Υπάρχουν περίπου 1.500 δυνητικά ενεργά ηφαίστεια σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, για έναν επιστήμονα, ένα ηφαίστειο θεωρείται ενεργό εάν έχει εκραγεί μέσα στα τελευταία 10.000 χρόνια και όπως δείχνουν τα δεδομένα, μόνο περίπου τα 550 από αυτά έχουν εκραγεί στην καταγεγραμμένη ιστορία. Βέβαια,ο ακριβής αριθμός τους είναι πολύ λιγότερο σημαντικός από το μέγεθός τους.
Οι ηφαιστειακές εκρήξεις ταξινομούνται χρησιμοποιώντας τον δείκτη ηφαιστειακής εκρηκτικότητας (VEI). Ένα VEI έχει ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 10.000 m3 λάβας που εκτοξεύεται στον αέρα, ενώ κάθε διαδοχικός αριθμός αντιστοιχεί σε 10 φορές περισσότερης λάβας που εκτοξεύεται. Η μεγαλύτερη ηφαιστειακή έκρηξη που έχει καταγραφεί ποτέ, ήταν στο όρος Tambora το 1815, με 7 VEI. Η έκρηξη ακούστηκε σε απόσταση 2.600 χλμ και περισσότερη από 160 km3 λάβας πετάχτηκε στην ατμόσφαιρα.
Αυτή η έκρηξη προκάλεσε πτώση των θερμοκρασιών στο βόρειο ημισφαίριο κατά 0,5°C για έξι μήνες, καθώς η σκόνη απέκλεισε την ηλιακή ακτινοβολία. Το έτος 1816 ονομάστηκε «η χρονιά χωρίς καλοκαίρι» και σε συνδυασμό με τα διαταραγμένα πρότυπα βροχοπτώσεων, προκάλεσε την αποτυχία των συγκομιδών σε όλο τον κόσμο.
Και αυτό ήταν αποτέλεσμα από ένα μόνο ηφαίστειο. Υπάρχουν άλλα 32 γνωστά ηφαίστεια VEI 7 ή VEI 8 και αν όλα εκραγούν ταυτόχρονα, θα ήταν ένα γεγονός που θα προκαλούσε την εξαφάνιση για την πλειονότητα των ζωντανών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπότητας.
Οι αρχικές εκρήξεις θα προκαλούσαν τη συντριβή των περισσότερων αεροπλάνων στον αέρα, την κατάρρευση κτιρίων στις δυτικές ΗΠΑ, τη Νότια Αμερική, τη νότια Ευρώπη και την Άπω Ανατολή, ενώ παράλληλα θα οδηγούσε στην καταστροφή των ηλεκτρικών δικτύων σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο. Τα αποθέματα πόσιμου νερού θα γίνονταν τοξικά από την τέφρα, οι παγκόσμιες θερμοκρασίες θα μειώνονταν κατά 15°C για έξι μήνες και η όξινη βροχή θα καθιστούσε αδύνατη τη γεωργία για την επόμενη δεκαετία.
Ευτυχώς, αυτό είναι σχεδόν εγγυημένο ότι δεν θα συμβεί ποτέ. Τα ηφαίστεια οδηγούνται από εντοπισμένες εξάρσεις μάγματος κάτω από τον φλοιό της Γης. Κάθε ηφαίστειο που εκρήγνυται ταυτόχρονα, θα ήταν σαν κάθε φυσαλίδα σε ένα ανθρακούχο ποτό να σπάει στην επιφάνεια αμέσως.
