Ήταν το πρωινό της 25ης Μαΐου του 1979. Ο 6χρονος Etan Patz έμενε με τους γονείς του στο Μανχάταν. Εκείνη την ημέρα έπεισε την μητέρα του να τον αφήσει να πάει μόνος του στην στάση του λεωφορείου για να το πάρει όπως κάθε μέρα και να πάει στο σχολείο. Η στάση από το σπίτι ήταν μόλις δυο τετράγωνα. Η Julie Patz τον αποχαιρέτησε στην πόρτα και του έδωσε ένα δολάριο για να αγοράσει ένα αναψυκτικό. Αυτό που δεν ήξερε ήταν πως τον έβλεπε για τελευταία φορά.

Αργότερα έμαθε πως ο γιός της δεν έφτασε ποτέ στο σχολείο. Της κόπηκαν τα πόδια. Ο μικρός Etan είχε πέσει θύμα απαγωγής. Η αστυνομία ξεκίνησε τις έρευνες και η εξαφάνιση του παιδιού διαδόθηκε σε όλη τη χώρα. Ο Etan ήταν το πρώτο παιδί που το πρόσωπο του τυπώθηκε πάνω στα κουτιά του γάλακτος με την λέξη «Missing» γραμμένη με κεφαλαία, που ενθάρρυνε τους πάντες να επικοινωνήσουν με τις αρχές αν μάθαιναν ή αν παρατηρούσαν οτιδήποτε.

@americansuburbx.com

Η υπόθεση παρέμεινε άλυτη για περίπου τέσσερις δεκαετίες. Η υπόθεση του Etan συγκλόνισε τόσο πολύ τη χώρα, που ο 40ος πρόεδρος των ΗΠΑ Ronald Reagan, ανακήρυξε την 25η Μαΐου ως «Παγκόσμια Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών».

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν υπήρξαν λάθος στοιχεία, ψεύτικές ομολογίες, ενώ ένας νεαρός άνδρας εμφανίστηκε στο κατώφλι της οικογένειας Patz, ισχυριζόμενος πως ήταν ο Etan. Οι αρχές υποπτευθήκαν τον φίλο της πρώην baby sitter του Etan, Jose Ramos, ο οποίος καταδικάστηκε για σeξουαλική παρενόχληση παιδιών έναν χρόνο αργότερα. Αλλά τα στοιχεία δεν ήταν αρκετά. Το 2000, οι αρχές κήρυξαν τον Etan νεκρό και υπόθεση μπήκε προσωρινά στο αρχείο.

Η υπόθεση άνοιξε 10 χρόνια αργότερα. Δυο χρόνια αργότερα ξεκίνησαν να σκάβουν στα θεμέλια ενός σπιτιού, κοντά σε εκείνο που ζούσε ο Etan με τους γονείς του, με σκοπό να ανακαλύψουν νέες ενδείξεις, Οι εκσκαφές δεν έφεραν αποτέλεσμα αλλά τo γεγονός καλύφθηκε τόσο εκτεταμένα από τα μίντια που προέκυψαν νέες πληροφορίες για την υπόθεση.

@telegraph.co.uk

Μια από αυτές οδήγησαν στον Pedro Hernandez, που την χρονιά της εξαφάνισης του Etan ήταν 18 ετών και εργαζόταν σε ένα μπακάλικο, κοντά στην στάση του λεωφορείου. Οι αστυνομικοί ανακάλυψαν πως το 1982 ο Hernandez είχε παραδεχθεί σε μια εξομολόγηση του στην εκκλησία πως είχε σκοτώσει ένα μικρό αγόρι. Η οικογένεια του το γνώριζε και άρχισε να το μιλά για αυτό ξανά, όταν είδαν την αναμετάδοση των εκσκαφών στην τηλεόραση.

Η αστυνομία τον ανέκρινε και εκείνος παραδέχθηκε πως δελέασε τον Etan ώστε να μπει μέσα στο μπακάλικο και τον στραγγάλισε. Ύστερα τοποθέτησε τη σωρό του σε ένα κουτί, το οποίο πέταξε στα σκουπίδια, λίγα τετράγωνα παρακάτω. Το 2015, ένας ένορκος δεν είχε πειστεί για την ενοχή του και η δίκη του κατέληξε σε κακοδικία. Η υπεράσπιση υποστήριξε πως ο Hernandez είχε ψυχολογικά προβλήματα και η αστυνομία τον εξανάγκασε ώστε να δώσει ψεύτικη ομολογία, πείθοντας έναν και μοναδικό ένορκο. Δυο χρόνια αργότερα, 38 χρόνια μετά την εξαφάνιση τoυ Εtan, ο Pedro Hernandez κρίθηκε ένοχος για τον φόνο του 6χρονου αγοριού και καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξης σε ομοσπονδιακή φυλακή.