Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, καταλείφθηκε το 37%. Μια νέα τραγική πραγματικότητα δημιουργήθηκε στην Μεγαλόνησο. Το «Κυπριακό» ζήτημα δεν έχει λυθεί μέχρι και σήμερα. Από το 1977, η λύση του συζητείται είναι πάνω στην βάση της «Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας».Τα μοντέλα του Βελγίου και της Ελβετίας είναι τα πιο κοντινά παραδείγματα στο μοντέλο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όπως ανέφερε το σχέδιο Ανάν.

Όλες οι διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν τα 43 αυτά χρόνια έχουν γίνει σε αυτό το πλαίσιο, πλαίσιο στο οποίο βασιζόταν και το σχέδιο Ανάν, που απορρίφθηκε σε δημοψήφισμα το 2004 από το 75,83% της ελληνοκυπριακής πλευράς και επικυρώθηκε με ποσοστό 64,91% από την τουρκοκυπριακή πλευρά. Ωστόσο αυτό με την εκλογή Τατάρ φαίνεται πως αλλάζει.

Ο Τατάρ μιλάει ανοιχτά για λύση δυο κρατών, δηλαδή ουσιαστικά για την διχοτόμηση του νησιού. Η Τουρκία υποστήριξε τον αντίπαλο του Ακιντζί, είτε με υψηλούς είτε με χαμηλούς τόνους, ώστε ο εθνικιστής Ερσίν Τατάρ να κερδίσει τις εκλογές. Ο νέος ηγέτης των Τουρκοκυπρίων είναι ευθυγραμμισμένος με την πολιτική της Τουρκίας πάνω στο Κυπριακό. Είτε δηλαδή στη λύση Συνομοσπονδίας είτε αυτή των δυο κρατών. Αυτή είναι η λύση άλλωστε που προκρίνει εδώ και λίγα χρόνια ο Ρετζέπ Ταγιπ Ερντογάν.

Ο Ακιντζί υποστήριζε πως η βάση λύσης είναι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, διότι οποιαδήποτε διαφορετική λύση εμφάνιζε τον κίνδυνο της απορρόφησης των Τουρκοκυπρίων από την Τουρκία. Ωστόσο, ο Μουσταφά Ακιντζί, ο «ηγέτης της λύσης» όπως τον είχαν αποκαλέσει μετά την εκλογή του, δεν ήταν στα σχέδια της Τουρκίας που ήθελε μάλλον να τον ξεφορτωθεί και να αλλάξει την ατζέντα επίλυσης του Κυπριακού.

Η Τουρκία και οι πιέσεις που άσκησε ήταν άλλωστε ο ένας από τους λόγους της νίκης Τατάρ. Ο άλλος λόγος ήταν η στασιμότητα των διαπραγματεύσεων μετά το Κράν Μοντάνα το καλοκαίρι του 2017. Η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν έδειξε διάθεση από εκεί και πέρα για ανάληψη πρωτοβουλίας, με τον ΟΗΕ να θεωρεί πως η περίοδος Ακιντζί ήταν μια «χρυσή ευκαιρία» για την οριστική επίλυση.

«Tείνω χείρα ειρήνης, χείρα φιλίας προς τον ελληνοκυπριακό λαό. Είμαι έτοιμος να καθίσω στο τραπέζι και να οδηγήσω σε αποτέλεσμα το Κυπριακό στη βάση όμως των πραγματικοτήτων», δήλώσε ο Τατάρ μετά την νίκη του. Η θέση του αυτή εκτιμάται πως θα οδηγήσει σε νέα αδιέξοδα, καθώς ποτέ κανένας Ελληνοκύπριος ηγέτης δεν μπορεί να συμφωνήσει.

Η νίκη του Τατάρ λοιπόν οδηγεί προς την οριστικοποίηση της διχοτόμησης της Κύπρου. Ο Ερντογάν θα γίνει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού μέσω του «εκλεκτού» του και δεν είναι υπερβολική η εκτίμηση πως ο Τούρκος πρόεδρος είναι ο μεγάλος νικητής των τουρκοκυπριακών εκλογών. Ο Τατάρ θα αφήσει πρόσφορο έδαφος στην Τουρκία να παρεμβαίνει σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο ενώ στην ομιλία του έκανε λόγο για «δυο κράτη, δυο λαούς», πράγμα που σημαίνει πως απορρίπτει το προηγούμενο πλαίσιο συζητήσεων και προκρίνει την διχοτόμηση, την θέση δηλαδή της Τουρκίας.

Ποιος είναι ο Ερσίν Τατάρ

Ο Ερσίν Τατάρ γεννήθηκε στην Λευκωσία και ήταν γιος του Τουρκοκύπριου πολιτικού Ρουστέμ Τατάρ. Φοίτησε σε αγγλικό σχολείο αλλά μετά την εισβολή, το σχολείο του βρισκόταν στην ελεύθερη πλευρά οπότε έφυγε για την Αγγλία. Σπόδασε Οικονομικά στο Jesus College του Πανεπιστημίου του Cambridge και εργάστηκε για τέσσερα χρόναι ως λογιστής στην Price Waterhouse.

Η καριέρα του πήρε κατεύθυνση προς τα πάνω, όταν προσελήφθη από τον επίσης Τουρκοκύπριο Ασίλ Ναντίρ ως Οικονομικός Διευθυντής στον όμιλο PollyPeck. Η εταιρεία όταν κατέρρευσε το 1990, άφησε χρέη 1,3 δισεκατομμυρίων λιρών. Ο Ναντίρ κρίθηκε ένοχος και όταν αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση κρύφτηκε στα Κατεχόμενα. Επέστρεψε στην Βρετανία το 2010, πιστεύοντας πως είχε απαλλαγεί αλλά καταδικάστηκε σε 10 χρόνια. Το 2016 εκδόθηκε στην Τουρκία όπου έκανε μια ημέρα φυλακή και μετά αφέθηκε ελεύθερος και επέστρεψε στην Κύπρο. Ο Τατάρ ήταν πολύ στενός του συνεργάτης και το όνομα του μπλέχτηκε στο σκάνδαλο, καθώς θεωρήθηκε ότι βοήθησε τον Ναντίλ στην μεταφορά χρημάτων.

Ο Τατάρ την δεκαετία του 1990 πήγε στην Τουρκία όπου ασχολήθηκε κυρίως με τα ΜΜΕ. Υπήρξε μια διετία διαλλέιμματος όπου βρέθηκε στην Άγκυρα και εργάστηκε στην αμυντική βιομηχανία FMC-Nurol Savunma Sanayi A.Ş, η οποία παράγει ερπυστριοφόρα και τεθωρακισμένα οχήματα του τουρκικού στρατού.

Στην Κύπρο επέστρεψε το 2009 για να κάνει πολιτική καριέρα. Πριν είχε ήδη εκδώσει 2 περιοδικά στο νησί, ενώ είχε ιδρύσει και το κανάλι Kanal T το 1996. Το 2018 εξελέγη πρόεδρος του τουρκοκυπριακού Κόμματος Εθνικής Ενότητας (UBP). Από τότε μετατράπηκε στον «εκλεκτό» της Άγκυρας στα Κατεχόμενα, ενώ την Κυριακή κέρδισε της εκλογές του ψευδοκράτους και έγινε ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων.