Στις 6 Σεπτεμβρίου 1998, τρεις έφηβοι από το Σικάγο, ο 17χρονος Jarrett Adams, ο Dimitri Henley και ο Rovaughn Hill, βρέθηκαν κατά λάθος στην πανεπιστημιούπολη του University of Wisconsin – Whitewater.

Χάθηκαν στον δρόμο και ζήτησαν απλώς να χρησιμοποιήσουν το τηλέφωνο στο δωμάτιο ενός φοιτητή, του Shawn Demain. Όμως η βραδιά σύντομα εξελίχθηκε σε έναν εφιάλτη που θα στοίχιζε στον Adams σχεδόν μια δεκαετία ελευθερίας.

Η νύχτα που άλλαξε τα πάντα: Από μια εθελοντική συνάντηση σε μια κατηγορία βιασμού

Όταν δύο φοιτήτριες, η Shawn Stratton και η Heidi Sheets, γύρισαν στο δωμάτιό τους μετά από μια βραδινή έξοδο, προσκάλεσαν τους τρεις νεαρούς στο δικό τους δωμάτιο. Όλα δείχνουν ότι οι σeξουαλικές πράξεις που ακολούθησαν ήταν συναινετικές: η Stratton συμμετείχε οικειοθελώς, απομάκρυνε έναν από τους νεαρούς όταν δεν ήθελε συγκεκριμένη πράξη, και λίγο μετά βρέθηκε να καπνίζει και να συζητά χαλαρά μαζί τους.

Ωστόσο, λίγη ώρα αργότερα, όταν πήγε στο δωμάτιο του φίλου της, κατήγγειλε ότι βιάστηκε. Η ιστορία άλλαζε από αφήγηση σε αφήγηση, ακόμη και λεπτομέρειες που ανέφερε στο νοσοκομείο εξαφανίστηκαν από τις μεταγενέστερες καταθέσεις της.

Μια δίκη με όλο το σύστημα εναντίον τους

Χωρίς μάρτυρες υπεράσπισης. Με λευκούς ενόρκους. Με μια υπόθεση βασισμένη μόνο στην καταγγελία.

Η πρώτη δίκη κατέληξε σε κακοδικία. Στη δεύτερη, η πολιτεία στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά στη μαρτυρία της καταγγέλλουσας. Ο δικηγόρος του Adams δεν κάλεσε κανέναν μάρτυρα, ούτε καν τον Demain, τον μοναδικό αυτόπτη μάρτυρα που θα μπορούσε να διαλύσει την αφήγηση της κατηγορίας.

Το αποτέλεσμα; Ένα ολόλευκο σώμα ενόρκων καταδίκασε τον Adams και τον Henley το 2000. Ο Henley έλαβε 20 χρόνια. Ο Adams 28.

Ο Hill, ο τρίτος της παρέας, αθωώθηκε στη δική του δίκη. Γιατί; Ο δικηγόρος του κάλεσε τον Demain και η μαρτυρία του γκρέμισε την κατηγορία.

Ο αγώνας για δικαιοσύνη: Το Innocence Project, η καθυστέρηση των προθεσμιών και η ανατροπή

Οι εφέσεις απέτυχαν. Ο Henley έχασε κάθε διαδικαστική δυνατότητα. Ο Adams, όμως, είχε ακόμη μία εβδομάδα για να κάνει προσφυγή. Το Wisconsin Innocence Project μπήκε στη μάχη και υποστήριξε ότι:

• δεν υπήρχε επαρκής απόδειξη για την καταδίκη,
• ο δικηγόρος του Adams ήταν αναποτελεσματικός επειδή δεν κάλεσε τον Demain.

Το 2006, το Ομοσπονδιακό Εφετείο του 7ου Circuit ανατρέπει την απόφαση. Το σκεπτικό: Δεν υπήρχε καμία στρατηγική εξήγηση για να μην κληθεί ο μοναδικός μάρτυρας που επιβεβαίωνε τη συναίνεση.

Ο Adams αποφυλακίζεται τον Ιανουάριο του 2007. Οι κατηγορίες αποσύρονται οριστικά στις 9 Φεβρουαρίου 2007. Ο Henley ζητά νέο δικαστήριο, το παίρνει, αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο του Wisconsin αναιρεί την απόφαση, λέγοντας ότι η διαδικασία δεν επιτρέπεται.

Έτσι, παρέμεινε εγκλωβισμένος σε ένα σύστημα που ήδη είχε αναγνωρίσει τις αδικίες της υπόθεσης.

Από κρατούμενος, δικηγόρος: Ο Jarrett Adams γύρισε για να διορθώσει όσα του έκαναν

Το 2009, το κράτος τού αρνήθηκε αποζημίωση, λέγοντας ότι δεν «αποδείχθηκε καθαρά και πειστικά» η αθωότητά του.

Ο Adams, όμως, δεν σταμάτησε:

• Το 2015 απέκτησε πτυχίο Νομικής από το Loyola University.
• Έκανε fellowship στο ίδιο εφετείο που ανέτρεψε την καταδίκη του.
• Προσελήφθη στο Innocence Project ως ο πρώτος Post-Conviction Litigation Fellow.
• Συμμετείχε στην υπόθεση Richard Beranek, ο οποίος επίσης αποφυλακίστηκε.
• Ίδρυσε το Life After Justice, έναν οργανισμό για exonerees.
• Το 2021 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του Redeeming Justice.
• Και μέχρι το 2022 είχε δικά του γραφεία σε Νέα Υόρκη, Σικάγο και Μιλγουόκι.

Ο Jarrett Adams δεν απέκτησε απλώς πίσω τη ζωή που του έκλεψαν. Έγινε η δικαιοσύνη που δεν είχε, για όλους όσοι δεν την έχουν ακόμη.