Ο περισσότερος κόσμος έμαθε για την περσόνα Holly Grace μέσα από τη συμμετοχή του Θέμη στο φετινό House Of Fame του ΣΚΑΪ.
Μερικοί από εμάς είχαμε την τύχη να γνωρίζουμε τον Θέμη νωρίτερα, και να τον ακολουθούμε σε αυτό του το ταξίδι που είναι γεμάτο ταλέντο και δημιουργικές στιγμές!
Ο άνθρωπος που μεταμορφώνεται στην εντυπωσιακή Holly Grace είναι ένας καθημερινός άνθρωπος με τα άγχοι, τις φοβίες και μια γεμάτη καθημερινότητα στην Αθήνα! Τον συναντήσαμε ως Holly Grace ένα μεσημέρι στα Πετράλωνα και του ζητήσαμε να απαντήσει σε μερικές από τις ερωτήσεις μας, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα υπερηφάνειας στις 28/6.
52 Χρόνια έχουν περάσει από τα γεγονότα στο stonewall και οι άνθρωποι ανά τον κόσμο χρειάζεται ακόμα να διεκδικούμε ακόμα τα αυτονόητα. Σε χαροποιεί το γεγονός ότι η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα έχει καταφέρει κάποια πράγματα ή νευριάζεις που πρέπει να είναι η κοινότητα σε ένα συνεχόμενο αγώνα;
Όσα χρόνια κι αν περάσουν, ο άνθρωπος θα διεκδικεί τα αυτονόητα. Με χαροποιεί που η κοινότητα μας διεκδικεί όλο και περισσότερα και ονειρεύομαι πως μία μέρα όλοι οι αγώνες θα δικαιωθούν. Είναι προτιμότερο να διεκδικείς να σε ακούσουν, παρά να επαναπαύεσαι στο ότι θα μεριμνήσουν και για σένα. Οπότε, όχι δε με νευριάζει που η κοινότητα είναι σε ένα συνεχόμενο αγώνα. Βασικά θα έλεγα πως είναι σε ένα συνεχόμενο “διάλογο” και αυτό το βρίσκω πολύ υγιές.
Ποια η σχέση σου με τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και πώς αυτοπροσδιορίζεσαι σεξουαλικά;
Προσπαθώ να μένω όσο μπορώ πιο ενημερωμένος και να στηρίζω και με τον δικό μου τρόπο. Τώρα σχετικά με το πως αυτοπροσδιορίζομαι.... Κατανοώ την ανάγκη όποιας “ταυτότητας” αλλά εγώ προσωπικά έχω κουραστεί πολύ να κουβαλάω όλες αυτές τις ταμπέλες από μικρός και κατάλαβα πως το σημαντικό είναι το πως νιώθει το κάθε άτομο. Μου φαίνονται κάπως γραμμικά όλα αυτά, ενώ είμαι της καμπύλης. Οπότε θα σου πω ότι προσπαθώ να αυτοπροσδιορίζομαι ως “άνθρωπος”.
Ήταν εύκολη ή δύσκολη η διαδρομή του να αποδεχθείς τη διαφορετικότητα σου;
Είναι μεγάλο το ταξίδι, για κάθε άτομο, το να αποδεχτεί και να αγαπήσει αυτό που είναι. Και δεν τελειώνει και ποτέ, έχεις πάντα κι άλλο δρόμο. Όλ@ προσπαθούμε για το καλύτερο. Θα βρεθούν στο δρόμο σου άνθρωποι που θα σε υποτιμήσουν γι' αυτό, άλλ@ θα σε αγαπήσουν γι' αυτό, στη ζωή τα συναντάς όλα. Το σημαντικό είναι να προσπαθείς να είσαι σε διαρκή διάλογο με την/το/τον εαυτό σου.
Περιέγραψε μας το coming out σου, σε ένα πολύ δικό σου άνθρωπο; Πώς νιώσατε και οι δύο; Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν και ποια η εξέλιξη της σχέσης σας; Θα το ξαναέκανες;
Στη ζωή μου επίσημα έχω κάνει μόνο δύο coming out, από ένα σημείο και μετά κάπως... δε χρειάστηκε. Θα σου πω για το coming out στη μαμά. Ήταν λίγο πριν φύγω για σπουδές. Είχε τα πάνω και τα κάτω του η όλη διαδικασία, αλλά το σημαντικό ήταν πως με άκουσε, δεν πήγε να καλύψει τις ανασφάλειες της με λόγια και αχρείαστες κουβέντες. Αυτό με τα χρόνια μας έδεσε ακόμη περισσότερο. Νιώθω πραγματικά τυχερός που το έχω αυτό στη ζωή μου, είναι σα να έχω την τύχη να έχω ουσιαστική επαφή με τις ρίζες μου. Και μιας και είμαστε εδώ στην υπέροχη Yperalfeia θα σου κάνω έναν παραλληλισμό. Υπάρχουν παιδιά που οι γονείς το αποδέχονται και κρατούν το παιδί κοντά τους, στις “ρίζες” τους και υπάρχουν γονείς που κάνουν τη ζωή του παιδιού δύσκολη με αποτέλεσμα να το αποκόψουν από τη ρίζα. Εδώ μέσα υπάρχουν φυτά που είναι στο χώμα και έχουν ρίζες, υπάρχουν όμως και τα αερόφυτα, τα οποία δεν έχουν ανάγκη καμία ρίζα και είναι και πολύ εντυπωσιακά. Στη ζωή τα συναντάς όλα, όταν όμως υπάρχει αγάπη τα πράγματα γίνονται σίγουρα πιο εύκολα.
Ποιο ήταν το άτομο που φοβήθηκες περισσότερο να μιλήσεις για εσένα; Σε αυτή τη διαδικασία του coming out υπήρχαν και κάποια ευτράπελα ή κάποιες αναπάντεχες αντιδράσεις;
Γενικά δε φοβάμαι να μιλήσω σε κάποιο άτομο για μένα. Οι άνθρωποι όμως δεν έχουμε τους ίδιους χρόνους επεξεργασίας “δεδομένων”. Σέβομαι τους χρόνους του κάθε ατόμου. Είμαι ανοιχτός όμως σε οποιονδήποτε διάλογο.
Ο Θέμης στο Λύκειο με τον Θέμη που ξέρουμε σήμερα, πόσο διαφορετικός είναι;
Μιλάμε για άλλον άνθρωπο! Προσπαθώ όσο μπορώ να νιώθω “ελεύθερος” στη ζωή μου. Αυτό το ταξίδι με αλλάζει καθημερινά. Τότε δε γνώριζα πολλά, τώρα μπορώ να πω ότι ξέρω “κάτι”.... αλλά θέλω να πιστεύω ότι έχω δρόμο μπροστά μου. Στο μόνο που θα άλλαζα και θα ήθελα να το έχω πιο πολύ τώρα, που τότε το είχα, είναι να τολμώ πιο πολύ, να μην πάω τόσο πολύ με φρένο. Με δυσκολεύει για παράδειγμα, να πρέπει να κυκλοφορήσω, για δουλειά, μέσα στην πόλη “ντυμένος” Holly Grace, τα βλέμματα των ανθρώπων είναι πολύ παραβιαστικά και μου προκαλεί δυσφορία. Αν ήμουν ο Θέμης στα 17 δε θα με ένοιαζε καν. Είναι όμως κάτι που δουλεύω να επαναφέρω στον Θέμη του τώρα.
Τι είναι άδικο για σένα στη σημερινή ελληνική κοινωνία, σε σχέση με τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα;
Πολλά πράγματα είναι άδικα στη σημερινή ελληνική κοινωνία σε σχέση με άτομα διαφόρων “κοινοτήτων”. Είναι πολλά ακόμη τα βήματα που πρέπει να γίνουν στην ελληνική κοινωνία, προκειμένου να φτάσουμε στο σημείο έστω, να πούμε ότι νιώθουμε “ασφάλεια” σε αυτή τη χώρα. Προσπαθώ να παραμένω αισιόδοξος
