Παρατηρώντας τον νυχτερινό ουρανό, μιας και αυτός αξίζει να παρατηρείς, τα αστέρια που βλέπουμε δεν είναι ίδια. Διαφορετικό σχήμα, μέγεθος αλλά καμιά φορά και χρώμα. Το λευκό είναι το πιο διαδεδομένο, αλλά μπορείς να δει αποχρώσεις του κόκκινου, του μπλε και του κίτρινου. Δεν θα δείτε ποτέ όμως πράσινο αστέρι, ακόμα κι αν χρησιμοποιείτε τηλεσκόπιο.

Σε αυτό δεν φταίει το ότι τα άστρα δεν εκπέμπουν πράσινο φως. Φταίει το ότι τα μάτια μας βλέπουν άλλο χρώμα. Όπως αναφέρει το mentalfloss.com, τα αστέρια είναι σαν τη φωτιά. Φαίνονται διαφορετικά όσο «καίγονται» σε διαφορετικές θερμοκρασίες. Τα πιο «δροσερά» είναι τα κόκκινα ενώ τα πιο «καuτά» έχουν μπλε απόχρωση.

Κανένα όμως δεν λάμπει σε ένα χρώμα. Εξαρτάται από τη στιγμή που θα τα πετύχεις, αφού εκπέμπουν σε διαφορετικά μήκη κύματος τα οποία εκπέμπουν σε διαφορετικά μέρη του χρωματικού φάσματος. Τα μάτια μας όμως δεν είναι δυνατόν να τα αντιληφθούν ξεχωριστά, βλέποντας μόνο το κυρίαρχο μήκος φωτός.

Για παράδειγμα, αν τα μήκη κύματος του αστεριού μπορούσαν να απεικονιστούν σε ένα γράφημα, θα δημιουργούσαν καμπύλη σε σχήμα καμπάνας, με τα ψυχρότερα να κορυφώνονται στο κόκκινο χρώμα της μιας πλευρά και τα θερμότερα στο μπλε χρώμα της άλλης.

Που βρίσκονται τα πράσινα αστέρια; Τα αστέρια μεσαίας θερμότητας μπορεί να εκπέμπουν πράσινα φωτόνια, αλλά δεν φαίνονται με πράσινο χρώμα. Κι αυτό γιατί η καμπύλη του διαγράμματος φωτός που κορυφώνεται στο πράσινο χρώμα βρίσκεται στην μέση του χρωματικού φάσματος. Έτσι τα αστέρια εκπέμπουν αρκετά φωτόνια στα γύρω μήκη κύματος επηρεάζοντας έτσι το αντιληπτό χρώμα τους.

Κάτι που παράγει ταυτόχρονα πράσινα, κόκκινα, κίτρινα και μπλε φωτόνια, επεξεργάζεται ως λευκό. Γι’ αυτό τα αστέρια μέσης θερμοκρασίας, όπως είναι και ο ήλιος, μας φαίνονται λευκά. Το μοβ για παράδειγμα είναι ένα ακόμα χρώμα που δεν θα δείτε στον ουρανό. Τ μάτια μας αντιλαμβάνονται το μπλε πιο εύκολα από το μοβ, με τα αστέρια που εκπέμπουν μοβ φως να εκπέμπουν και πολύ μπλε, αφού είναι γειτονικό χρώμα στο χρωματικό φάσμα.