Ο Ιούνιος έχει καθιερωθεί ως μήνας υπερηφάνειας για τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Πλέον σχεδόν σε όλες της χώρες της Ευρώπης αναγνωρίζονται όλα τα δικαιώματα ισότιμα και δεν υφίσταται συνταγματικός διαχωρισμός. Όμως πόσοι από εμάς γνωρίζουμε πότε καταργήθηκαν οι διακρίσεις από πλευράς κράτους;

Στη χώρα μας η ομοφυλοφιλία έπαψε να αποτελεί ποινικό αδίκημα το 1951. Η «ασέλγεια παρά φύση» (μεταξύ ανδρών) τιμωρούταν με βάση το άρθρο 347 του Π.Κ. που προέβλεπε προϋποθέσεις για το αξιόποινο. Μπορεί μεν θεσμικά να καταργήθηκε η ποινή αλλά χρειάστηκαν τουλάχιστον άλλες δύο δεκαετίες για να σταματήσουν οι προκλητικές παρεμβάσεις απέναντι στα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, όπως οι άνευ λόγου προσαγωγές και οι παράνομες κρατήσεις στο τμήμα.

Στη Κύπρο η ομοφυλοφιλία μεταξύ των ανδρών έπαψε να είναι αδίκημα μόλις το 1998. Ενώ ακόμη και σήμερα η ομοφυλοφιλία στο στρατό τιμωρείται με 8μηνη φυλακή.

Στην Αυστρία το 1971 ήταν το τελευταίο έτος όπου πήγαινες στη φυλακή αν ήσουν ομοφυλόφιλος. Όμως υπήρχε όριο ηλικίας όπου μπορούσες να συνάψεις σχέση και ήταν τα 18 έτη. Το 2013 καταργήθηκε ο νόμος.

Η Ιταλία αποποινικοποίησε την ομοφυλοφιλία το 1888, αλλά από τότε μέχρι και σήμερα θεωρείται "αμαρτία κατά της θρησκείας".

Η Γαλλία το 1982 αφαίρεσε την ομοφυλοφιλία από τις ψυχικές ασθένειες, ενώ με νόμο του κράτους δεν διώκονταν οι Γάλλοι για τις σeξουαλικές τους προτιμήσεις.

Στη Ρωσία η ομοφυλοφιλία σταμάτησε να διώκεται το 1937, αλλά ο Στάλιν επανέφερε το νόμο, νόμος που παρέμεινε μέχρι και το 1993. Σήμερα ενώ θεωρητικά η ομοφυλοφιλία επιτρέπεται, υπάρχει ένας νόμος περι προπαγάνδας των ομοφυλόφιλων όπου επιτρέπει στις αστυνομικές αρχές τις συλλήψεις.