Οι ΗΠΑ το 1892 αποφάσισαν να μετατρέψουν το Ellis Island, ένα μικρό νησάκι στα ανοιχτά της Νέα Υόρκης, σε πύλη εισόδου των μεταναστών στη χώρα. Και τα όνειρα των εκατομμυρίων ανθρώπων που θα περνούσαν από το συγκεκριμένο νησί, έγιναν για πρώτη φορά πράξη από μια 17χρονη Ιρλανδή, την Annie Moore, που έφτασε στο Ellis Island πρώτη, μαζί με τα δυο μικρότερα αδερφια της.

Η Annie Moore είχε φύγει από το Cork στις 20 Δεκεμβρίου του 1891. Ύστερα από 12 ημέρες στην θάλασσα ήξερε ότι σε λίγες ώρες θα έβρισκε ξανά τους γονείς της και τα δυο μεγαλύτερα αδέρφια της που ζούσαν ήδη στο Manhattan. Το πλοίο έφτασε αργά την Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Οι επιβάτες της τρίτης θέσης θα ήταν οι πρώτοι που θα έμπαιναν σε βάρκα για να μεταφερθούν στο νησί.

@mentalfloss.com

Πράγματι η Annie Moore επιβιβάστηκε πρώτη στη βάρκα, μέσα σε εορταστική ατμόσφαιρα το επόμενο πρωί, υπό την σκιά του αγάλματος της Ελευθερίας. Ήταν μάλιστα η πρώτη που κατέβηκε από την βάρκα περπάτησε στους διαδρόμους και έφτασε μπροστά σε έναν άνδρα που την ρώτησε το όνομά της, όχι μόνο γιατί έπρεπε, αλλά γιατί ήθελε να θυμάται το όνομα του πρώτου μετανάστη που έφτασε στις ΗΠΑ μέσω του Ellis Island. Ακολούθησαν τα ονόματα των δυο αδερφών της.

Μόλις όλες οι πληροφορίες συμπληρώθηκαν στην αίτησή τους, μεταφέρθηκαν σε ένα άλλο δωμάτιο όπου ο τότε ομοσπονδιακός επιθεωρητής μετανάστευσης της έδωσε ένα χρυσό δεκαδόλαρο και της ευχήθηκε καλή χρονιά.

Τα επόμενα 62 χρόνια, που το Ellis Island παρέμεινε πύλη εισόδου για την μαζική μετανάστευση στην Αμερική, περισσότεροι από 12 εκατομμύρια άνθρωποι ακολούθησαν την Annie Moore. Σήμερα υπολογίζεται πως το 40% της χώρας έχει καταγωγή από κάποιον που πέρασε από εκεί.

Το γιατί η Annie Moore ήταν η πρώτη κανείς δεν γνωρίζει. Μια ιστορία λέει πως ένας Ιταλός της παραχώρησε τη θέση του στη σειρά, όταν την είδε να κλαίει. Μια άλλη ιστορία λέει πως ένας Γερμανός κατέβασε το ένα πόδι του από τη βάρκα, όταν ο βαρκάρης τον τράβηξε και του είπε «Πρώτα οι κυρίες», σκουντώντας ταυτόχρονα την Moore.

Το άγαλμα της Annie Moore στο Ellis Island

Βέβαια οι Ιρλανδοί δεν ήταν πολλοί στο πλοίο, που αποτελούνταν κυρίως από Ιταλούς και Ρώσους Εβραίους. Μια κοπέλα όμως που μιλούσε αγγλικά θα ήταν καλύτερη διαφήμιση για το νέο πρόγραμμα και για τους τίτλους των εφημερίδων, όπως αναφέρει ο Tyler Anbinder στο βιβλίο του «City of Dreams: The 400-Year Epic History of Immigrant New York». Οι εφημερίδες μάλιστα έγραψαν πως εκείνη την ημέρα ήταν τα γενέθλιά της, ενώ δεν ήταν. Έγραψαν ακόμα πως ήταν 15 ετών, με την Moore απλά να λέει ότι είναι μικρότερη για να γλιτώσει μερικά λεφτά από την μετακίνησή της.

Η δόξα της κράτησε πολύ λίγο. Η Annie Moore ξεχάστηκε με τη ν ιστορία της να ξαναέρχεται στο προσκήνιο δεκαετίες μετά τον θάνατό της και το κλείσιμο του Ellis Island. Την δεκαετία του ’80, η Moore ξαναέγινε το πρόσωπο όλων των μεταναστών, αλλά αποδείχθηκε ότι το πρόσωπο που προβλήθηκε αρχικά ήταν μια περίπτωση λανθασμένης ταυτότητας.

Για χρόνια όλοι πίστευαν πως η Annie Moore παντρεύτηκε έναν απόγονο του Ιρλανδού πολιτικού Daniel O’Connell, μετακόμισε στο new Mexico και πέθανε το 1923 μετά από αυτοκινητικό ατύχημα αφήνοντας 5 παιδιά ορφανά. Οι απόγονοι της ήταν προσκεκλημένοι επί σειρά ετών σε τελετές στο Ellis Island και στην Ιρλανδία.

Το άγαλμα της Annie Moore και των δυο μικρών αδερφών της στο λιμάνι του Cobh

@irishcentral.com

Το 2006 αποκαλύφθηκε πως η Annie Moore που όντως πέθανε το 1923, γεννήθηκε και μεγάλωσε στις ΗΠΑ. Μετά από έρευνα προέκυψε πως η Annie Moore που πέρασε από το Ellis island έζησε την υπόλοιπη ζωή της στο Manhattan. Παντρεύτηκε έναν Αμερικανογερμανό και γέννησε τουλάχιστον 10 παιδιά, 5 από τα οποία πέθαναν πριν φτάσουν τα 3 τους χρόνια. Η ίδια πέθανε από ανακοπή καρδιάς στα 50 της χρόνια το 1924.
Σήμερα το άγαλμα της ίδιας και των δυο μικρών αδερφών της στέκεται στο ιρλανδικό λιμάνι του Cobh αλλά και στο Ellis Island μόνο το δικό της, δηλαδή στην αφετηρία και τον προορισμό του υπερατλαντικού τους ταξιδιού.

Πληροφορίες: history.com