Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ζούσε στη Μεγάλη Βρετανία η Μαίρη Αν Μπέβαν, μια νοσοκόμα με "χρυσή καρδιά" όπως την περιέγραφαν όσοι είχαν την τύχη να τη συναντήσουν. Όμως η Μαίρη Αν δεν έγινε γνωστή για τη προσφορά της στο ανθρώπινο είδος, αλλά εξαιτίας μια σπάνιας ασθένειας που τη παραμόρφωσε και της έδωσε τον τίτλο της "πιο άσχημης γυναίκας στο κόσμο".

Η Μαίρη Αν γεννήθηκε το 1874 και σπούδασε νοσηλευτική και στην ηλικία των 20 ετών ξεκίνησε να εργάζεται. Όλοι μιλούσαν για μια υπομοντετική νοσοκόμα που δεν κουραζόταν ποτέ, που ακόμα και στα πιο δύσκολα περιστατικά μπορούσε να ηρεμήσει τους ασθενείς με το χαμόγελό της. Παντρεύτηκε και απέκτησε 4 παιδιά, όμως πάρα πολύ νωρίς έχασε τον σύζυγό της και όλο το βάρος της ανατροφής των παιδιών της πέφτει πάνω της. Λίγους μήνες μετά εμφανίζει μια σπάνια ασθένεια όπου οι μύες του προσώπου της παραλύουν και αρχίζει σταδιακά και παραμορφώνεται.

Όσο διατηρούσε την εργασία της ως νοσοκόμα δεν την ένοιαζε και συνέχιζε να παραμένει το ίδιο εργατική και δοτική προς όλους. Μέσα σε 5 μήνες η εικόνα της είχε αλλάξει εντελώς και το νοσοκομείο της απέλυσε με την δικαιολογία ότι προκαλούσε φόβο στους ασθενείς.

Η Μαίρη Αν έπασχε από ακρομεγαλία, μια σπάνια πάθηση των ενηλίκων, που προκαλείται από την, σε υπερβολικό βαθμό, έκκριση της αυξητικής ορμόνης.

Σήμερα η ασθένεια αυτή είναι θεραπεύσιμη, όμως τότε δεν γνώριζαν πως να αντιμετωπίσουν κάτι τέτοιο.

Ο κόσμος άρχισε να την αντιμετωπίζει ως "φρικιό", και η ίδια έδινε αγώνα για να μπορέσει να μεγαλώσει αξιοπρεπώς τα παιδιά της. Όταν οι οικονομικές δυσκολίες έκαναν την παρουσία τους, αναγκάστηκε να πάρει μέρος σε ένα περίεργο διαγωνισμό της εποχής, "του πιο άσχημου ανθρώπου στον κόσμο".

Το έπαθλο ήταν ένα τεράστιο για την εποχή ποσό, και η Μαίρη Αν σκέφτηκε πως θα μπορέσει να λύσει το πρόβλημα των χρημάτων για την οικογένειας της για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αναδείχθηκε νικήτρια ανάμεσα σε 250 συμμετέχοντες και αμέσως την προσέγγισαν από τα τσίρκο της εποχής για να την απασχολήσουν ως "μέρος της παράστασης".

Πάντα με γνώμωνα την ανατροφή των παιδιών της δεχόταν τις προσφορές, και έτσι κατάφερε να μεγαλώσει τα 4 παιδιά της και να τα σπουδάσει. Η φήμη της έφτασε μέχρι τη Νέα Υόρκη όπου και έμεινε αρκετά χρόνια. Πέθανε το 1933, με τα 4 παιδιά της να μην έχουν φύγει ούτε λεπτό από κοντά της.