Η «Μηχανή του Χρόνου» ανοίγει το φάκελο των βασανιστηρίων της Χούντας. Από τα υγρά υπόγεια της Ασφάλειας, στην εφιαλτική ταράτσα της οδού Μπουμπουλίνας. Ειδικά εκπαιδευμένοι ασφαλίτες, αλλά και ανειδίκευτοι «χασάπηδες» βασάνισαν δίχως έλεος τους ανθρώπους που έπεφταν στα χέρια τους. Η «Μηχανή του Χρόνου» δίνει το λόγο σε αυτούς που επέζησαν από τη φρικτή δοκιμασία, σε μια εκπομπή ντοκουμέντο που θα προβληθεί την Παρασκευή 19 Νοέμβρη (22.00) από τη ΝΕΤ.

«Στην πόρτα της Μπουμπουλίνας σήκωσα τα μάτια μου, κοίταξα ψηλά τον ουρανό και μου λένε: κοίταξέ τον γιατί δε θα τον ξαναδείς!», αφηγείται ο Παύλος Κλαυδιανός.

«Ο Μπάμπαλης με έπιασε  από τα μαλλιά και μου χτύπαγε το κεφάλι στον τοίχο. Θα το φας το κεφάλι σου, αλλά θα το φας αργά, αργά κάθαρμα, μου φώναζε καθώς με χτυπούσε», θυμάται ο Χρήστος Ρεκλείτης.

Σήμερα ελάχιστοι από τους παλιούς θυμούνται και από τους νεότερους ίσως κανείς να μη γνωρίζει ότι οι βασανιστές αστυνομικοί, αν και πέρασαν από δίκη, έμειναν ατιμώρητοι. Από τους 15 κατηγορούμενους, καταδικάστηκαν μόνο οι 4. Ωστόσο κανένας από αυτούς δεν  έμεινε στη φυλακή ούτε μία μέρα.

Οι βασανιστές κατά τη διάρκεια της δίκης ήταν προκλητικοί:  «Είδα το Μάλλιο και τον Μπάμπαλη να χαμογελούν την ώρα που ένας τετραπληγικός κατέθετε στη δίκη για τα βασανιστήρια που πέρασε στα χέρια τους», περιγράφει ο δημοσιογράφος Μπάμπης Γεωργούλας.

Η «Μηχανή του Χρόνου» διερευνά τα αίτια της ατιμωρησίας. Γιατί η μετάβαση στη Δημοκρατία, επέβαλε τη λήθη και τη διαγραφή των εγκλημάτων;

«Είχα γίνει ένα με τον πάγκο. Μια μύγα που πιάστηκε στα σαρκοβόρα φυτά...». Αυτό είναι ένα απόσπασμα της κατάθεσης του Περικλή Κοροβέση στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 1969, που αφύπνισε την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και ενημέρωσε τους λαούς για τα  μεσαιωνικά μαρτύρια της Μπουμπουλίνας. Ήταν τέτοια η άγνοια των Ευρωπαίων, που τον ρώτησαν εάν στα κρατητήρια του έδιναν οδοντόκρεμα για την καθημερινή του υγιεινή… Φυσικά αγνοούσαν το χειρότερο, ότι οι βασανιστές του είχαν σπάσει τα δόντια!