Η Vozrozhdeniya ήταν κάποτε ένα απομονωμένο νησί στη Θάλασσα της Αράλης. Σήμερα, είναι μια έρημη περιοχή εμποτισμένη με τόνους άνθρακα, καθώς και άλλες εξωτικές και θανατηφόρες ασθένειες.

Η θάλασσα της Αράλης ήταν κάποτε η τέταρτη μεγαλύτερη θάλασσα στον πλανήτη Γη, αλλά μετά τα ποτάμια που την τροφοδοτούσαν εκτρέπονταν από τους Σοβιετικούς για να ποτίσουν χωράφια με βαμβάκι, τα νερά της υποχώρησαν και σήμερα δεν είναι παρά ένας έρημος με αλμυρή άμμο όπου οι θερμοκρασίες συχνά φτάνουν τους 60 βαθμοί Κελσίου και σημάδια ζωής είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα.

Αλλά ξέρετε τι είναι χειρότερο από μια ερημιά καλυμμένη με αλάτι – μια ερημιά καλυμμένη με αλάτι, εμποτισμένη με άνθρακα και μια πληθώρα άλλων εξωτικών ασθενειών με τις οποίες πειραματιζόταν η Σοβιετική Ένωση για χρόνια. Αυτό είναι που κάνει τη Vozrozhdeniya ένα από τα πιο θανατηφόρα μέρη στον κόσμο...

Όταν η Θάλασσα της Αράλης ήταν ακόμα ένα σώμα νερού, η Vozrozhdeniya ήταν ένα απομονωμένο κομμάτι γης που οι Σοβιετικοί ονόμαζαν Aralsk-7. Ήταν τόσο απομονωμένο που δεν ήταν καν γνωστό στον άνθρωπο μέχρι τον 19ο αιώνα. Δεν εμφανίστηκε στους σοβιετικούς χάρτες, η ύπαρξή του ήταν μυστικό για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, επομένως οι πιθανότητες να ανακαλυφθεί από τη Δυτική Πληροφορία ήταν ελάχιστες… Ήταν το τέλειο μέρος για να πειραματιστείτε με μερικά από τα πιο αμφιλεγόμενα βιολογικά όπλα που μπορείτε να φανταστείτε .

Για χρόνια, το Aralsk-7 αποτελούσε μέρος ενός εθνικού προγράμματος βιολογικών όπλων και χρησιμοποιήθηκε ως χώρος δοκιμών για τον άνθρακα, την ευλογιά και ακόμη και την πανώλη –ναι, αυτή την πανώλη– καθώς και ασθένειες όπως η τουλαραιμία, η βρουκέλλωση και ο τύφος. διέρρευσε στο αμμώδες έδαφος. Επομένως, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι, με τα χρόνια, το νησί έχει εμπλακεί σε μια σειρά από απαίσια περιστατικά.

Το 1971, μια νεαρή επιστήμονας αρρώστησε αφού το ερευνητικό της σκάφος πέρασε απλώς μέσα από μια ομίχλη κοντά στο νησί. Διαγνώστηκε με ευλογιά, παρά το γεγονός ότι είχε εμβολιαστεί κατά της ασθένειας, και κατέληξε να μολύνει άλλα εννέα άτομα, εκ των οποίων τα τρία πέθαναν. Ένα χρόνο αργότερα τα πτώματα δύο αγνοουμένων ψαράδων βρέθηκαν να επιπλέουν στη βάρκα τους κοντά στο νησί. Προφανώς είχαν πεθάνει από πανώλη…

Οι ιστορίες των ντόπιων που τραβούσαν δίχτυα γεμάτα νεκρά ψάρια αφθονούν στην περιοχή γύρω από τη Vozrozhdeniya και τον Μάιο του 1988, 50.000 αντιλόπες σάιγκα που έβοσκαν σε μια κοντινή στέπα έπεσαν νεκρές μέσα σε περίπου μία ώρα, από μυστηριώδεις αιτίες. Η φήμη του είναι τόσο διαβόητη που από τότε που το πρώην νησί –τώρα 10 φορές το μέγεθος του παλιού του και συνδεδεμένο με την ηπειρωτική χώρα– εκκενώθηκε τη δεκαετία του 1990, έχουν οργανωθεί μόνο λίγες αποστολές.