Η μέτρηση του αντίκτυπου μιας εταιρείας και των εργοστασίων της στη φύση, και των αντίστοιχων σχετικών οικονομικών κινδύνων που έχει κάθε επιλογή της δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Δεν είναι σαν την κλιματική αλλαγή, όπου μπορείτε να κάνετε μια λίστα με τις εταιρείες με βάση τις ετήσιες εκπομπές άνθρακα και να μετρήσετε με δεδομένα πόσο κακό κάνουν. Είναι κάτι πολύπλοκο και χρονοβόρο.

Τι είναι η βιοποικιλότητα που συζητούν όλοι

Η βιοποικιλότητα είναι ένας ευρύς όρος που περιλαμβάνει όλα τα οικοσυστήματα, στην ξηρά και στη θάλασσα, από τα δάση έως τους κοραλλιογενείς υφάλους. Το καθένα έχει το δικό του σύνολο οργανισμών.

Η βιοποικιλότητα είναι η ραχοκοκαλιά της ζωής. Είναι ουσιώδους σημασίας για τον άνθρωπο για λόγους προστασίας τόσο του περιβάλλοντος όσο και του κλίματος. Είναι ζωτική για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και την υποστήριξη της οικονομίας μας. Ωστόσο, η βιοποικιλότητα μειώνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς: σύμφωνα με τους επιστήμονες, περίπου 200 είδη εξαφανίζονται κάθε μέρα.

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες που προκαλούν ρύπανση και μεταβολές στους οικοτόπους, καθώς και αλλαγή του κλίματος, ασκούν πιέσεις στα είδη και τα οικοσυστήματα. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ένα εκατομμύριο είδη φυτών, εντόμων, πτηνών και θηλαστικών απειλούνται σήμερα με εξαφάνιση σε παγκόσμιο επίπεδο. Καθημερινά εξαφανίζονται έως και 200 είδη.

Ποιες δραστηριότητες σκοτώνουν τη βιοποικιλότητα;

Και κάθε οργανισμός έχει διαφορετική λειτουργία. Όταν κάποιος λοιπόν χρησιμοποιεί τη βιοποικιλότητα ως εργαλείο/μέσο για να καταλάβει τον οικονομικό κίνδυνο μιας εταιρείας - τι ακριβώς μετράει και πώς; Τον αριθμό των ειδών σε μια δεδομένη περιοχή; Τι συγκεκριμένους ρόλους παίζουν στο περιβάλλον τους αυτά τα είδη;

Οι επιστήμονες έχουν συζητήσει αυτά τα ερωτήματα εδώ και χρόνια. Η παραγοντοποίηση του περιβαλλοντικού κινδύνου στις επενδυτικές αποφάσεις είναι κάτι πολύ δύσκολο να γίνει, κυρίως επειδή υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη κινδύνου και το καθένα είναι δύσκολο να μετρηθεί.

Τι είναι ο φυσικός κίνδυνος

Αρχικά, ας ξεκινήσουμε με τον όρο φυσικός κίνδυνος. Περιγράφει πόσο εξαρτημένη είναι μια εταιρεία και οι επενδυτές της από τα όσα παρέχει η φύση. Ένας φυσικός κίνδυνος είναι κατάσταση που έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει γεγονός το οποίο θα έχει επικίνδυνη επίδραση στους ανθρώπους. 

Μια εταιρεία που πουλάει σοκολάτα, για παράδειγμα, σχεδόν σίγουρα θα βασιζόταν στα ​​έντομα για επικονίαση στην αλυσίδα εφοδιασμού της (τα φυτά κακάο εξαρτώνται πλήρως από αυτά). Εξαρτάται επίσης από το γλυκό νερό και τα εργαλεία για τη διαχείριση των παρασίτων - όλοι αυτοί είναι φυσικοί κίνδυνοι, αν σκεφτεί κανείς ότι τα οικοσυστήματα παραπαίουν.

Αυτό δεν είναι απλώς ένα υποθετικό σενάριο. Τα τρία τέταρτα των παγκόσμιων καλλιεργειών τροφίμων (και το ένα τρίτο της παγκόσμιας φυτικής παραγωγής) εξαρτώνται σε κάποιο βαθμό από την επικονίαση από πουλιά, μέλισσες και πολλά άλλα έντομα και μικρά ζώα.

Και ορισμένοι πληθυσμοί εντόμων έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 70 τοις εκατό μέσα σε λίγες μόνο δεκαετίες. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν αγρότες στην Καλιφόρνια που ήδη πληρώνουν για να εισάγουν μέλισσες επειδή δεν υπάρχουν αρκετοί τοπικοί επικονιαστές. Αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τις αποδόσεις των επενδυτών.

Είναι περίεργο να σκεφτόμαστε πώς μπορεί να μοιάζει πραγματικά αυτή η αλλαγή - δηλαδή να νοιάζονται όλοι για το περιβάλλον!

Τι θα γινόταν αν οι εταιρείες ήταν υπόλογες 

Φανταστείτε αν ξαφνικά η κυβέρνηση των ΗΠΑ απαιτούσε από όλες τις δημόσιες εταιρείες να αποκαλύπτουν τους περιβαλλοντικούς κινδύνους που έχουν να αντιμετωπίσουν. Άρα η εταιρεία σοκολάτας που λέγαμε προηγουμένως, θα πρέπει να αποδείξει πώς, για παράδειγμα, οι αλλαγές στους πληθυσμούς άγριων εντόμων θα επηρέαζαν τα προϊόντα της και πώς τα προϊόντα της θα επηρέαζαν με τη σειρά τους το περιβάλλον.

Οι επενδυτές και οι δανειστές ενδέχεται στη συνέχεια να αναμένουν μεγαλύτερη απόδοση, σύμφωνα με τον πρόσθετο κίνδυνο που αναλαμβάνουν. Καθώς η εταιρεία αντιμετωπίζει υψηλότερο κόστος κεφαλαίου, μπορεί να ανταποκριθεί με τρόπους που μειώνουν τους κινδύνους που σχετίζονται με τη φύση για να προσελκύσουν επενδύσεις, όπως η στροφή σε λιγότερο επιβλαβή φυτοφάρμακα.

Η περιβαλλοντική καταστροφή μπορεί να βλάψει την εταιρεία;

Υπάρχουν κίνδυνοι που έχουν τις ρίζες τους στις επιπτώσεις που έχουν οι εταιρείες στη φύση. Προφανώς, η βλάβη του περιβάλλοντος μπορεί να βλάψει τη φήμη μιας εταιρείας, η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με την τιμή της μετοχής της. Οι επενδυτές και οι τράπεζες μπορεί να είναι λιγότερο πιθανό να υποστηρίξουν μια εταιρεία που πουλά φοινικέλαιο για παράδειγμα, από φόβο ότι το κοινό μπορεί να το μάθει και να οδηγήσει σε πτώση της μετοχής της εταιρείας.

Υπάρχει επίσης μια σχετική ανησυχία που ονομάζεται κίνδυνος μετάβασης - το δυνητικό πλήγμα που μπορεί να δεχτούν μια εταιρεία και οι επενδυτές της λόγω μιας μελλοντικής αλλαγής στην πολιτική ή τη συμπεριφορά των καταναλωτών. Σκεφτείτε μια επιχείρηση που εξορύσσει λίθιο σε μια περιοχή με απειλούμενα φλαμίνγκο. Εάν, σε λίγους μήνες, η κυβέρνηση αποφασίσει να προστατεύσει τη συγκεκριμένη περιοχή, η εταιρεία μπορεί να αναγκαστεί να μεταφέρει τις δραστηριότητές της αλλού και πιθανότατα θα χάσει χρήματα ως αποτέλεσμα.

Όλοι αυτοί οι κίνδυνοι είναι δύσκολο να υπολογιστούν. Αυτό οφείλεται εν μέρει επειδή τα πολιτιστικά και πολιτικά συναισθήματα είναι συνεχώς σε ροή και επειδή οι επιστήμονες εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν ακριβώς πώς λειτουργούν τα οικοσυστήματα ή πώς να προβλέψουν πότε θα αλλάξουν.

Αν και όλος αυτός ο υπολογισμός του κινδύνου φαίνεται πολύ κουραστικός - και σε κάποιους μπορεί να φαίνεται τραβηγμένο να μιλήσουμε για τα οικοσυστήματα και την άγρια ​​ζωή με οικονομικούς όρους - είναι σημαντικό να επανέλθουμε στον κύριο στόχο. Τελικά, στοχεύουμε να μετατοπίσουμε τη ροή κεφαλαίων σε εταιρείες που είναι λιγότερο επιβλαβείς για το περιβάλλον.

Εάν η ξηρασία είναι επίσης πρόβλημα για την εταιρεία, ίσως θα ασκήσει πίεση για δράση για το κλίμα για να προστατεύσει τα δικά της περιουσιακά στοιχεία.

Και αν μη τι άλλο, όλη αυτή η τάση θα μας βοηθήσει να μάθουμε περισσότερα για τον κόσμο στον οποίο ζούμε και πώς τα φαινομενικά μακρινά οικοσυστήματα και τα ζώα έχουν στα χέρια τους ένα μεγάλο κομμάτι της παγκόσμιας οικονομίας. Προς το παρόν.