Βαρώσια: Η πόλη φάντασμα που κάποτε ήταν το Σεν Τροπέ της Κύπρου
Σήμερα τίποτα δε θυμίζει την παλιά της αίγλη
Γράφει η ΝΕΛΗ ΣΤΑΘΑΚΙΔΟΥ Δημοσίευση 9/10/2020 | 00:01
Τεράστιες παραλίες, ήλιος, φύση, πολλά πολυτελή ξενοδοχεία, ένα μαγευτικό μέρος που κάποτε φιλοξενούσε την αφρόκρεμα του πλανήτη, σήμερα όμως μοιάζει με σκηνικό ταινίες από εκείνες που δείχνουν πόλεις φαντάσματα.
Στα Βαρώσια οι φρουροί έχουν την εντολή να πυροβολούν όποιον και ό,τι κινείται παρανόμως, ενώ οι στρατιωτικές περιπολίες είναι συνεχείς. Το θέρετρο της Αμμοχώστου που κάποτε έσφηζε από ζωή, πλέον είναι γεμάτο συρματοπλέγματα, άδεια κτίρια και κανέναν κάτοικο. Βρίσκεται στην κατεχόμενη από τους Τούρκους, πλευρά της Κύπρου και σίγουρα πολλοί θα ήθελα να το επισκεφτούν.
Την δεκαετία του 1970 ήταν ο δημοφιλέστερος προορισμός της Κύπρου και μάλιστα είχε τόσους τουρίστες που έπρεπε να χτιστούν πολυώροφα ξενοδοχεία ώστε να τους εξυπηρετήσουν. Στα Βαρώσια έφταναν επισκέπτες από κάθε γωνιά του πλανήτη.
Πριν τ 1974 όπου πραγματοποιήθηκε η διχοτόμηση της Κύπρου, η περιοχή αυτή ήταν σε τεράστια ακμή, καθώς συνδύαζε την διασκέδαση με τη χαλάρωση, διαθέτοντας τις ωραιότερες θάλασσες του νησιού. Διασημότητες της εποχής όπως η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και ο Μπριζίτ Μπαρντό απολάμβαναν τις διακοπές τους εκεί, ενώ και η Ράκελ Ουέλς επισκεπτόταν το μέρος τουλάχιστον μια φορά κάθε χρόνο.
Τα Βαρώσια είχαν φτάσει σε σημείο να συγκρίνονται με την Γαλλική Ριβιέρα. Ήταν ένα κέντρο όπου ανθούσαν οι Τέχνες και πολιτισμός. Είχαν περίπου 39.000 μόνιμους κατοίκους και περίπου 700.000 τουρίστες κάθε καλοκαίρι. Κάποιες από τις πιο διάσημες οδούς τους ήταν η οδός «Τζων Κένεντι» και η οδός «Λεωνίδα», όπου βρίσκονταν όλα τα μεγάλο ξενοδοχεία, τα καταστήματα, τα μπαρ και τα εστιατόρια. Μέχρι και σήμερα, εκεί υπάρχει μια αντιπροσωπεία της Toyota στην βιτρίνα της οποίας είναι τα αυτοκίνητα, όπως έχουν μείνει από τότε.
Η τουρκική εισβολή το 1974
Πριν ξεσπάσει ο πόλεμος μεταξύ Τούρκων και Κυπρίων στην περιοχή, οι πολίτες την εγκατέλειψαν φοβούμενη τη σφαγή. Πολλοί από τους πρόσφυγες κατέφυγαν νότια στο Παραλίμνι, στη Δερύνεια και στη Λάρνακα. Και μιας και όλοι πίστευαν ότι θα επέστρεφαν πίσω μόλις ηρεμούσε η κατάσταση, άφησαν τα σπίτια τους όπως όπως. Βέβαια οι Τούρκοι έβαλαν φράχτες λίγο αργότερα από την εισβολή με αποτέλεσμα να μείνουν όλα άδεια.
Το 1984 τα Ηνωμένα Έθνη ψήφισαν το σχέδιο «550» σύμφωνα με το όποία η διαχείριση των Βαρωσίων πέρασε στην κυριότητα τους. Σκοπός του ήταν να επθστρέψουν μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι στα σπίτα τους. Η Τουρκία όμως δεν ακολούθησε αυτό το σχέδιο και κράτησε τα Βαρώσια ελπίζοντας έτσι να πείσει τους Κυπρίους να αποδεχτούν τη λύση του Κυπριακού ζητήματος με τους δικούς τους όρους.
Από το 2003 και έπειτα, οι τουριστικοί περιορισμοί μειώθηκαν και οι Κύπριοι μπορούν να διασχίσουν την πράσινη γραμμή. Ωστόσο, υπάρχουν παντού πινακίδες στην περιοχή που αναγράφουν ότι «απαγορεύονται φωτογραφίες και βιντεοσκοπήσεις».
Πέραν των Τούρκων στρατιωτών που βρίσκονται εκεί, λίγοι έχουν καταφέρει να μπουν στα Βαρώσια, με τις περιγραφές τους να κάνουν του υπόλοιπους να ανατριχιάζουν: βιτρίνες με κούκλες ντυμένες στην μόδα του '70, αμμόλοφοι με σπάνιες θαλάσσιες χελώνες, μαγαζιά με ανοιχτές πόρτες και ένα άρωμα παλιάς εποχής που δεν έφυγε ποτέ.
Εκεί που κάποτε γινόταν κοσμοσυροή και ο τόπος έσφυζε από ζωή, μουσική, μυρωδιές και εικόνες, τώρα τα μόνα που φαίνονται είναι οδοφράγματα, άδειοι δρόμοι και στρατιώτες.
