Για τη Μαρί Λαβό, τα κουκλάκια από κερί, οι τρίχες, τελετές αίματος, οι νεκροκεφαλές και τα αποκεφαλισμένα κοκόρια ήταν η καθημερινότητά της.

Αν υπήρξε ποτέ μια αληθινή βασίλισσα του Βουντού, αυτή ήταν η Μαρί Λαβό, μια γυναίκα που γεννήθηκε το 1801. Ο πατέρας της ήταν πολιτικός και η μητέρα της δούλευε στη φυτεία του. Ήταν ωστόσο μια "Ελεύθερη Γυναίκα Χρώματος" (“Free people of color”. 

Ως νεαρή γυναίκα, η Μαρί μετακόμισε στη Γαλλική Συνοικία της Νέας Ορλεάνης, όπου αμέσως έμαθε τη δουλειά και έγινε γνωστή κομμώτρια αλλά και επαγγελματίας του βουντού. Το βουντού της ήταν κάπως μοναδικό, ωστόσο, καθώς ήταν επίσης μια αφοσιωμένη Καθολική που εμφύσησε την πρακτική της με χριστιανικές πεποιθήσεις όπως η δύναμη του αγιασμού, τα κεριά και οι εικόνες των αγίων!

Ο πρώτος σύζυγος της, Ζακ Παρίς, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς και αν και πιστεύεται ότι πέθανε το 1820, κανείς δεν είναι σίγουρος πώς. Αυτό δεν εμπόδισε τη Μαρί από το να αναφέρεται στον εαυτό της ως η Χήρα Παρίς για το υπόλοιπο της ζωής της, κάτι που είναι λίγο άβολο, δεδομένου ότι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της με τον επιχειρηματία Λουίς Κριστόφ Ντούμινι ντε Γκλαπιόν με τον οποίο απέκτησε επτά παιδιά (αν και δεν παντρεύτηκαν ποτέ λόγω των νόμων κατά των διαφυλετικών γάμων).

Είναι ενδιαφέρον, αν και η ίδια η Λαβό ήταν μαύρη, αυτή και ο Γκλαπιόν είχαν τουλάχιστον επτά σκλάβους να τους υπηρετούν στη διάρκεια της ζωής τους!

Η Λαβό ήταν πολύ διάσημη για τις τελετουργίες της στο βουντού - ήταν φημισμένη μάλιστα για τη κατασκευή του δερμάτινου φυλαχτού το οποίο έχει την δύναμη να προστατεύει τον κάτοχο του από το κακό και να φέρνει καλοτυχία. Εκτός από όλα αυτά, η Λαβό έφτιαξε και υπαίθρια μέρη στα οποία μαζεύονταν γυναίκες για να ικανοποιούν τους πλούσιους επισκέπτες που γύρευαν την συντροφιά όμορφης γυναίκας επί πληρωμή.

Οι δικαστές την πλήρωναν 1000 δολάρια για να τους βοηθήσει με τις εκλογές και ακόμα και οι πιο ασήμαντες ερωτικές της σκόνες κόστιζαν 10 δολάρια. Έγινε τόσο διάσημη, που το να την επισκέπτονται για μαντεία ήταν της μόδας πλέον στην Νέα Ορλεάνη. 

Δεν έκανε όμως μόνο αυτά. Ξόδεψε πολύ χρόνο και ενέργεια μαθαίνοντας βοτανολογία, αναπτύσσοντας θεραπείες για ασθένειες και δούλευε εθελοντικά ως νοσοκόμα για ασθενείς που έπασχαν από κίτρινο πυρετό. 

Επειδή ήξερε τους πάντες, και είχε εντρυφήσει πολύ βαθιά στην κοινωνία, οι γυναίκες τη σέβονταν, οι άντρες την αναζητούσαν, είχε γίνει η πιο ισχυρή γυναίκα στη Νέα Ορλεάνη! Ο τάφος της είναι μάλιστα τόπος προσκυνήματος ως σήμερα!