Η Sacculina carcini είναι ένα κοινό είδος παράσιτου που δεν προσκολλάται μόνο σε διάφορα είδη καβουριών, ευνουχίζοντας βίαια τα αρσενικά και μετατρέποντάς τα σε θηλυκά πρόθυμα να φροντίσουν και να απελευθερώσουν τα αυγά τους.

Τα περισσότερα παράσιτα περνούν ολόκληρη την ύπαρξή τους σε υποβρύχιους βράχους ή στον πυθμένα των πλοίων και απλώς φιλτράρουν την τροφή από το νερό, αλλά το sacculina carcini έχει εξελιχθεί σε ένα παράσιτο που αναζητά ανυποψίαστα καβούρια, συνήθως πράσινα καβούρια, και γίνεται ο όλεθρος της ύπαρξής τους.

Όλα ξεκινούν με μια μικροσκοπική προνύμφη Sacculina που προσκολλάται στο πιο ευάλωτο μέρος του καβουριού, τη μεμβράνη στη βάση μιας από τις τρίχες του, και εγχέει μια μικροσκοπική σταγόνα που ονομάζεται «vermigon» στην κυκλοφορία του αίματος του καρκινοειδούς. Αυτή η σταγόνα στη συνέχεια μεγαλώνει σε ένα παρασιτικό βαρέλι που χρησιμοποιεί τον ξενιστή του τόσο για προστασία όσο και για αναπαραγωγή, αλλάζοντας συχνά το φύλο του για να πετύχει τον ύπουλο στόχο του.

Εξωτερικά, ένα Sacculina carcini μοιάζει με λευκό σάκο κολλημένο στο σώμα του καβουριού, αλλά στην πραγματικότητα, αυτό είναι μόνο μέρος του παρασίτου. Το εσωτερικό μέρος ενός ώριμου παρασίτου μοιάζει με ένα σύστημα ριζοειδών έλικων που απλώνονται σε όλο το σώμα του ξενιστή. Είναι μέσω αυτών των έλικων που το παράσιτο λαμβάνει τροφή και προσκολλάται στο νευρικό σύστημα του καβουριού, ελέγχοντας τη συμπεριφορά του.

Όταν μολύνονται με Sacculina carcini, τα καβούρια υφίστανται μια σειρά από φυσικές μεταμορφώσεις που καταλήγουν στην αλλαγή φύλου. Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά καβούρια δεν είναι πλέον σε θέση να φερθούν όπως πριν - τα αρσενικά αναπτύσσουν ωοθηκικό ιστό με την πάροδο του χρόνου. Αναπτύσσουν δε, κι άλλα γυναικεία χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένης της διεύρυνσης της κοιλιάς τους!