Σε αρκετές περιοχές του Νεπάλ, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν μια δύσκολη πραγματικότητα, όπου εξορίζονται από τις κοινότητές τους και αποκόπτονται από τις οικογένειές τους, όταν τους έρχεται περίοδος.

Και αυτό γιατί κατά τις παραδόσεις τους η έμμηνος ρύση θεωρείται αμαρτία και οι γυναίκες που μπαίνουν σε αυτή την ηλικία επικίνδυνες να μολύνουν όλη τη κοινότητα.

Προέκταση αυτής της λογικής είναι το έθιμο όπου μικρά κορίτσια πριν την εφηβεία λατρεύονται σαν θεότητες, μετενσαρκώσεις Ινδών Θεών, και πιστεύουν ότι έχουν υπερδυνάμεις, όπως να βλέπουν το μέλλον, να θεραπεύουν και να κάνουν τη γη γόνιμη.

Τα κορίτσια διαλέγονται από τους ιερείς βάση των χαρακτηριστικών τους, όπως ο λαιμός, τα μάτια και το σχήμα του προσώπου. Οι οικογένειες τους απολαμβάνουν προνομίων, αλλά τα κορίτσια ζουν μια εντελώς παράλογη πραγματικότητα που τους στοιχίζει ψυχολογικά και επηρεάζει την μετέπειτα ζωή τους.

Τα κορίτσια που επιλέγονται δεν πηγαίνουν σχολεία, ζούνε σε ειδικές κατοικίες, ενώ οι άρχοντες της κοινότητας τις περιφέρουν σαν σωτήρες στη περιοχή.

Μόλις μπούνε στην εφηβεία, αρχίζει ο πραγματικός γολγοθάς, αφού δεν έχουν εκπαιδευτεί σε τίποτα ενώ συνήθως δεν παντρεύονται αφού υπάρχει ο μύθος ότι όποιος παντρευτεί μία Kumari, πεθαίνει νέος.