«Σοκ». Αυτή είναι η πρώτη λέξη που ανέφερε η Έλλη Στάη, ερωτηθείσα για τα όσα έζησε τη βραδιά της 11ης Ιουνίου, όταν ξαφνικά στις συχνότητες της δημόσιας τηλεόρασης έπεσε μαύρο.

«Αυτό το οποίο δημιούργησε όλη την ένταση του παρατεινόμενου σοκ και των αντιδράσεων δεν ήταν η απόφαση και η πρόθεση να γίνει εξυγίανση, αναδιάρθρωση με περικοπές. Αυτό που μπορεί να σε τρελάνει είναι ο τρόπος που επιλέχτηκε να γίνει κάτι τέτοιο», δηλώνει στο Πρώτο Θέμα η δημοσιογράφος.

Και εξηγεί: «Πρώτον, αποφασίστηκε να κλείσει ένας δημόσιος οργανισμός, πετώντας στον κουβά όλους τους εργαζομένους, καλούς, κακούς, νέους, μεγαλύτερους, όλους, συλλήβδην. Δεύτερον ήταν ο τρόπος του ξαφνικού μαύρου. Δεν το περίμενα ούτε την ώρα που ήμασταν στον αέρα. Όταν άκουσα ότι θα διακοπεί το πρόγραμμα, φαντάστηκα το live πρόγραμμα. Δεν περίμενα ότι θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί σήμερα στην Ελλάδα, την Ευρώπη ή οπουδήποτε αλλού στον κόσμο, ότι θα κατεβάσει… μπαμ ένα μαύρο».

«Δεν μπορείς να απολύεις 2.500 ανθρώπους και να τους βρίζεις», υπογραμμίζει, αναφερόμενη στην ανακοίνωση του λουκέτου από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Σίμο Κεδίκογλου.

«Δεν μπορείς», συνεχίζει, «να μιλάς για διαφθορά, χωρίς να έχεις τουλάχιστον το συναίσθημα της αλληλεγγύης προς τον απολυμένο. Ε, δε γίνονται αυτά τα πράγματα. Εδώ χαθήκανε όλα τα στοιχεία του ανθρώπινου λογικού και του ανθρώπινου θυμικού».

«Μπορείς να πεις ότι ήτανε η απόλυτη βλακεία, η απόλυτη κουταμάρα», σημειώνει χαρακτηριστικά η δημοσιογράφος.

«Πάντα έλεγα ότι η κατάχρηση της απεργίας οδηγεί σε μία εικόνα που παραπέμπει σε αντιστοιχίες ανάλογες του κατεβάσματος του διακόπτη πριν από δέκα μέρες. Η κατάχρηση ενός δικαιώματος το αποδυναμώνει», σημειώνει αναφορικά με τις συχνές απεργιακές κινητοποιήσεις στην ΕΡΤ.