Η Χρυσή αυγή ως κόμμα υπάρχει από το 1985. Όσο η οικονομία ήταν σε καλά επίπεδα (ή έτσι θέλαμε να πιστεύουμε) τα ποσοστά κυμαίνονταν λίγο κάτω από το 0,5%. Ωστόσο το 2010 ήρθε η οικονομική κρίση. Ο κόσμος έψαχνε έναν ένοχο. Και όπως έκαναν και παλαιότερα οι Ναζί, η Χρυσή Αυγή τους έδωσε έναν ή και περισσότερους. Από το 0,3% στις εκλογές του 2009, έφτασε στο 7% το 2012 και ξανά στο 7% τον Ιανουάριο του 2015.

Δεν χρειάζεται να μπούμε σε κουβέντα αν τα στελέχη της Χρυσής Αυγής είναι Ναζί ή όχι. Όλοι ξέρουμε ακριβώς τι είναι. Οι μαρτυρίες είναι πολλές για την δράση των μελών της. Αύριο αναμένεται η δικαστική απόφαση ύστερα από τουλάχιστον 5,5 χρόνια. Είναι πολλοί εκείνοι που υποστηρίζουν πως μια τέτοια δίκη, με τόσους κατηγορούμενους και με τέτοιο υλικό, δεν θα μπορούσε να κρατήσει λιγότερο.

Ωστόσο η ώρα έφτασε. Από την εκλογή του κόμματος και το «εγέρθητω» μέχρι την δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013, η Χρυσή Αυγή είχε καταφέρει να κρυφτεί πίσω από τη νομιμότητα ενός πολιτικού κόμματος που είχε εκλεγεί στη Βουλή, όπως άλλωστε αναφέρει και η δικογραφία.

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013, ο Παύλος Φύσσας δολοφονείται από τον Γιώργο Ρουπακιά. Πριν πεθάνει πρόλαβε να πει το όνομα του. Οι αστυνομικοί τον συνέλαβαν και βρήκαν το μαχαίρι που είχε πετάξει κοντά στο αυτοκίνητό του. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ο Ρουπακιάς διέσχισε αντίθετα τον δρόμο, άφησε το αυτοκίνητό του και κατευθύνθηκε προς τον Παύλο Φύσσα, τον οποίο μαχαίρωσε εν ψυχρώ, λίγο μετά τα μεσάνυχτα.

Η διένεξη του Παύλου Φύσσα με τα μέλη της Χρυσής Αυγής στην καφετέρια, φαίνεται να κινητοποίησε τον μηχανισμό του κόμματος και πολλά άτομα βρέθηκαν ξαφνικά στο σημείο. Λέγεται πως εκείνο το βράδυ έγιναν τουλάχιστον 150 κλήσεις σε κινητά μελών και στελεχών της οργάνωσης. Δυο ημέρες αργότερα, ο τότε υπουργός Δημοσίας Τάξης Γιώργος Δένδιας, έστειλε στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μια αναφορά που περιελάμβανε 32 περιστατικά επιθέσεων και απειλών της Χρυσής Αυγής που συνέβησαν σε όλόκληρη τη χώρα. Ζήτησε μάλιστα να ενταχθεί η αναφορά στις προβλέψεις του άρθρου 187 για σύσταση και δράση εγκληματικής οργάνωσης.

Την επόμενη ημέρα ο Γιώργος Ρουπακιάς κρίθηκε προφυλακιστέος. Στις 22 Σεπτεμβρίου ο αντιεισαγγελέας Χαράλαμπος Βουρλιώτης ξεκίνησε την έρευνα και μέσα σε μια εβδομάδα έφτασε στο συμπέρασμα που από τότε έχει ακουστεί πολλές φορές στο δικαστήριο. Για τη Χρυσή Αυγή «Η βία είναι το μήνυμα και όχι το μέσον». Με το πόρισμά του ζητούσε από τον εισαγγελέα πρωτοδικών να ασκήσει δίωξη για εγκληματική οργάνωση στα ηγετικά στελέχη του κόμματος και να εκδώσει εντάλματα για πολλά από τα μέλη του.

Στις 28 Σεπτεμβρίου, συνελήφθησαν μέλη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής με την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης. Η δίκη ξεκίνησε το 2015 και θα ολοκληρωθεί αύριο, εκτός απροόπτου. Πολλά στελέχη, ηγετικά ή μη, πέρασαν από τη δικαστική αίθουσα αυτά τα 5,5 χρόνια. Ωστόσο η παρουσία τους ήταν περιστασιακή, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις μια και μοναδική. Η Μάγδα Φύσσα ωστόσο, μια γυναίκα που έχει μετατραπεί σε σύμβολο του αντιφασιστικού κινήματος, δεν έφυγε ποτέ από εκεί. Συνέχισε και συνεχίζει να φωνάζει, να τα βάζει με όλους και με όλα, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος. Η μόνη φορά που κατέρρευσε ήταν όταν είδε μπροστά της τον δολοφόνο του γιου της.

Πρόκειται για μια δίκη που όμοια της δεν έχει υπάρξει στην ιστορία της χώρας. Όχι μόνο για τη διάρκεια της και για το πλήθος των κατηγορουμένων, αλλά και για την σπουδαιότητα που έχει για το δημοκρατικό πολίτευμα.

Το κατηγορητήριο είναι το ακόλουθο:

• Εγκληματική οργάνωση: Συνολικά 65 κατηγορούμενοι.
• Διεύθυνση Οργάνωσης: 18 κατηγορούμενοι (Νίκος Μιχαλολιάκος και οι υπόλοιποι 17 εκλεγμένοι στις εκλογές του Ιουνίου 2012 βουλευτές του κόμματος).
• Μέλη: 47 κατηγορούμενοι (39 κατηγορούμενοι δικάζονται μόνο για το αδίκημα της εγκληματικής ενώ οι υπόλοιποι δικάζονται και για άλλα κακουργήματα για παράδειγμα ανθρωποκτονία και απόπειρες, διακεκριμένη οπλοκατοχή κλπ.)
• Δολοφονία Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτεμβρίου 2013 στο Κερατσίνι για την οποία δικάζονται ο Γιώργος Ρουπακιάς ως φυσικός αυτουργός και άλλοι 16 ως συνεργοί.
• Απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος Αιγυπτίων ψαράδων (12 Ιουνίου 2012 στο Πέραμα) 5 κατηγορούμενοι
• Απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος αφισοκολλητών του ΠΑΜΕ (12 Σεπτεμβρίου 2013 στο Πέραμα) 4 κατηγορούμενοι

Το 2019 η Χρυσή Αυγή, πήρε 2,93% στις βουλευτικές εκλογές και δεν κατάφερε να εκλέξει για 5η συνεχόμενη φορά βουλευτές. Για τους περισσότερους που σχολίασαν το αποτέλεσμα εκείνο το βράδυ, ήταν το σημαντικότερο γεγονός της εκλογικής αναμέτρησης, ακόμα μεγαλύτερο και από την αλλαγή σκυτάλης στην κυβέρνηση.

Η δημοκρατία και η ανοχή

Εδώ και πολλά χρόνια, υπήρξαν αρκετοί που υποστήριξαν την δράση της Χρυσής Αυγής. Το κύριο επιχείρημα τους ήταν πως έχουμε δημοκρατία και πως πρέπει να ακουστούν όλες οι απόψεις. Ο φιλόσοφος Καρλ Πόπερ, είχε αναφέρει το «παράδοξο της ανοχής». Πως αν μια κοινωνία είναι ανεκτική προς όλα τα μέλη της, ακόμα και σε αυτούς που δεν δείχνουν ανεκτικότητα ως προς τους άλλους, τότε σταδιακά η ανοχή αυτή θα εξαφανιστεί. Οπότε μια κοινωνία για να παραμείνει ανεκτική, δεν θα πρέπει να ανέχεται την μη ανεκτικότητα. 

Ο Τζον Ρολς από την άλλη, έχει την ίδια άποψη για την ανεκτικότητα αλλά διαφωνεί ως προς το ότι κάθε μη ανεκτικότητα αποτελεί de facto κίνδυνο για την κοινωνία. Αν όμως οι μη ανεκτικοί θέλουν να καταστρέψουν την κοινωνία, τότε η κοινωνία έχει το δικαίωμα να μην τους ανεχτεί άλλο.

Αν και οι δυο φιλόσοφοι διαφωνούν στα συμπεράσματα τους, στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής θα συμφωνούσαν, αφού η δράση της καλύπτει και τις δυο απόψεις. Το συμπέρασμα είναι πως δεν πρέπει να υπάρξει καμία ανοχή σε τέτοια περιστατικά. Επομένως, η απόφαση που θα βγει αύριο στις 11 το πρωί θα δώσει μια απάντηση σε ένα πολύ κρίσιμο ερώτημα, που αφορά όχι μόνο τον νομικό κόσμο, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία.