Γιατί είναι τόσο σημαντικός ο ρόλος του Ντοντο στο «Κομάντα και Δράκοι»
Ή αλλιώς, πόσο σπουδαίο είναι να βλέπουμε ηθοποιό ΑμεΑ σε μια μεγάλη τηλεοπτική παραγωγή
Γράφει η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΟΥ Δημοσίευση 24/9/2021 | 00:11
Αν θέλουμε να μιλάμε για την τηλεόραση του μέλλοντος, αυτή είναι μια τηλεόραση που δεν αποκλείει κανέναν, που είναι συμπεριληπτική και ανοιχτόμυαλη.
Ο Ντοντο είναι ένας σπουδαίος ρόλος γιατί παίζεται από τον Λευτέρη Κοκογιαννάκη και όχι από έναν ηθοποιό που υποδύεται έναν ρόλο. Κι αυτό κάνει ξαφνικά πιθανή την περίπτωση, ένας ηθοποιός ΑμεΑ να βρεθεί με πρωταγωνιστικό ρόλο, σε ένα σήριαλ πρώτης γραμμής - και ανοίγει τον δρόμο για άλλους, στο μέλλον, που ποτέ δεν τους δόθηκε η ευκαιρία στο παρελθόν.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αυτή η κίνηση, δίνει στα άτομα αυτά, έναν πιο δίκαιο ρόλο στην κοινωνία αλλά, και στη ζωή - όχι κάποιον που δεν τον βλέπουμε, όχι κάποιον που τον κοιτάμε απο απόσταση αλλά τον βλέπουμε μπροστά μας, στη μεγάλη οθόνη του σπιτιού μας, να μιλάει, να κινείται, να γελάει.
Ταυτόχρονα, βάζει στα σπίτια μας την θέα ενός ατόμου με αναπηρία - και ευχόμαστε να ανοίξει την πόρτα και στις συνειδήσεις μας. Eνα άτομο ΑμεΑ, όπως συνήθως αναφέρουν όσοι δεν έχουν εξοικείωση, μπορεί να ξενίζει ενδεχομένως με κάποιες συμπεριοφορές ή κινήσεις του, αλλά είναι ένα πλάσμα σαν εμάς που θέλει ό,τι θέλουμε κι εμείς. Αγάπη και αποδοχή. Άλλωστε για αυτά τα δυο πράγματα γυρίζει ο κόσμος.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ενδεχομένως, αν δεν έχετε έρθει ποτέ σε επαφή με ένα άτομο που έχει κάποιες νοητικές ή σωματικές δυσκολίες δεν ξέρετε πόσο σημαντική εμπειρία είναι, και πόσα μαθήματα ζωής μπορείτε να πάρετε. Αν όμως έχετε στο περιβάλλον σας, τότε ξέρετε πόσο καλύτεροι άνθρωποι γίνεστε, επειδή αντιλαμβάνεστε πλέον τον κόσμο διαφορετικά. Γιατί - κι αυτό θα σας το πουν όλοι όσοι έρχονται σε επαφή μαζί τους- οι άνθρωποι μαθαίνουμε περισσότερα πράγματα από όσα νομίζουμε, όταν καταλάβουμε πως το νόημα της ζωής είναι να δεχόμαστε, να αγαπάμε, να ζούμε παρέα με κάποιον που ενδεχομένως να μην μας μοιάζει, αλλά ταυτόχρονα μας μοιάζει πολύ.
Δεν θέλουμε άλλους αόρατους ανθρώπους. Θέλουμε την παρουσία των ΑμεΑ στη ζωή μας. Στην τηλεόραση, σε θέσεις εργασίας γύρω μας, στην καθημερινότητά μας.
Εμείς θα αποκομίσουμε τα διπλάσια απ' ό,τι εκείνοι από εμάς. Άλλωστε τα άτομα με οποιαδήποτε αναπηρία γνωρίζουν καλύτερα από εμάς πως η ζωή αξίζει προσπάθεια - κάτι που εμείς, τείνουμε να ξεχνάμε με την πρώτη δυσκολία.
