Είναι φυσικό να θεωρούμε δεδομένο το μπιμπερό, αλλά ας επισκεφτούμε το "The History of The Feeding Bottle" και ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην ιστορική εξέλιξη από όπου ξεκίνησαν όλα.

Το μπιμπερό εισήχθη τον 19ο αιώνα, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι οι τεχνητές τροφές χρησιμοποιούνταν σε όλη την αρχαιότητα. Το γνωρίζουμε αυτό επειδή έχουν ανακαλυφθεί αγγεία σε διάφορα σχήματα και μεγέθη που χρονολογούνται χιλιάδες χρόνια π.Χ., από τη Ρωμαϊκή Εποχή, τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση. Μέχρι τη Βιομηχανική Επανάσταση εμφανίστηκε μια βελτιωμένη, εκλεπτυσμένη, υγιεινή και υγιεινή έκδοση του μπιμπερό.

Από το 2000 π.Χ. και μετά, πήλινα δοχεία τροφοδοσίας με ανοίγματα σε σχήμα θηλής έχουν αποκαλυφθεί σε χώρους ταφής νεογέννητων βρεφών. 

Διάφορες συσκευές χρησιμοποιήθηκαν για τη διατροφή των βρεφών με γάλα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κατασκευάζονταν από ξύλο, κεραμικά και κέρατα αγελάδας. Το διάτρητο κέρατο αγελάδας ήταν το πιο κοινό είδος μπιμπερό που βρέθηκε κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.

Καθ' όλη τη διάρκεια του 1700, τα δοχεία τροφοδοσίας κατασκευάζονταν από κασσίτερο και ασήμι. Ένα εξ' αυτών εφευρέθηκε το 1770 από τον γιατρό Hugh Smith του νοσοκομείου Middlesex στο Λονδίνο και έμοιαζε με μια μικρή καφετιέρα που είχε λαιμό με στόμιο στο κάτω μέρος της κατσαρόλας.

Το άκρο του στομίου φαινόταν σαν πόμολο σε σχήμα μικρής καρδιάς που περιείχε τρεις έως τέσσερις μικρές τρύπες. 

Κατά τη διάρκεια του 16ου έως και τον 18ο αιώνα στην Ευρώπη ένα άλλο σκεύος χρησιμοποιήθηκε για τη διατροφή των βρεφών και διέθετε ένα κουτάλι με ένα κοίλο στόμιο.

Όλα τα δοχεία που αναφέρονται παραπάνω ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να καθαριστούν και δημιουργούσαν ανθυγιεινές συνθήκες για τα βρέφη. Στην πραγματικότητα, στις αρχές του 19ου αιώνα, οι ανθυγιεινές συσκευές σίτισης και η έλλειψη βιώσιμης αποθήκευσης και αποστείρωσης γάλακτος σκότωσαν το ένα τρίτο όλων των βρεφών που τρέφονταν τεχνητά τον πρώτο χρόνο της ζωής τους...

Στα μέσα του 19ου αιώνα, το γυάλινο μπουκάλι τροφοδοσίας κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Αμερικανό C.M. Η Windship το 1841 και ο Elijah Pratt της Νέας Υόρκης κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας την ελαστική θηλή το 1845. Ενώ οι πρώιμες θηλές είχαν μια σαφώς δυσμενή οσμή και γεύση, βελτιώθηκαν πολύ περισσότερο στις αρχές του 20ού αιώνα.

Το 1851, τα μπουκάλια τροφοδοσίας της Γαλλίας ήταν αξιοσημείωτα και διέθεταν μια θηλή από φελλό με καρφίτσες από ελεφαντόδοντο στις εισόδους αέρα για τη ρύθμιση της ροής του γάλατος. 

Το 1896, ένα ανοιχτό μπουκάλι σε σχήμα σκάφους φτιάχτηκε στην Αγγλία και πουλήθηκε στη δεκαετία του 1950.

Με την έλευση του τέλους του 1800, ατελείωτες ποικιλίες γυάλινων μπουκαλιών νοσηλείας παρήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Γραφείο Ευρεσιτεχνιών των ΗΠΑ είχε εκδώσει περισσότερες από 200 πατέντες για διάφορα σχέδια μέχρι τη δεκαετία του 1940.

Στη δεκαετία του 1950, τα όρθια μπουκάλια Pyrex ανθεκτικά στη θερμότητα με βερσιόν με στενό λαιμό ήρθαν στο προσκήνιο και μέχρι τη δεκαετία του 1960 εμφανίστηκαν μπουκάλια με φαρδύ λαιμό.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, τα πλαστικά μπουκάλια έκαναν την εμφάνισή τους.