Ο John Wayne Gacy γνωστός και με το ψευδώνυμο, Πόγκο ή Πόνγκο, το οποίο χρησιμοποιούσε, όταν ντυνόταν κλόουν, ή και ως δολοφόνος κλόουν, ήταν Αμερικανός κατά συρροή δολοφόνος και παιδεραστής που ήταν υπεύθυνος για τον βιασμό και τη δολοφονία τουλάχιστον 33 αγοριών και νεαρών ανδρών μεταξύ των ετών 1972 - 1978. Τελικά έλαβε για τα εγκλήματα του 12 θανατικές ποινές και εκτελέστηκε στο σωφρονιστικό ίδρυμα του Στέιτβιλ στο Ιλλινόις το 1994.

Σύμφωνα με τον Gacy, διέπραξε όλες τις δολοφονίες του μέσα στο ράντσο που ήταν και σπίτι του κοντά στο Norridge, ένα χωριό στο Norwood Park Township, στο Chicago, Illinois.

Συνήθως, παρέσυρε το θύμα ως το σπίτι του, του έλεγε ψέματα έτσι ώστε να μπορέσει να του φορέσει χειροπέδες με το πρόσχημα ότι θα επιδείξει ένα μαγικό κόλπο, μετά βίαζε και βασάνιζε τον αιχμάλωτό του προτού τον σκοτώσει είτε με ασφυξία είτε με στραγγαλισμό.

Είκοσι έξι θύματα θάφτηκαν στην αυλή του και άλλα τρία θάφτηκαν αλλού στην ιδιοκτησία του. Τέσσερα άτομα κατέληξαν στον ποταμό Des Plaines.

Ο Gacy καταδικάστηκε για τον βιασμό ενός έφηβου αγοριού στο Waterloo της Αϊόβα το 1968 και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκιση, αλλά εξέτισε δεκαοκτώ μήνες. Δολοφόνησε το πρώτο του θύμα το 1972, είχε δολοφονήσει άλλες δύο φορές μέχρι το τέλος του 1975 και δολοφόνησε τουλάχιστον τριάντα επόμενα θύματα μετά το διαζύγιό του από τη δεύτερη σύζυγό του το 1976.

Η έρευνα για την εξαφάνιση του εφήβου του Des Plaines Robert Piest οδήγησε στη σύλληψη του Gacy στις 21 Δεκεμβρίου 1978.

Η καταδίκη του για τριάντα τρεις φόνους (από ένα άτομο) ήταν πρωτοφανής και μοναδική αφού είχε διαπράξει τις περισσότερες ανθρωποκτονίες στη νομική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Gacy καταδικάστηκε σε θάνατο στις 13 Μαρτίου 1980. Στην καταδίκη του θανάτου στο Menard Correctional Center, πέρασε μεγάλο μέρος του χρόνου του ζωγραφίζοντας. Εκτελέστηκε με θανατηφόρα ένεση στο Σωφρονιστικό Κέντρο Stateville στις 10 Μαΐου 1994.