Tα υψηλά ενοίκια έχουν κάνει δύσκολη υπόθεση την εύρεση στέγης για τις χιλιάδες των φοιτητών από άλλες πόλεις που έρχονται να σπουδάσουν στη Θεσσαλονίκη. Τα μισθώματα για studios και γκαρσονιέρες έχουν ξεφύγει τόσο, που οι γονείς που έχουν κάποιες οικονομίες, στρέφονται στην αγορά ακινήτου, ώστε τουλάχιστον να μείνει ένα περιουσιακό στοιχείο στην οικογένεια, όταν το «παιδί» τελειώσει το πανεπιστήμιο.

Το κέντρο της πόλης είναι κυριολεκτικώς απλησίαστο αφού κάτω από την Εγνατία , «όποιος βρει γκαρσονιέρα για λιγότερο από 600-650 ευρώ, θα πρέπει να πανηγυρίζει» ενώ τα μισθώματα για αυτά τα μικρά διαμερίσματα των 40-45 τ.μ., όταν είναι επιπλωμένα, ανατολικότερα του κέντρου έχουν φτάσει στα 500 ευρώ και δυτικά, γύρω στα 400 ευρώ/μήνα.

Τα παραπάνω δήλωσε στο GRTimes.gr o πρόεδρος του Συλλόγου Μεσιτών Θεσσαλονίκης, μηχανικός κ. Κώστας Τζάρος, σημειώνοντας πως στο κέντρο της πόλης υπάρχει έλλειψη προσφερόμενων κατοικιών για ενοικίαση η οποία οφείλεται, τουλάχιστον εν μέρει, στη βραχυχρόνια μίσθωση που έχει ανακάμψει λόγω της αυξημένης κίνησης τουριστών και επισκεπτών, που παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη.

Άλλωστε πλέον η πόλη προσελκύει και πολλά άτομα που εργάζονται στις ελληνικές και διεθνείς εταιρείες που έχουν ανοίξει στη Θεσσαλονίκη κι’ οποίες συνεχώς προσλαμβάνουν νέο προσωπικό, αρκετά καλά αμειβόμενο, που μπορεί να διαθέσει πολλά περισσότερα για κατοικία απ’ ότι ένας φοιτητής.

«Πάντοτε το κέντρο της πόλης ήταν δύσκολο, αλλά τώρα είναι ακόμη δυσκολότερο για φοιτητές να βρούνε κατοικία. Υψηλά ενοίκια και έλλειψη στέγης, σπρώχνουν τους φοιτητές ανατολικότερα, σε περιοχές που και παλαιότερα πήγαιναν όπως Λεωφόρο Στρατού, Τούμπα, Χαριλάου αλλά, και δυτικά. Έτσι, αναζητούν σπίτι και στην περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού, στην Ξηροκρήνη, στους Αμπελόκηπους, στη Δυτική Είσοδο, περιοχές που σε παλαιότερα χρόνια δεν νοίκιαζαν φοιτητές», είπε ο κ. Τζάρος προσθέτοντας:

«Υπάρχουν και οι περιπτώσεις ενδιαφερομένων, γονιών φοιτητών, που όταν είδαν τις τιμές των ενοικιαζόμενων, προτίμησαν τελικά να προχωρήσουν σε αγορά. Αντί να πληρώνουν τόσο υψηλά ενοίκια, των 500 – 600 ευρώ για μία σύγχρονη επιπλωμένη γκαρσονιέρα, προτιμούν, αν έχουν αποταμιεύσεις και μπορούν να πάρουν κι’ ένα δάνεια συμπληρωματικά, να αγοράσουν ακίνητο το οποίο σε επόμενο χρόνο μπορούν ενδεχομένως να εκμεταλλευτούν ή να πουλήσουν. Βεβαίως αυτές οι περιπτώσεις δεν ορίζουν την αγορά, αλλά το φαινόμενο αυτό που είχε εκλείψει κατά τα προηγούμενα αρκετά χρόνια, διαπιστώνουμε ότι επανεμφανίζεται».

Ξέφυγαν τα ενοίκια

Τα μισθώματα παίζουν ανάλογα φυσικά με την περιοχή αλλά και με το είδος και την κατάσταση της κατοικίας. Οι φοιτητές κυρίως ψάχνουνε για γκαρσονιέρες, δηλαδή υπνοδωμάτιο με σαλοκουζίνα και μπάνιο, μικρά διαμερίσματα εμβαδού περίπου 45 τ.μ. ή και studios των 25 – 30 τ.μ.

Στο κέντρο κάτω από την Εγνατία, αν βρεις γκαρσονιέρα επιπλωμένη για 600- 650 ευρώ, πανηγυρίζεις. Πιο ανατολικά, μία επίσης επιπλωμένη γκαρσονιέρα ενοικιάζεται για 500 αλλά και 550 ευρώ, ενώ στα Δυτικά, π.χ. στην περιοχή της Δυτικής Εισόδου, προσφέρεται για 400 ευρώ.

Βεβαίως πάρα πολύ δύσκολα μία μέση οικογένεια μπορεί να σηκώσει τέτοια ενοίκια, ακόμη και των 400 ευρώ, καθώς η δαπάνη για τη στέγη ξεπερνάει το ενοίκιο αφού περιλαμβάνει και τους λογαριασμούς συντήρησης του σπιτιού – φως, νερό , κοινόχρηστα- ενώ ο φοιτητής πρέπει να καλύψει πολλές ακόμη ανάγκες με βασικότερες της σίτισης, των μετακινήσεων, των λογαριασμών κινητής και ίντερνετ, των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων και, της ψυχαγωγίας.

«Παλαιότερα λέγαμε ότι χρειάζεται ένας μισθός κάθε μήνα, για να σπουδάσεις ένα παιδί. Τώρα πλέον χρειάζεται ενάμισι μισθός. Με τόσο υψηλές δαπάνες για τη στέγη, υπάρχουν γονείς που αποφασίζουν, εφ’ όσον μπορούν, να αγοράσουν ένα ανακαινισμένο διαμέρισμα, γκαρσονιέρα συγκεκριμένα, κάποιοι συμπληρώνοντας το ποσό αγοράς με ένα μικρό δάνειο», κατέληξε ο κ. Τζάρος.

Το τοπίο στην αγορά κατοικίας, στη Θεσσαλονίκη, έχει σαφώς διαφοροποιηθεί σημαντικά κάτι που επηρεάζει ευθέως τη φοιτητική στέγη.