Δύο ώρες απόσταση από το Τόκιο, στο όρος Φούτζι, υπάρχει ένα τεράστιο καταπράσινο δάσος που αν το δεις απο ψηλά, όταν φυσάει μοιάζει με θάλασσα που χορεύει. Για αυτό το λόγο το δάσος Aokigahara, λέγεται και "θάλασσα των δέντρων".

Το έδαφος του είναι υψηλό σε σίδηρο και άλλα βαριά μέταλλα που εμποζίσει το σήμα του gps και των κινητών τηλεφώνων. Σε όλο το δάσος υπάρχουν πινακίδες που παρακαλούν τους επισκέπτες να μείνουν στα δρομάκια που έχουν δημιουργηθεί από το κράτος, γιατί κάθε χρόνο δεκάδες επισκέπτες χάνονται και δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με τις οικογένειες τους και δηλώνονται αγνοούμενοι.

Το δάσος αυτό έχει όμως και μια άλλη τραγική φήμη, του δάσους όπου πηγαίνουν οι Ιάπωνες για να αυτοκτονήσουν. Από τα αρχαία χρόνια εκεί πήγαιναν τους ηλικιωμένους οι οικογένειές τους, για να πεθάνουν εκεί μόνο, και να μην είναι βάρος στο σπίτι.

Ξανάηρθε στη μόδα το 1960, όταν σε ένα μυθιστόρημα που έγινε best seller η ηρωίδα αυτοκτονεί στο συγκεκριμένο δάσος. Μόνο το 2004 έγιναν 108 αυτοκτονίες, και έκτοτε η κυβέρνηση αποφάσισε να μην αποκαλύπτει τις αυτοκτονίες για να μην υπάρχουν φαινομενα μίμησης.

Πλέον, προχώρησε ένα βήμα παρακάτω προσλαμβάνοντας προσωπικό που περιπολεί 24 ώρες το δάσος για να προλαμβάνουν τις αυτοκτονίες.