Θα μπορούσε κανείς να εκπλαγεί αν μάθει ότι υπήρξαν πολλοί νικητές των καθιερωμένων βραβείων Όσκαρ που όχι μόνο δεν παρέστησαν στην τελετή, αλλά αρνήθηκαν επίσης τα βραβεία τους.

Ο Τζορτζ Σκοτ αρνήθηκε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για το «Patton» (1970), δηλώνοντας ότι τα βραβεία της βιομηχανίας έβαζαν μόνο τους ηθοποιούς τον έναν απέναντι στον άλλον, αναφερόμενος σε ολόκληρη την τελετή ως «δίωρη παρέλαση κρέατος», αναφέρει το grunge.com. Πριν ο Σκοτ ​​αρνηθεί το χρυσό του άγαλμα, ο Ρίτσαρντ Μπάρτον και η Ελίζαμπεθ Τέιλορ ανακοίνωσαν το μποϊκοτάζ τους στην τελετή απονομής των βραβείων το 1966, κυρίως λόγω του ότι ο Μπάρτον είχε προταθεί ήδη τέσσερις φορές χωρίς να κερδίσει κανένα βραβείο.

Ο Μάρλον Μπράντο

Και στην πιο διάσημη περίπτωση ενός βραβευμένου με Όσκαρ που αρνήθηκε το άγαλμά του, ο βραβευμένος ως καλύτερος ηθοποιός Μάρλον Μπράντο εξέπληξε τους θεατές και τους παρευρισκόμενους όχι μόνο σνομπάροντας την τελετή αλλά στέλνοντας κάποιον άλλο για να δώσει μια ομιλία στη θέση του. Το όνομά της ήταν Sacheen Littlefeather, και ο Μπράντο την έστειλε για να διαμαρτυρηθεί για τη ρατσιστική απεικόνιση των Ιθαγενών Αμερικανών από το Χόλιγουντ σε ταινίες.

Ο σεναριογράφος Dudley Nichols

Το πρώτο άτομο που αρνήθηκε το Όσκαρ του, ωστόσο, το έκανε δεκαετίες πριν από την πολιτική δήλωση του Μπράντο το 1973. Αν και δεν είναι γνωστός σήμερα, αυτός ο ανερχόμενος σεναριογράφος βραβεύτηκε στην τελετή απονομής των Όσκαρ το 1936 και έγινε ο πρώτος νικητής αυτού του αρκετά νέου βραβείου που τελικά το απέρριψε. Όπως και ο Μπράντο, τα κίνητρα αυτού του νικητή ήταν πολιτικά. Το όνομά του ήταν Ντάντλεϊ Νίκολς και διαμαρτυρόταν για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονταν οι σεναριογράφοι από την Ακαδημία.

Με σχεδόν 30 σενάρια που έφεραν την υπογραφή του, ο Νίκολς κατά τη βραδιά των Βραβείων Όσκαρ του 1936, ήταν αρκετά αναστατωμένος για τις εργασιακές σχέσεις μεταξύ των σεναριογράφων και της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Το σωματείο στο οποίο ανήκε ο Νίκολς, το Screenwriters Guild (SWG), δυσκολευόταν να λάβει την αμοιβή και τη μεταχείριση που ένιωθαν ότι άξιζε στα μέλη του.

Ο Νίκολς, αν και σχετικά νέος, ήταν γνωστό όνομα μεταξύ των σεναριογράφων τη δεκαετία του 1930. Αποφάσισε, λοιπόν, να διαμαρτυρηθεί στην τελετή των Βραβείων Όσκαρ του 1936 ως απάντηση στο ότι η Ακαδημία δεν αναγνώριζε τη νομιμότητα της SWG και άλλων συνδικάτων. Η στάση της Ακαδημίας για τα συνδικάτα εκείνη την εποχή ήταν ότι δεν ήταν απαραίτητα για την επιχείρηση, καθώς η Ακαδημία λειτουργούσε ήδη ως ένα είδος ένωσης για όσους ασχολούνταν με τον κλάδο, εξηγεί το grunge.com.

Ο Νίκολς ήταν ο νικητής εκείνης της χρονιάς για το καλύτερο σενάριο και ήταν ο μόνος νικητής που αρνήθηκε να παραστεί στην τελετή απονομής. Και όχι μόνο αρνήθηκε να παραστεί στην εκδήλωση, αλλά απέρριψε και το βραβείο. Σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις, του στάλθηκε το Όσκαρ, το οποίο και τις δύο φορές ταχυδρόμησε πίσω.

Ο Νίκολς δέχθηκε τελικά το βραβείο του αρκετά χρόνια αργότερα

Αλλά η Ακαδημία δεν θα αρνιόταν να αναγνωρίσει την ένωση του Νίκολς για πάντα. Το 1938, το νεοσύστατο Εθνικό Συμβούλιο Εργασιακών Σχέσεων κατέληξε τελικά στο συμπέρασμα ότι το Screen Actors Guild ήταν ο εργατικός εκπρόσωπος των συγγραφέων της κινηματογραφικής βιομηχανίας, με τον Νίκολς να τερματίζει το μποϊκοτάζ του και να αποδέχεται το Όσκαρ του το 1938. Ο Νίκολς έκανε μια μακρά καριέρα ως σεναριογράφος, αποσπώντας συνολικά 76 συγγραφικές έργα στο όνομά του. Επιπλέον, εργάστηκε ως σκηνοθέτης σε τρεις ταινίες και ως παραγωγός σε άλλες τέσσερις.