Ο Ross Daly o αγαπημένος Ιρλανδός μουσικός, με εξειδίκευση στην κρητική λύρα και το αφγανικό ραμπάμπ - Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του, ο οποίος ασχολούνταν με την ανάπτυξη των υπολογιστών, άλλαξε πολλούς τόπους διαμονής ανά τον κόσμο, στην παιδική του ηλικία, όπως Αγγλία, Καναδά, Ιαπωνία και Καλιφόρνια.

Δημιούργησε σε ένα κρητικό χωριό, το Χουδέτσι, μια κοινότητα με εξαιρετικούς καλλιτέχνες αλλά και μαθητές από όλο τον κόσμο, που καλλιεργεί τις ανατολικές παραδόσεις σε πνεύμα συνεργασίας και εθελοντισμού. Στην Κρήτη όπου ζει μόνιμα τις τελευταίες δεκαετίες, μελετάει και διδάσκει την κρητική μουσική παράδοση. Έρχεται στη Θεσσαλονίκη για 2 συναυλίες στη Ζώγια και μιλάμε μαζί του.

Ποια πράγματα έχουν αλλάξει στη μουσική και στη συνεργασία σας με την Κέλυ Θωμά, στα τόσα χρόνια που φτιάχνετε μαζί μουσική;

Η συνεργασία μου με την Κέλυ Θωμά είναι πολυεπίπεδη, πολυδιάστατη και πολύχρονη. Είναι από τους καλύτερους μουσικούς που γνωρίζω και, πέρα από το κατακτημένο της επίπεδο, συνεχώς εξελίσσεται και ανανεώνεται η ίδια. Δε μένει ποτέ στάσιμη. Συνεπώς υπάρχουν πάντα αλλαγές και νέα στοιχεία στη συνεργασία μας και είναι ακριβώς αυτή η συνεχής εξέλιξη που δίνει νέα ζωή και νέους ορίζοντες σε αυτή τη σύμπραξη. Ακόμα πιο σημαντικό είναι το ότι και οι δυο θεωρούν τους εαυτούς μας ως υπηρέτες της τέχνης και δεν θεωρούμε  ότι η τέχνη είναι στην υπηρεσία των όποιων δικών μας φιλοδοξιών. Αυτό βέβαια θα έλεγα ότι χαρακτηρίζει όλους μου τους συνεργάτες καθώς είναι από τα βασικότερα στοιχεία που αναζητώ στους συνοδοιπόρους μου.  

Ποιο γεγονός θυμάστε πιο έντονα από τη μουσική σας πορεία;

Θυμάμαι μια συγκεκριμένη στιγμή μιας συγκεκριμένης ημέρας, όταν ήμουν 11 ετών και ζούσαμε οικογενειακός στη Ιαπωνία τότε, που ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι η δική μου αποστολή σε αυτή τη ζωή είναι να κάνω μουσική. 

Τι μαγικό έχει η Κρήτη και έχετε επιλέξει να μένετε εκεί;

Είναι μάλλον προτιμότερο να μην μιλήσει κανείς τόσο για τα «μαγικά» όσο και για τις «επιλογές». Μιλώντας για αυτά συνειδητοποιείς ότι δεν είναι αυτό που φαίνονται με μια πρόχειρη μάτια και «δουλεύουν» καλύτερα χωρίς πολλές πολλές αναλύσεις.

Τι αποτελεί σταθερή πηγή έμπνευσης σας όλα αυτά τα χρόνια;

Σίγουρα μια πολύ σημαντική πηγή έμπνευσης για μένα είναι οι ίδιοι οι εκάστοτε συνεργάτες μου. Πολύ συχνά, όταν φτιάχνω κάποια καινούργια σύνθεση, την ακούω στο μυαλό μου παιγμένο από κάποιον η κάποιους από τους συνεργάτες μου. Ο δικός τους ήχος δίνει μορφή και χρώμα στη σύνθεση. Πηγή έμπνευσης επίσης μπορεί να είναι ο ήχος ενός μουσικού που δεν γνωρίζω προσωπικά αλλά που θαυμάζω. Έχω επίσης την καλή τύχη να ακούω κατά καιρούς μουσική στον ύπνο μου και να τη θυμάμαι όταν ξυπνάω. Αρκετά μουσικά θέματα και ολόκληρα κομμάτια ακόμα μου έχουν έρθει με αυτό τον τρόπο. 

Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας σχέδια;

Ως μουσικός που ζω στην Ελλάδα του 2023 είναι αμφίβολο το κατά πόσο έχω αυτό που ένας λογικός άνθρωπος θα αποκαλούσε «επάγγελμα», και έτσι τα «επαγγελματικά σχέδια» αποτελούν κάτι το μάλλον εξωπραγματικό.

Ευτυχώς για μένα δεν έβλεπα ποτέ την ενασχόληση μου με τη μουσική ως «επάγγελμα» ακριβώς, μάλλον ως λειτούργημα την έβλεπα και συνήθως αδιαφορούσα για την οικονομική πλευρά των πραγμάτων. Ειλικρινά δεν έχω καταλάβει όλα αυτά τα χρόνια πως «έβγαινα» οικονομικά. Τα τελευταία 25 χρόνια δραστηριοποιούμαι κυρίως στο εξωτερικό για συναυλίες και αυτό μάλλον με έχει σώσει. Στην Ελλάδα η μουσική του τύπου που παίζω εγώ δε φαίνεται να έχει κάποια θέση όπου της ταιριάζει.

Σπάνια γίνεται δεκτή σε καθεαυτό συναυλιακές αίθουσες και έτσι συνήθως παίζεται σε κάποια μαγαζιά που ονομάζονται «μουσικές σκηνές» και που, κατά κανόνα, είναι εντελώς ακατάλληλοι χώροι για την ακρόαση της μουσικής. Εγώ προσωπικά έχω επιλέξει να μην παίζω σε αυτούς τους χώρους πλην των ελαχίστων εξαιρέσεων στις οποίες διακρίνω ότι προσφέρονται όντως για την ακρόαση της μουσικής, μια διαδικασία που βέβαια ουδεμία σχέση έχει με αυτό που ονομάζουμε νυχτερινή διασκέδαση. 

Δες περισσότερα για τις συναυλίες του εδώ