Πολλά γράφτηκαν για το τέλος εποχής της ΕΡΤ! Ένα τέλος άδοξο και γρήγορο.

Στο Facebook, και συγκεκριμένα στο προφίλ του χρήστη Theodore Pourtsidis, διαβάσαμε το παρακάτω μήνυμα, που βρήκαμε πολύ ενδιαφέρον να μοιραστούμε μαζί σας.

«Εθνικός ύμνος, σήμα, εγώ μηνών ακούω, βλέπω, δεν καταλαβαίνω. Παραμυθάς, Πιλάβιος, μέσα από το πάρκο βγάζω πιπίλα και κλαίω τον... φοβάμαι, αλλά τον βλέπω να λέει για την μάγισσα ΚλοΚλο / το σήμα της Αθλητικής Κυριακής, θλιβερή ανάμνηση της κάθε σχολικής Δευτέρας που ακολουθούσε, Χιλιοποδαρούσα, Γύρω γύρω όλοι, έδειξαν την ζωγραφιά μου, τι χαρά! Κόκκινοι γίγαντες, άσπροι νάνοι, Φρου φρου (χωρίς αρώματα), τα παραμύθια της κούκλας... ερωτεύομαι την φωνή της Λαζαρίδου, της Βαγγελίτσας το κανάλι… (αυτοβιογραφικό;), τα λιονταράκια του κυρ–Ηλία, μαντάμ Σουσού… το θέατρο της Δευτέρας... πόσα να θυμηθείς αλήθεια… και  κάπου εδώ  θα βγει η Σακάκου, αλλά χωρίς συνέχεια.

Είναι μία, μόνο μία… η ονειρεμένη φρουτοπιιιιιιία, μόνο που τα δικά μας φρούτα τελικά βγαίνουν σάπια, όπως και κάποια μυαλά.

Καληνύχτα Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ .

Καληνύχτα…»