Οι παλαιότεροι κυρίως αλλά και οι νεότεροι, πολλές φορές έχουν χρησιμοποιήσει τη φράση «Ο μήνας έχει εννιά», για να δηλώσουν ανεμελιά και ξεγνοιασιά. Άλλωστε το λαϊκό άσμα με τον ομώνυμο τίτλο του Μιχάλη Σουγιούλ και του Γιώργου Τζαβέλλα που κυκλοφόρησε το 1953, είναι διαχρονικό και έχει γίνει πολλές φορές διασκευή, οπότε είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα αναρωτηθήκατε τι μπορεί να σημαίνει η φράση αυτή.

Οι εκδοχές για την προέλευση της συγκεκριμένης φράσης είναι δυο. Η πιο πιθανή, προέρχεται από τα πρώτα χρόνια του νέου ελληνικού κράτους, όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνονταν στις 9 κάθε μήνα. Ήταν η ημέρα που οι εργαζόμενοι ήταν πιο χαρούμενοι από τις υπόλοιπες, καθώς σε μια εποχή φτώχειας, μόνο και μόνο το ότι είχες έναν σταθερό μισθό ήταν κάτι το σημαντικό.

Η δεύτερη εκδοχή προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα. Οι Αθηναίοι, λίγο πριν την μάχη του Μαραθώνα, έστειλαν αγγελιοφόρο στη Σπάρτη ώστε να ζητήσουν βοήθεια για τη μάχη εναντίον των Περσών. Οι Σπαρτιάτες δεν είχαν καμία αντίρρηση να βοηθήσουν, αλλά ταυτόχρονα είχαν έναν νόμο που δεν τους επέτρεπε να πολεμήσουν πριν γεμίσει το φεγγάρι.

Η απάντηση τους λοιπόν ήταν πως το φεγγάρι δεν είναι γεμάτο ακόμα καθώς διανύεται ακόμα η 9η μέρα του μήνα. Οι Σπαρτιάτες έστειλαν στρατό μετά την πανσέληνο, αλλά η μάχη είχε ήδη τελειώσει. Έτσι η φράση απέκτησε την έννοια της αποχής και της καλοπέρασης. Η δεύτερη αυτή ιστορία έχει πολλά κενά, οπότε η επικρατέστερη είναι η πρώτη.