Τον βαρύ χαρακτηρισμό «χοντρομπάσταρδος» χρησιμοποιεί ο δημοσιογράφος Γκρεγκ Πάλαστ του BBC για να χαρακτηρίσει τον Έλληνα πολιτικό, Θεόδωρο Πάγκαλο.

Ο δημοσιογράφος, αναφερόμενος στην εμπειρία του από το Eurasia Media Forum στο Καζακστάν, γράφει χαρακτηριστικά πως «δεν είναι και πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις τον χοντρομπάσταρδο μέσα σε ένα πλήθος από πανέμορφες Ρωσίδες, βιομηχάνους και μιντιάρχες».

«Αν μη τι άλλο, θέλαμε και οι δυο απεγνωσμένα καφέ και ήμασταν στην ίδια ουρά», αφηγείται ο δημοσιογράφος. «Σε κάθε περίπτωση, αποφεύγω να αναφέρομαι στο βάρος ενός ανθρώπου ή στην ηλικία του, δεδομένων και των δικών μου μειονεκτημάτων. Αλλά ο συγκεκριμένος χοντρομπάσταρδος το αποζητά. Είχα προσπαθήσει να βγάλω την εικόνα της κοιλιάς του από το μυαλό μου, αλλά ένα απόκομμα των New York Times βάραινε την τσέπη μου, καθώς αναφερόταν στα υποσιτισμένα παιδιά των δημοτικών σχολείων».

Και συνεχίζει: «Ο χοντρομπάσταρδος, ή αλλιώς Θεόδωρος Πάγκαλος, κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, θεωρεί ότι τα μικρά Ελληνόπουλα πρέπει να σταματήσουν να πεινάνε. Όπως βλέπετε στη φωτογραφία κάτω, ούτε εκείνος σφαδάζει από τον πόνο της πείνας. Ίσως να δείχνει ότι θα διπλώσει από τον πόνο από τη δουλειά ή καλύτερα ότι δεν μπορεί να διπλώσει καθόλου».

«Ο Πάγκαλος κατηγορεί τους εργαζομένους ότι ευθύνονται για την πείνα και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία. Αλλά δεν είναι δικό του το λάθος και παρόλο που ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης που αντιμετώπισε τον πυρήνα της κρίσης, γιατί να θεωρηθεί υπεύθυνος για οτιδήποτε;».

«Ο υπουργός Πάγκαλος είναι πολύ αγαπητός ανάμεσα στους Ευρωπαίους τραπεζίτες, στους σπεκουλαδόρους, στην ¶νγκελα Μέρκελ, γιατί στην ουσία είναι ο σκύλος που γαβγίζει για το μαντρί τους: φωνάζει ότι η χώρα του κατέρρευσε απότομα, γιατί το λάδι έρρεε άφθονο, οι τεμπελχανάδες οι Έλληνες δεν μπορούσαν να δουλέψουν για περισσότερες από τρεις ώρες την εβδομάδα και έπαιρναν σύνταξη, όντας ακόμη έφηβοι, ώστε να μπεκροπίνουν τοπικό ουζάκι».

«Ο ίδιος επιμένει να καλεί τους Έλληνες να δεχθούν την οικονομική κατοχή, την ώρα που ένας στους τέσσερις δεν έχει δουλειά. Για την ιστορία, οι Έλληνες δουλεύουν ετησίως 619 ώρες περισσότερες από τους Γερμανούς και πολλές περισσότερες από τους Βρετανούς ή τους Αμερικανούς».

Και συνεχίζει στην αφήγησή του ο Πάλαστ:

«Καθώς ήμασταν στην ουρά για τον καφέ, λοιπόν, ο χοντρομπάσταρδος μου λέει ότι όποιος αντιδρά στη λιτότητα είναι "φασίστας ή κομμουνιστής ή συνομωσιολόγος". Δεν μου εξήγησε βέβαια σε ποια από τις προαναφερθείσες κατηγορίες εντάσσεται ένας 11χρονος που λιποθυμά από την πείνα.

Για τον Πάγκαλο, την Μέρκελ, τα ανθρωποφάγα μίντια και τους σπεκουλαδόρους, η Ελλάδα πήγε κατά διαόλου, γιατί οι Έλληνες δεν μπορούσαν να καθίσουν σε μια καρέκλα και ήθελαν διακοπές. Αλλά υπάρχει και μια άλλη εξήγηση: η Ελλάδα είναι ένας τεράστιος τόπος εγκλήματος, με τους εργαζομένους να μην είναι οι θύτες, αλλά τα θύματα–απατημένοι, με τις κρατικές βιομηχανίες τους λεηλατημένες και τις καταθέσεις τους αποστειρωμένες από τα οικονομικά παιχνίδια.

Αλλά όταν πέρασαν από τη δραχμή –που τόσο αγαπούσαν οι τουρίστες– στο ευρώ, πείραξαν τα νούμερα του ελλείμματος. Γιατί το έκαναν αυτό; Γιατί το ευρώ είναι κάτι περισσότερο από νόμισμα. Είναι ένα πλέγμα νόμων και κανονισμών που απαγορεύει να υπάρχει χώρα με έλλειμμα πάνω από 3%.

Αυτό, όμως, είναι αδύνατο να γίνει σε μια περίοδο ύφεσης, καθώς απαιτεί περικοπές δαπανών, όταν αυτές είναι πιο απαραίτητες από ποτέ. Φοβούμενη, λοιπόν, η Ελλάδα ότι θα μείνει έξω από το χορό του ευρώ, στράφηκε στην Goldman Sachs. Εκείνη μαγείρεψε τα νούμερα για το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 400 εκατομμυρίων δολαρίων. Όταν όμως το κόλπο αποκαλύφθηκε το 2009, οι Έλληνες κλήθηκαν να πληρώσουν τα σπασμένα στους ομολογιούχους. Το ποσό ανερχόταν σε 14.000 δολάρια ανά οικογένεια.

Όταν ήμουν ερευνητής του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης –την περίοδο που υπήρχε ακόμη δικαιοσύνη στις ΗΠΑ– θα είχαμε ονομάσει "απάτη των αγορών" το κόλπο με τα παράγωγα, θα είχαμε συλλάβει τους υπαιτίους ή, στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα τους είχαμε αναγκάσει να επιστρέψουν τη μίζ».

Πρέπει, λοιπόν, να πληρώσει η Goldman Sachs; Όχι, κατά τον Πάγκαλο, που θεωρεί ότι το θύμα είναι εξίσου υπεύθυνο με το θύτη, κάτι που αποδεικνύεται από το "μαζί τα φάγαμε". Αλλά οι φωτογραφίες δείχνουν ότι μόνο ο Πάγκαλος, και όχι ο 11χρονος μαθητής του άρθρου των NYT, τα έφαγε όλα.

Θα πήγαινα για μεσημεριανό μαζί με τον Πάγκαλο, για να καταλάβω ακριβώς τις απόψεις του, αλλά έφυγε με ένα ρόγχο παχύδερμου, όταν τον ρώτησα για τον πρώην πρωθυπουργό της Ισλανδίας, που κατέληξε στη φυλακή, επειδή υπέκρυψε παιχνίδια με την οικονομία της χώρας. Ίσως δεν ήθελε να φάμε παρέα, γιατί τον ρώτησα εάν πιστεύει ότι πρέπει και αυτός να πάει στη φυλακή».