Ένα άνδρας από την Κίνα είχε πάθει αμνησία για 30 χρόνια, ύστερα από ένα εργατικό ατύχημα που είχε το 1990 στο κεφάλι, που του στέρησε ολοκληρωτικά τη μνήμη.

Ωστόσο το 2020, ο Zhu Jiaming βλέποντας τις ειδήσεις για τον κορωνοϊό, αναγνώρισε την ιδιαίτερη πατρίδα του, το χωριό του, και οι μνήμες άρχισαν να επιστρέφουν. Επικοινώνησε με την οικογένειά του και υποσχέθηκαν ο ένας στον άλλον να επανενωθούν σύντομα.

«Νόμιζα ότι δεν θα σε ξαναδώ» του είπε η 83χρονη μητέρα του γεμάτη δάκρυα, στην πρώτη τους επικοινωνία. «Είμαι πολύ χαρούμενη που είσαι ζωντανός».

Το 1990, ο Ζhu είχε αφήσει πίσω του πατρίδας και οικογένεια για να εργασθεί σε κατασκευαστικά έργα στη νότια Κίνα, σε απόσταση μεγαλύτερη των 1.300 χιλιομέτρων μακριά. Τον ίδιο χρόνο έπαθε εργατικό ατύχημα, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό στο κεφάλι, που του προκάλεσε σχεδόν ολική αμνησία.

Ο Zhu έχασε και την ταυτότητά του και παρέμεινε για κάποιον καιρό άστεγος, μέχρι που γνώρισε ένα ζευγάρι στη δουλειά, το οποίο του πρότεινε να μείνει μαζί τους.

Αυτό έγινε το 2015, όταν και μετακόμισε στην ανατολική Κίνα αυτή τη φορά, σε ένα μέρος που βρίσκεται περίπου 1.500 χιλιόμετρα μακριά από την ιδιαίτερη πατρίδα του. Ο 59χρονος σήμερα Zhu, είπε πως επιτέλους είχε νιώσει ξανά σαν το σπίτι του. «Είναι σαν οικογένειά μου, με έκαναν να αισθανθώ, ζεστασιά».

«Δεν μπορούσα να θυμηθώ πολλά», συνέχισε μιλώντας στα τοπικά μέσα «Αλλά προσπαθούσα να βρω από που κατάγομαι».

Αφού εγκαταστάθηκε στη νέα του πόλη, η μνήμη του άρχισε σιγά σιγά να επιστρέφει. Και μια ημέρα, ενώ έβλεπε στην τηλεόραση τα νέα για τον κορωνοϊό, είδε εικόνες από τη γενέτειρά του, και θυμήθηκε τα πάντα. Πήγε αμέσως στην τοπική αστυνομία, η οποία κατάφερε να εντοπίσει τη μητέρα του και τα τέσσερα αδέλφια του. Ο πατέρας του είχε πεθάνει 12 χρόνια αφότου εξαφανίστηκε.

Ο Zhu κατάφερε να βρει τα ίχνη του παρελθόντος, της καταγωγής του και των δικών του ανθρώπων, μέσω της πανδημίας, της τηλεόρασης και λίγης… τύχης.