Από το 1924 ως το 1928, η συγγραφέας και δημοσιογράφος Λιλίκα Νάκου προφασιζόμενη ασθένεια, έζησε στο Νταβός της Ελβετίας με τον Γιώργο Βεντήρη, ο οποίος έπασχε από φυματίωση και νοσηλευόταν σε σανατόριο.  

Το Νταβός, σε υψόμετρο 1600 μέτρων, είναι το μοναδικό χιονοδρομικό στην Ελβετία, σήμερα, που δεν έχει σαλέ αλλά κτίρια με ταράτσες που χρησίμευαν ως το 1950 ως σανατόρια. 

Στο βιβλίο της «Προσωπικότητες που γνώρισα» η συγγραφέας περιγράφει όλη της την φιλία με τον Άλμπερτ Αινστάιν, από την πρώτη γνωριμία ως τις μεγάλες βόλτες που έκαναν στο Νταβός. «Δεν δέχομαι δημοσιογράφους, τους… φοβάμαι» έγραφε σε μια κάρτα που έστειλε στην Ελληνίδα δημοσιογράφο Λιλίκα Νάκου αν και σύντομα άλλαξε γνώμη!

Η Νάκου, που είχε την τύχη να τον συναναστραφεί περισσότερο ως μέλος ενός στενού κύκλου ακροατών που συνομιλούσαν μαζί του και μετά τις διαλέξεις του στο Νταβός, τον περιέγραφε σε άρθρο της τον Ιούνιο του 1955: «Ο Αϊνστάιν ήταν πολύ καλός. Η μεγαλοφυία του συνοδευόταν από μία άπειρη καλοσύνη και ένα μεγάλο ανθρωπισμό».

«Νομίζω πως τον βλέπω ακόμα να παίρνει το δρόμο για το Φράουεν-Κίρχε, έξω από το Νταβός, ξεσκούφωτος, με τα γκρίζα του τότε μαλλιά ν’ ανεμίζουν και το φωτεινό πρόσωπό του. Έμοιαζε μεσημβρινός, είχε έναν Μεσογειακό μελαχροινό τύπο. Μα το χαρακτηριστικό της φυσιογνωμίας του, ήταν το φωτεινό πρόσωπό του, που έκανε ευθύς εντύπωση».

Όταν εκείνη τον ρώτησε αν ο ίδιος πίστευε στην πρόοδο της ανθρωπότητας, η άποψη του Αϊνστάιν ήταν ξεκάθαρη: «Μόνο η ειρήνη μπορεί να φέρει την πρόοδο και μια καλύτερη ζωή στους ανθρώπους. Όλα τα άλλα είναι λόγια».