Από την εποχή του πρώιμου αποικισμού, οι άνθρωποι έχουν εισβάλει σε εδάφη που ήταν απομονωμένα από άλλους ανθρώπους, αλλά όχι από ζώα. Πολλά ζώα που τώρα έχουν εξαφανιστεί είχαν πολύ συγκεκριμένο τρόπο ζωής, με άλλα λόγια, μπορούσαν να επιζήσουν μόνο σε ορισμένες τοποθεσίες - δεν μπορούν να προσαρμοστούν όπως μπορούν οι άνθρωποι.

Δεν θα ήταν πρόβλημα εάν οι άνθρωποι μπορούσαν να συνυπάρχουν με τόσο σπάνια είδη ζώων, αλλά όπου κι αν πάμε, πρέπει να κάνουμε αλλαγές σύμφωνα με τις «ανάγκες» μας, οι οποίες θα μπορούσαν να περιγραφούν καλύτερα ως επιθυμίες.

Το πρώτο είδος από το οποίο κατάφερε να αφανίσει η ανθρωπότητα ήταν το διάσημο πουλί Ντόντο που υπήρχε μόνο στα νησιά του Μαυρίκιου, απομονωμένο τόσο από τον άνθρωπο όσο και από άλλα ζώα που μπορούσαν να γίνουν αντιληπτά ως αρπακτικά. Λέγεται ότι από τη γέννησή του, το πουλί ντόντο δεν γνώριζε τίποτα για τα αρπακτικά, καθώς δεν κυνηγήθηκε ποτέ μέχρι να έρθουν οι άνθρωποι στον Μαυρίκιο.

Τα νησιά του Μαυρίκιου αποικίστηκαν από τη Γαλλία, τη Βρετανία και την Ολλανδία κατά τον 17ο αιώνα. Λέγεται ότι τον ίδιο αιώνα, το τελευταίο πουλί ντόντο έδωσε την τελευταία του πνοή. Πολλοί από τους αποικιστές σκότωσαν τα πουλιά ντόντο για την τροφή τους. Πολλά από αυτά επίσης εχαναν τις φωλιές τους καθώς το σπίτι τους άλλαξε σε μεγάλο βαθμό από τους αποικιστές, με πολλά από τα δέντρα και τα φυτά να κόβονται για να δημιουργηθεί χώρος για σπίτια.

Ο παλαιοντολόγος Julian Hume από το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας στη Μεγάλη Βρετανία λέει ότι δεν ήταν τόσο η θανάτωση του ντόντο για να φαγωθεί, που οδήγησε στην εξαφάνισή του, αλλά η εκμετάλλευση στην οποία είχαν υποστεί τα νησιά απλώς έκανε τον βιότοπο αφόρητο για τα πουλιά.

Ταυτόχρονα, πολλοί παλαιοντολόγοι υποστηρίζουν ότι το πουλί ντόντο δεν ήταν το πρώτο είδος που εξαφανίστηκε λόγω των ανθρώπων, ξεκινήσαμε να το κάνουμε αυτό πολύ καιρό πριν, περίπου 125.000 χρόνια πριν. Αυτό ήταν όταν οι Homo sapiens (οι πιο κοντινοί μας πρόγονοι) άρχισαν να μεταναστεύουν από την Αφρική και την Ασία στον υπόλοιπο κόσμο, προκαλώντας την εξαφάνιση πολλών ζώων. Όταν δημιουργούσε ένα νέο σπίτι σε έναν άγνωστο βιότοπο, ο Homo sapiens έπρεπε να βεβαιωθεί ότι ο βιότοπός «τους» ήταν ασφαλής από τυχόν αρπακτικά ζώα που φαινόταν μια σημαντική απειλή ή ανησυχία. Ακόμη και από άλλους Homo sapiens, εμείς ως άνθρωποι δεν θέσαμε ποτέ τον εαυτό μας ως πιθανό πρόβλημα, αλλά όλα όσα μας περιέβαλλαν.