Την ώρα που εξελίσσεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, πολλές χώρες στην Ευρώπη έχουν αλλάξει δόγμα και προγραμματίζουν να αυξήσουν τα κονδύλια για εξοπλιστικά προγράμματα σε μια προσπάθεια να θωρακίσουν την χώρα τους απέναντι στο φάντασμα ενός επικείμενου πολέμου και μιας εισβολής. Περίπου δύο δεκαετίες μετά τον εμφύλιο πόλεμο που έλαβε χώρα στα εδάφη της Γιουγκοσλαβίας η Σερβία εξοπλίζεται με οπλικά συστήματα πέρα από κάθε λογική.

Η Σερβία τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να ορθοποδήσει οικονομικά, σημειώνοντας μικρά βήματα, αλλά χωρίς να θεωρείται ότι έχει μπει σε τροχιά ανάπτυξης ικανή να αυξήσει το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της.

Όμως το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση δαπανά πολλά δις δολάρια σε υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στην οικονομία.

Ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, ανακοίνωσε την αγορά 12 μαχητικών αεροπλάνων Rafale, και αυτό έρχεται ως συνέχεια των συμφωνιών που έκανε με Κίνα και Τουρκία για αγορά μεταγωγικών αεροσκαφών και drones.

Το ερώτημα είναι γιατί τώρα; Η Σερβία παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ουκρανία και θέλει να αποδεσμευτεί από την κυριαρχία των ρωσικών οπλικών συστημάτων στις ένοπλες δυνάμεις της. Παράλληλα δεν έρχεται σε σύγκρουση με τον Πούτιν αφού αποφεύγει να αγοράσει οπλικά συστημάτα από τις ΗΠΑ. Κάνει προσεκτικά βήματα κρατώντας ισορροπίες, εκσυχρονίζοντας τις ένοπλες δυνάμεις της για φωνάξει ότι είναι παρών και σε θέση να αποτελέσει παράγοντα στην περιοσχή των Βαλκανίων.

Οι διεθνολόγοι ανησυχούν καθώς η Σερβία εξοπλίζεται χωρίς να έχει λύσει τα θέματα της με τους γείτονες της, Βοσνία -Ερζεγοβίνη και Κόσοβο. Χώρες που ναι μεν δεν έχουν εξοπλιστεί τα τελευταία χρόνια, αλλά διαθέτουν αρκετές φωνές στο εσωτερικό τους που είναι ακραίοι και έτοιμη να προκαλέσουν ανάφλεξη σε μια περιοχή που έχει περάσει πολλά.