Το Speed Project είναι ένας υπερμαραθώνιος τύπου σκυταλοδρομίας που δεν μοιάζει με κανέναν άλλο. Είναι ένας ανεπίσημος αγώνας για τον οποίο οι δρομείς πρέπει να λάβουν πρόσκληση, και έχει μόνο έναν κανόνα - να μην τρέχουν σε αυτοκινητόδρομους.

Πιθανότατα δεν το έχετε ακούσει ποτέ, αλλά στην κοινότητα του υπερμαραθωνίου, η συμμετοχή στο The Speed Project είναι κάπως σαν Άγιο Δισκοπότηρο. Τρέχοντας στην Κοιλάδα του Θανάτου, από την προβλήτα της Σάντα Μόνικα μέχρι το σημάδι καλωσορίσματος του Λας Βέγκας σε έναν υπερμαραθώνιο 340 μιλίων χωρίς κανόνες και καθορισμένη διαδρομή έχει αποδειχθεί ασυνήθιστα ελκυστικό για τους δρομείς που αναζητούν κάτι νέο και συναρπαστικό. Ονομάστηκε το αντίστοιχο του «Fight Club» στον κόσμο του τρεξίματος, λόγω της μυστικότητας και του μυστηρίου που το περιβάλλει, αλλά ήταν ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά που ενίσχυσαν μαζικά τη δημοτικότητά του τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, παρά την επιθυμία των μεγάλων εμπορικών σημάτων να συνδεθούν με το The Speed Project, παραμένει αποκλειστικό σε συμμετέχοντες που επιλέγονται από τους ιδρυτές του υπερμαραθωνίου.

Το 2013, όταν ο Nils Arend έτρεξε για πρώτη φορά από τη Snta Monica στο Λας Βέγκας με πέντε από τους φίλους του (τρεις άνδρες και δύο γυναίκες), δεν είχε ιδέα ότι ο αγώνας θα γινόταν τόσο μαζικός σε μόλις μια δεκαετία. Από τότε, η ασυνήθιστη ιδέα ενός αγώνα χωρίς κανόνες, χωρίς καθορισμένα σημεία διακοπής και χωρίς πλήρωμα υποστήριξης έχει αυξηθεί μαζικά. Μερικοί από τους κορυφαίους δρομείς του κόσμου έχουν συμμετάσχει στο The Speed Project τα τελευταία δέκα χρόνια και ο αριθμός των αιτούντων αυξάνεται κάθε χρόνο.

Το Speed Project έχει τους συμμετέχοντες να συγκεντρώνονται στην προβλήτα Santa Monica στις 4:00 το πρωί και να τρέχουν μέχρι το σημάδι καλωσορίσματος του Λας Βέγκας. Το OG Route, αυτό που έτρεξαν ο Arend και οι φίλοι του το 2013, έχει δρομείς που περνούν από το Χόλιγουντ και την Κοιλάδα της Αντιλόπης, περνούν από ένα νεκροταφείο αεροπλάνων στην άκρη της ερήμου Mojave και μέσα από την πόλη Barstow, μέσω της απομακρυσμένης πόλης Baker και κατά μήκος της άκρης του Εθνικού Πάρκου Death Valley, ακολουθώντας ένα τμήμα του Old Spanish Trail και, τέλος, κατά μήκος της διαδρομής 160 προς το Λας Βέγκας.

Αλλά η ομορφιά του The Speed Project είναι ότι δεν υπάρχει καθορισμένο μονοπάτι. Η μία λεπτομέρεια παραπάνω είναι η πιο δημοφιλής, αλλά ο καθένας μπορεί να επιλέξει όποια διαδρομή θέλει, αρκεί να ξεκινήσει από την προβλήτα της Santa Monica και να φτάσει στην πινακίδα καλωσορίσματος του Λας Βέγκας. Ο μόνος κανόνας που πρέπει να υπακούουν είναι ότι δεν υπάρχει τρέξιμο σε αυτοκινητόδρομους ενώ συμμετέχουν στο The Speed Project.

Όταν ξεκίνησε ο υπερμαραθώνιος, ήταν απλώς μια σκυταλοδρομία με 6 συμμετέχοντες (τέσσερις άνδρες και δύο γυναίκες), αλλά τώρα υπάρχει ένα τμήμα αποκλειστικά για γυναίκες, όσο ένα εξαντλητικό σόλο τμήμα που ο Βρετανός δρομέας Τζέιμς Πουλ ολοκλήρωσε όχι μία φορά αλλά εις διπλούν. Μπορείτε να φανταστείτε να τρέχετε 340 μίλια (560 χιλιόμετρα) μόνοι σας, συχνά μέσα από τη γη του ανθρώπου, χωρίς υποστήριξη και χωρίς καταφύγιο; Ο Πουλ ισχυρίζεται ότι ήταν μια συναρπαστική εμπειρία.