Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ΗΠΑ θεώρησαν ως εχθρό τον κομμουνισμό. Ο Μακαρθισμός ήρθε για να δώσει σάρκα και οστά στον «Ερυθρό Τρόμο» και να εδραιώσει τον Ψυχρό Πόλεμο στο εσωτερικό της χώρας. Χιλιάδες άνθρωποι κατηγορήθηκαν, πολλές φορές χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, ως κομμουνιστές ή τουλάχιστον ως επιρρεπείς στον κομμουνισμό. Το Χόλυγουντ δεν γλίτωσε από όλα αυτά.

Οι καλλιτέχνες του Χόλυγουντ είχαν μεγάλη επιρροή στο κοινό. Όσοι θεωρήθηκαν ύποπτοι ως κομμουνιστές μπήκαν σε μια «μαύρη λίστα», η οποία τους εξαιρούσε από κάθε εργασία σε κινηματογράφο και θέατρα. Οι αρχή έγινε στις 25 Νοεμβρίου του 1947. Δέκα σκηνοθέτες και σεναριογράφοι απολύθηκαν από τις δουλειές τους, γιατί την προηγούμενη ημέρα αρνήθηακν να καταθέσουν στο Κογκρέσο, λέγοντας πως δεν χρειάζεται να εξηγήσουν σε κανέναν τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.

Η λίστα αυτή μεγάλωνε όλο και περισσότερο. Συνολικά 324 μπήκαν στην διαβόητη «μαύρη λίστα», ενώ άλλοι 200 άνθρωποι στο Χόλιγουντ αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Ο Τσάρλι Τσάπλιν επειδή γνώριζε πως θα μπει στην «μαύρη λίστα», εγκατέλειψε τις ΗΠΑ το 1952. Ο Ελία Καζάν κατέδωσε τον Ζυλ Ντασέν, για να μη μπει ο ίδιος στη λίστα. Ο Ντασέν εγκατέλειψε τη χώρα. Όταν χρόνια αργότερα, ο Καζάν πήρε τιμητικό Όσκαρ, πολλοί στην αίθουσα τον αποδοκίμασαν.

Ο σεναριογράφος Ντάλτον Τράμπο ήταν ένας από τους πρώτους 10 που μπήκαν στη λίστα. Γεννήθηκε το 1905 στο Μοντρόουζ του Κολοράντο. Λίγο μετά τα 20 του χρόνια προσελήφθη από την Warner να διαβάζει σενάρια πριν εγκριθούν και λίγα χρόνια αργότερα πήρε προαγωγή σε σεναριογράφο.

@wikipedia.org

Το 1940 έλαβε την πρώτη υποψηφιότητά του για Oscar διασκευασμένου σεναρίου, για την ταινία «Kitty Foyle». Μόλις έναν χρόνο νωρίτερα είχε εκδώσει το πασίγνωστο μυθιστόρημά του «Ο Τζόνι πήρε το Όπλο του», ένα αντιπολεμικό κείμενο που ασκούσε σφοδρή κριτική στον μιλιταρισμό. Το 1947 κλήθηκε μαζί με άλλους εννέα συναδέλφους του και σκηνοθέτες από την περιβόητη Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων για να καταθέσει ενώπιον του Κογκρέσου.

Ο Ντάλτον Τράμπο αρνήθηκε να καταθέσει, αφού θεωρούσε πως η συγκεκριμένη διαδικασία ήταν ενάντια στην συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία συνείδησης. Και οι «10» απολύθηκαν από τις δουλειές τους και κανείς δεν μπορούσε να τους προσλάβει από εκεί και πέρα, ακόμα κι αν ήθελε. Ο Τράμπο έκτος από την δουλειά του, έχασε και για έντεκα μήνες την ελευθερία του, περνώντας το κατώφλι της φυλακής το 1950.

Το ανελέητο «κυνήγι μαγισσών» που επικράτησε στις ΗΠΑ για σχεδόν δυο δεκαετίες, μπορεί να βρει όλα τα χαρακτηριστικά του στο πρόσωπο του Τράμπο. Είχε γράψει κάποια στιγμή ένα άρθρο εναρμονιζόμενος με την γραμμή της Σοβιετικής Ένωσης για μη γενίκευση του πολέμου, το 1940. Το 1946 δημοσίευσε άλλο ένα άρθρο που έλεγε ότι η πολιτική των Δυτικών δυνάμεων λειτουργούσε ως απειλή για την ειρήνη. Έγινε έτσι εύκολος στόχος για την Επιτροπή. Μπορεί να ήταν κομμουνιστής και να μην το έκρυβε, αλλά ο Τράμπο αμφισβητούσε την δικαιοδοσία της ώστε να κρίνει την ιδεολογία που είχε επιλέξει.

Μετά την φυλακή, αυτοεξορίστηκε στο Μεξικό όπου άρχισε να γράφει σενάρια με άλλα ονόματα. Κέρδισε έτσι δυο Oscar σεναρίου, ένα για την ταινία «Roman Holiday» όπου χρησιμοποιείσαι το όνομα του άσημου Βρετανού Ίαν Μακλέλαν Χάντερ (οοποίος και παρέλαβε το αγαλματίδιο) και ένα για την ταινία «The Brave One» όπου χρησιμοποιεισαι το ψευδώνυμο Robert Rich. Η αρχή για την επιστροφή του έγινε το 1960, όταν και ο σκηνοθέτης Ότο Πρεμινγκερ ανακοίνωσε πως τον προσέλαβε για το σενάριο της ταινίας του «Exodus». Λίγους μήνες αργότερα, ο ασυμβίμβαστος Kirk Douglas ανακοίνωσε πως ο σεναριογράφος της πολυαναμενόμενης ταινίας «Spartacus» ήταν το Τράμπο.

@newrepublic.com

Η πρεμιέρα του «Spartacus» σήμανε και την αρχή του τέλους για την «μαύρη λίστα», μιας και το όνομα του εμφανίστηκε μετά από πολλά χρόνια στην οθόνη. Έπρεπε όμως να περάσουν 15 χρόνια μέχρι η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου να αναγνωρίσει πως το Oscar για το «The Brave One» ανήκε στον Τράμπο, ενώ εκείνο για το «Roman Holiday» του απονεμηθεί το 1993, αρκετά χρόνια μετά τον θάνατό του.

Ο Ντάλτον Τράμπο πέθανε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1976 από έμφραγμα, αλλά δικαιωμένος για την προσπάθεια του όλα αυτά τα χρόνια να ξεχωρίσει την δουλειά του από την ιδεολογία του και να προστατέψει την δεύτερη από οποιαδήποτε παρεμβατικότητα. Το τελευταίο του σενάριο ήταν για την αξέχαστη ταινία «Papillon», όπου ως γνωστόν οι Steve McQueen και Dustin Hoffman, σχεδιάζουν την απόδρασή τους από τη φυλακή. Ο Ντάλτον Τράμπο σχεδίαζε την δική του απόδραση από μια διαφορετική φυλακή για πολλά χρόνια. Και τα κατάφερε λόγω του πείσματος και του ταλέντου του. Κάτι που του έχουν αναγνωρίσει πλέον όλοι.