριετή μελέτη, που ξεκίνησε το 2004, η οποία περιελάμβανε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα ευρήματα:

• Οι προειδοποιητικές ετικέτες στις συσκευασίες των τσιγάρων διεγείρουν τη νευρική δραστηριότητα σε μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη... λαχτάρα - παρά το γεγονός ότι τα άτομα είπαν ότι πίστευαν ότι οι προειδοποιήσεις ήταν αποτελεσματικές.
• Εικόνες κυρίαρχων εμπορικών σημάτων, όπως το iPod, διεγείρουν το ίδιο μέρος του εγκεφάλου που ενεργοποιούν τα θρησκευτικά σύμβολα.
• Μια εικόνα ενός Mini Cooper ενεργοποιεί ένα τμήμα του εγκεφάλου που ανταποκρίνεται στα πρόσωπα (και όχι στα αυτοκίνητα), είναι δηλαδή πολύ οικείο.

Το νευρομάρκετινγκ χρησιμοποιεί διάφορες μεθόδους, όπως τη λειτουργική
μαγνητική τομογραφία (fMRI), την ηλεκτροεγκεφαλογραφία (EEG) και τη μέτρηση της αντίδρασης του δέρματος, για να μελετήσει την αντίδραση του εγκεφάλου και το
συναισθηματικό φόρτο που προκαλείται από διάφορες διαφημίσεις, προϊόντα και
επωνυμίες.