Οι αριθμοί δεν είναι καθόλου καλοί. Οι Ηνωμένες Πολιτείες το 2021 είχαν ένα ποσοστό ανακύκλωσης περίπου 5% για τα πλαστικά απόβλητα μετά την κατανάλωση - μια χρονιά πριν, ήταν στο διπλάσιο (όχι φυσικά πως και το 10% ήταν καλό ποσοστό). Το χαρτί έχει ποσοστό ανακύκλωσης 68%.

Το πρόβλημα με την ανακύκλωση πλαστικού όμως δεν αφορά στη διαδικασία αλλά στο ίδιο το υλικό.

Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν χιλιάδες διαφορετικά πλαστικά, το καθένα με τη δική του σύνθεση και χαρακτηριστικά. Όλα περιλαμβάνουν διαφορετικά χημικά πρόσθετα και χρωστικές που δεν μπορούν να ανακυκλωθούν μαζί, καθιστώντας αδύνατη την ταξινόμηση των τρισεκατομμυρίων τεμαχίων πλαστικών σε ξεχωριστούς τύπους για επεξεργασία.

Για παράδειγμα, τα μπουκάλια τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET#1) δεν μπορούν να ανακυκλωθούν με PET#1, τα οποία είναι ένα διαφορετικό υλικό PET#1, και τα πράσινα μπουκάλια PET#1 δεν μπορούν να ανακυκλωθούν με διαφανή μπουκάλια PET#1 (γι’ αυτό η Νότια Κορέα έχει απαγορεύσει τα έγχρωμα μπουκάλια PET#1.) Πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE#2), χλωριούχο πολυβινύλιο (PVC#3), πολυαιθυλένιο χαμηλής πυκνότητας (LDPE#4), πολυπροπυλένιο (PP#5) και πολυστυρένιο (PS#6) ).

Κοντολογίς, όλα πρέπει να διαχωριστούν για ανακύκλωση.

Μόνο ένα γεύμα fast food μπορεί να περιλαμβάνει ταυτοχρονα, πολλούς διαφορετικούς τύπους πλαστικών μιας χρήσης, από τα καπάκια,ως τα μαχαιροπήρουνα και τις σακουλίτσες του τα οποία δεν μπορούν να ανακυκλωθούν μαζί. Αυτός είναι ένας από τους πολλούς λόγους για τους οποίους τα πλαστικά προϊόντα γρήγορου φαγητού δεν μπορούν να θεωρηθούν νόμιμα ως ανακυκλώσιμα στις Η.Π.Α.

Ένα άλλο πλήγμα είναι ότι η επανεπεξεργασία των πλαστικών απορριμμάτων -όταν αυτό είναι δυνατό- είναι σπάταλη. Το πλαστικό είναι εύφλεκτο και ο κίνδυνος πυρκαγιάς στις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πλαστικών επηρεάζει τη γύρω περιοχή.

Ακομη, σε αντίθεση με το μέταλλο και το γυαλί, τα πλαστικά δεν είναι αδρανή. Τα πλαστικά προϊόντα μπορεί να περιλαμβάνουν τοξικά πρόσθετα και να απορροφούν χημικές ουσίες και γενικά συλλέγονται σε κάδους δίπλα στο πεζοδρόμιο γεμάτους με πιθανώς επικίνδυνα υλικά, όπως πλαστικά δοχεία φυτοφαρμάκων. 

Ένα ακόμη πρόβλημα είναι ότι η ανακύκλωση πλαστικού δεν είναι καν... οικονομική. Το ανακυκλωμένο πλαστικό κοστίζει περισσότερο από το νέο πλαστικό επειδή η συλλογή, η διαλογή, η μεταφορά και η επανεπεξεργασία πλαστικών απορριμμάτων είναι υπερβολικά ακριβή. Η πετροχημική βιομηχανία επεκτείνεται ραγδαία, γεγονός που θα μειώσει περαιτέρω το κόστος του νέου πλαστικού.

Παρά αυτή την αποτυχία, η βιομηχανία πλαστικών έχει πραγματοποιήσει μια εκστρατεία δεκαετιών για να διαιωνίσει τον μύθο ότι το υλικό είναι ανακυκλώσιμο. Αυτή η καμπάνια θυμίζει τις προσπάθειες της καπνοβιομηχανίας να πείσει τους καπνιστές ότι τα φιλτραρισμένα τσιγάρα είναι πιο υγιεινά από τα άφιλτρα τσιγάρα...

Με πληροφορίες από το The Atlantic